close
دانلود آهنگ جدید
ثبت برند - مطالب ارسال شده توسط dram
loading...

ثبت برند

آیا ثبت شرکت دارای فواید بیشتری است یا فعالیت تجاری انفرادی ؟

نازنین بازدید : 41 شنبه 06 مهر 1398 نظرات ()

 

 

 

 

تاجر ممکن است شخص حقیقی باشد یا شخص حقوقی . اگر تاجر شخص حقوقی باشد ، به آن شرکت تجاری گفته می شود. شرکت تجاری را می توان چنین تعریف کرد : مشارکت و اجتماع حقوق دو یا چند شریک در یکی از قالب های پیش بینی شده در قوانین تجارت.

 

از پرسش های همیشگی افراد صاحب سرمایه، زمانی که می خواهند شروع به کسب و کار می نمایند ، این است که آیا در قالب شرکت فعالیت کنند یا به صورت انفرادی . به عبارت دیگر معمولاَ افراد نمی دانند فعالیتشان را از طریق شرکت آغاز کنند یا به صورت فردی .

 

برای یافتن پاسخ، از شما دعوت می شود تا مقاله پیش رو را مورد مطالعه قرار دهید. در این راهنما سعی شده است اطلاعات کاملی راجع به این مهم در دسترس خوانندگان محترم قرار گیرد. علاقه مندان می توانند در این رابطه به مقالات ذیل  نیز مراجعه نمایند :

 

- آیا ثبت شرکت با یک شخص در حقوق ایران ممکن است ؟

 

- معرفی انواع شرکت های تجاری در ایران

 

- مراحل ثبت شرکت از " الف " تا " ی "

 

بهترین روش برای انجام فعالیت های گسترده با بازده زمانی بالا و بلند مدت با هدف پیشرفت و رسیدن به مراتب بالاتر و اهداف بزرگ تر ، ثبت یک شرکت و پیشبرد اهداف از طریق فعالیت تحت عنوان شرکت است. شرکت تجاری نسبت به شرکت مدنی یا فعالیت تجاری انفرادی ، دارای فواید و امتیازاتی به شرح ذیل است :

 

1- فعالیت در قالب شرکت موجب کسب اعتبار و شهرت تجاری می شود.

 

2- فعالیت در قالب شرکت موجب تجمیع سرمایه ها و دانش های فنی و ایجاد یک سرمایه عمده و دانش فنی قابل توجه می شود.

 

3- فعالان اقتصادی و اشخاص حقیقی و حقوقی به دلیل اعتباری که شرکت به نسبت فرد حقیقی یا شخص دارد بیشتر مایل به همکاری با شرکت های ثبت شده هستند.

 

4- فعالیت در قالب شرکت موجب کسب سود بیشتر و توزیع زیان ها بین چند شریک و کم کردن بار خطرات سرمایه گذاری ( ریسک ) می شود. توضیح آنکه : در صورت معامله و همکاری با شخص حقیقی افراد تنها با یک نفر سر و کار دارند و در نتیجه مسئولیت مالی و حقوقی کلیه امور بر عهده همان یک نفر است. در حالی که در فعالیت به صورت شخص حقوقی و شرکت ، مسئولیت ما بین شرکا تقسیم می گردد .

 

5- امکان شرکت در مناقصات و مزایدات دولتی تنها برای اشخاص حقوقی امکان پذیر است و شخص حقیقی نمی تواند به صورت تکی و بدون داشتن شرکت ثبت شده در مناقصات و مزایدات دولتی ثبت نام کند.

 

6- در برخی از قالب های شرکت های تجاری ؛ مانند شرکت های سهامی یا با مسئولیت محدود ، شرکا نسبت به تمام دیون شرکت مسئولیت ندارند ، بلکه مسئولیت آن ها محدود به میزان سهم الشرکه یا سهام آن هاست. این امر ، موجب امنیت خاطر سرمایه گذاران می شود.

 

7- هنگامی که شرکتی به ثبت می رسد کلیه اطلاعات و سوابق آن و تغییرات شرکت در سامانه روزنامه رسمی قابل روئت است. بدین ترتیب ، افراد دیگر و معامله کنندگان از وضع شرکت اطلاع پیدا می کنند و با اتکاء به رسمیت آن می توانند با آسودگی خیال روابط مالی و اقتصادی با شرکت برقرار دارند.

 

8- رسمیت اساسنامه و شرکتنامه و سایر اسناد شرکت تسجیل می گردد و مثل اسناد عادی در معرض ایراد و تزلزل نیست.

 

9- در موقع انحلال یا ورشکستگی با مقررات خاصی به وضع مالی شرکت رسیدگی می شود.

 

10- بسیاری از تسهیلات و اعتبارات دولتی ، انواع وام های بانکی ، بهره مندی از معافیت های دارایی با توجه به نوع فعالیت و بسیاری از مجوزهایی که اخذ آن از مراجع و سازمان های دولتی برای انجام فعالیت های مختلف الزامی است در بسیاری از موارد تنها به شرکت ها اعطا می شود و اشخاص حقیقی از اخذ چنین مزایایی بی بهره می باشند .

 

شایان ذکر است، از میان شرکت های تجاری، برخی از شرکت ها ، بنا بر قانون و به دلایلی خاص مورد حمایت بیشتری از دولت قرار می گیرند که این موضوع باعث آسودگی خاطر و حصول اطمینان بیشتر صاحبان شرکت ها از لحاظ فعالیت با امنیت شغلی بیشتر در صورت ثبت شرکت می گردد ؛ مانند شرکت دانش بنیان یا شرکت تعاونی . جهت روشن شدن بیشتر مطلب، ذیلاَ به برخی از تسهیلات دولت نسبت به شرکت های تعاونی اشاره می کنیم :

 

الف- دولت موظف است به گونه ای که زمینه اداره یا دخالت در اداره تعاونی ها فراهم نیاید با بخش تعاونی همکاری نموده و امکانات و تسهیلات لازم را با هماهنگی وزارت تعاون در اختیار آن ها قرار دهد.

 

ب- دولت و کلیه سازمان های وابسته موظفند در اجرای طرح ها و پروژه های خود در شرایط مساوی اولویت را به بخش تعاونی بدهند.

 

ج- بنا بر ماده 17 ق. ب. ت، وزارتخانه ها، سازمان ها ، شرکت های دولتی و وابسته به دولت و تحت پوشش دولت، بانک ها ، شهرداری ها ، شوراهای اسلامی کشوری، بنیاد مستضعفان و سایر نهادهای عمومی می توانند از راه وام بدون بهره یا هر راه مشروع دیگر از قبیل مشارکت ، مضاربه ، مزارعه ، مساقات ، اجاره ، اجاره به شرط تملیک ، بیع شرط ، فروش اقساطی و صلح ، اقدام به کمک در تامین و یا افزایش سرمایه شرکت های تعاونی بنمایند.

 

د- بنا بر ماده 24 ق. ب. ت ، دولت موظف است شرایط و امکانات لازم را برای تشکیل و تقویت تعاونی ها فراهم آورد.

 

11- بسیاری از افراد تمایل دارند تحت نام برندهای بزرگ و معروف به فعالیت خود رونق بخشند. اما برندهای معتبر داخلی و خارجی به لحاظ اجتناب از بروز مسائل و حقوقی اغلب با شرکت های ثبت شده که دارای اعتبار قانونی هستند قرارداد همکاری امضا می کنند و به خود شخص نمایندگی نمی دهند. پس می توان نتیجه گرفت که اخذ نمایندگی از سایر شرکت ها منوط بر ثبت شرکت می باشد.

 

12-  با ثبت یک مجموعه می توانید از امکانات بیمه برای خود و کارمندانتان استفاده نمایید.

 

13- در برخی از قالب های شرکت تجاری؛ مانند شرکت های سهامی و تعاونی، شرکا ممکن است دائماَ به طور آزاد ، کمتر یا بیشتر شوند یا به طور ارادی تغییر کنند ؛ اما در تمام این حالات ، شخصیت حقوقی شرکت ثابت و پابرجاست. از همین رو ، شرکت های تجاری معمولاَ از عمری طولانی برخوردارند که همین موضوع باعث اعتبار بیشتر آن ها خواهد شد.

 

14- ورود به بازارهای بین المللی و تولید انبوه و حجم بالای محصولاتی از طریق تاسیس شرکت امکان پذیر است. توسعه اقتصادی و گسترش روابط بازرگانی داخلی و بین المللی و به خصوص لزوم استفاده از پس اندازهای کوچک و بزرگ اشخاص و درآمدهای اضافه بر نیاز آنان ، تجارت را امروز از انحصار اشخاص حقیقی خارج کرده است و شرکت های تجاری روز به روز بیشتر از گذشته سرنوشت تجارت دنیا را به عهده می گیرند.

 

 

شورای عالی مالیاتی و وظایف و اختیارات آن

نازنین بازدید : 36 چهارشنبه 03 مهر 1398 نظرات ()

 

 

فصل چهارم

 

ماده 252: شورای عالی مالیاتی مرکب است از بیست و پنج نفر عضو که از بین اشخاص صاحب نظر، مطلع و مجرب در امور حقوقی، اقتصادی، مالی، حسابداری و حسابرسی که دارای حداقل مدرک تحصیلی کارشناسی یا معادل در رشته های مزکور میباشند به پیشنهاد رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور و حکم وزیر امور اقتصادی و دارایی منصوب میشوند.

 

تبصره 1– حداقل پانزده نفر از اعضاء شورای عالی مالیاتی باید از کارکنان وزارت امور اقتصادی و دارایی و یا سازمانها و واحدهای تابعه آن که دارای حداقل شش سال سابقه کار در مشاغل مالیاتی باشند، انتخاب شوند.

تبصره 2– جلسات شورای عالی مالیاتی با حضور حداقل دو سوم اعضاء رسمی است و تصمیمات آن با رأی حداقل نصف به علاوه یک حاضرین معتبر خواهد بود.

 

ماده 253: دوره عضویت اعضای شورای عالی مالیاتی سه سال از تاریخ انتصاب است و در این مدت قابل تغییر نیستند مگر به تقاضای خودشان یا به موجب حکم قطعی دادگاه اختصاصی اداری موضوع ماده (267) این قانون. انتصاب مجدد اعضا پس از انقضای سه سال مذکور بلامانع است. رئیس شورای عالی مالیاتی از بین اعضای شورا که کارمند وزارت امور اقتصادی و دارایی باشد، به پیشنهاد رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور و حکم وزیر امور اقتصادی و دارایی منصوب میشود.

 

ماده 254: شورای عالی مالیاتی دارای هشت شعبه و هر شعبه مرکب از سه نفر عضو خواهد بود. رئیس و اعضای شعب از طرف رئیس شورای عالی مالیاتی منصوب میشوند.

 

ماده 255: وظایف و اختیارات شورای عالی مالیاتی به شرح زیر است:

 

تهیه آئین نامهها و بخشنامههای مربوط به اجرای این قانون در مواردی که از طرف وزیر امور اقتصادی و دارایی یا رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور ارجاع میگردد و یا در مواردی که شورای عالی مالیاتی تهیه آن را ضروری میداند پس از تهیه به رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور پیشنهاد کند.

بررسی و مطالعه به منظور پیشنهاد و اعلام نظر در مورد شیوه اجرای قوانین و مقررات مالیاتی و همچنین پیشنهاد اصلاح و تغییر قوانین و مقررات مالیاتی و یا حذف بعضی از آنها به وزیر امور اقتصادی و دارایی یا رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور.

اظهارنظر در مورد موضوعات و مسائل مالیاتی که وزیر امور اقتصادی و دارایی یا رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور حسب اقتضاء برای مشورت و اظهارنظر به شورای عالی مالیاتی ارجاع مینماید.

رسیدگی به آرای قطعی هیاتهای حل اختلاف مالیاتی که از لحاظ عدم رعایت قوانین و مقررات موضوعه یا نقص رسیدگی مورد شکایت مؤدی یا اداره امور مالیاتی واقع شده باشد.

ماده 256: هرگاه از طرف مؤدی یا اداره امور مالیاتی شکایتی در موعد مقرر از رأی قطعی هیأت حل اختلاف مالیاتی واصل شود که ضمن آن با اقامه دلایل و یا ارائه اسناد و مدارک صراحتاً یا تلویحاً ادعای نقض قوانین و مقررات موضوعه یا ادعای نقص رسیدگی شده باشد، رئیس شورای عالی مالیاتی شکایت را جهت رسیدگی به یکی از شعب مربوط ارجاع خواهد نمود. شعبه مزبور موظف است بدون ورود به ماهیت امر صرفاً از لحاظ رعایت تشریفات و کامل بودن رسیدگیهای قانونی و مطابقت مورد با قوانین و مقررات موضوعه به موضوع رسیدگی و مستنداً به جهات و اسباب و دلایل قانونی رأی مقتضی بر نقض آرای هیأتهای حل اختلاف مالیاتی و یا رد شکایت مزبور صادر نماید، رأی شعبه با اکثریت مناط اعتبار است و نظر اقلیت باید در متن رأی قید گردد.

 

ماده 257: در مواردی که رأی مورد شکایت از طرف شعبه نقض میگردد پرونده امر جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگر ارجاع خواهد شد و در صورتی که در آن محل یک هیأت بیشتر نباشد به هیأت حل اختلاف مالیاتی نزدیکترین شهری که با محل مزبور در محدوده یک استان باشد ارجاع میشود. مرجع مزبور مجدداً به موضوع اختلاف مالیاتی برطبق فصل سوم این باب و با رعایت نظر شعبه شورای عالی مالیاتی رسیدگی و رأی مقتضی میدهد. رأیی که بدین ترتیب صادر میشود قطعی و لازم الاجرا است. حکم این ماده در مواردی که آرای صادره از هیأتهای حل اختلاف مالیاتی توسط دیوان عدالت اداری نقض میگردد نیز جاری خواهد بود.

تبصره – در مواردی که رأی هیأتهای حل اختلاف مالیاتی نقض میشود شورای عالی مالیاتی موظف است یک نسخه از رای هیات را برای رسیدگی نزد دادستان انتظامی مالیاتی ارسال دارد تا در صورت احراز تخلف اقدام به تعقیب نماید.

 

ماده 258: هرگاه درشعب شورای عالی مالیاتی نسبت به موارد مشابه رویههای مختلف اتخاذ شده باشد حسب ارجاع وزیر امور اقتصادی و دارایی یا رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور یا رئیس شورای عالی مالیاتی هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی با حضور رئیس شورا و رؤسای شعب و در غیاب رئیس شعبه یک نفر از اعضای آن شورا به انتخاب رئیس شورا تشکیل خواهد شد و موضوع مورد اختلاف را بررسی کرده و نسبت به آن اتخاذ نظر و اقدام به صدور رأی مینماید در این صورت رأی هیأت عمومی که با دو سوم آرای تمام اعضاء قطعی است برای شعب شورای عالی مالیاتی و هیأتهای حل اختلاف مالیاتی و مأموران مالیتی در موارد مشابه لازم الاتباع است.

 

ماده 259: هرگاه شکایت از رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی از طرف مؤدی به عمل آمده باشد و مؤدی به میزان مالیات مورد رأی وجه نقد یا تضمین بانکی بسپرد و یا وثیقه ملکی معرفی کند یا ضامن معتبرکه اعتبار ضامن مورد قبول اداره امور مالیاتی باشد، معرفی نماید رأی هیأت تا صدور رأی شورای عالی مالیاتی موقوف الاجرا میماند.

 

فصل پنجم: هیأت عالی انتظامی مالیاتی و وظایف و اختیارات آن

ماده 261 و 262: حذف شده است.

مسئوليت مدنی و جزایی مدیران شرکت سهامی خاص

نازنین بازدید : 42 سه شنبه 02 مهر 1398 نظرات ()

  

هر چند كه اداره شركت سهامی عهده افرادی است كه تحت عنوان هیئت مدیره اداره امور شركت را عهده گرفته اند ولی مدیران مذكور معمولا منتخب كل سهامداران نیستند (بندرت این رخداد بوقوع می پیوندد) و با این وجود اداره شركت عهده آنهاست و هیچ كدام سهامداران حتی آنهایی كه انتخاب مدیران رای مثبت همه آنها داده اند حق مداخله امور شركت را ندارند.  موجب مواد ١٠٧ و ١١٨ (ل.ا.ق.ت) هیئت مدیره نمایندگان شركت سهامی هستند و حدود موضوع شركت و چارچوب قانون و اساسنامه و مصوبات مجامع عمومی نام و حساب شركت اعمال حقوقی انجام می‌دهند.

 

 جهت رابطه بین مدیران با شركت یك رابطه قراردادی است كه بیشتر قالب نظریه نمایندگی تعبیر و تحلیل می شود. ماده ١١٨ (ل.ا.ق.ت) ضمن بیان اصل تام بودن اختیارات هیئت مدیره درعین حال حقوق اشخاص ثالث طرف معامله با شركت را خوبی نظر گرفته است بدین بیان (... محدود كردن اختیارات مدیران اساسنامه یا موجب تصمیمات مجامع عمومی فقط لحاظ روابط بین مدیران و صاحبان سهام معتبر بوده و مقابل اشخاص ثالث باطل و كان لم یكن است.) بنابراین اگر مدیری خارج موضوع شركت یا مصوبات مجامع عمومی مبادرت انعقاد قرارداد نماید و این رهگذر شركت و صاحبان سهام خسارتی وارد شود. شركت و اشخاص ذینفع (سهامداران) می توانند مطابق قواعد حاكم برمسئولیت قراردادی و با اثبات تقصیر مدیران متخلف جبران خسارت وارده را مطالبه نمایند.  فرض فوق غیر مدیران و سهامداران اشخاص دیگری نیز تحت عنوان اشخاص ثالث دیده میشوند. آیا این اشخاص كه غالبا فارغ چم و خم كار شركت و مدیران و سهامدارانش هستند صورت ورود خسارتی انان باید مانند شركت و سهامداران برای مطالبه حق خود ناگزیر اثبات تقصیر مدیران شركت باشند؟ و آیا اشخاص ثالث صورتی كه بنا علت یا عللی مفاد قراردادی كه صحیحا با شركت منعقد كرده اند رضایت نداشته و تمایل برهم زدن آن داشته باشند می توانند ادعای یطلان قرارداد مذكور را دلیلی كه فقط شركت و فعل مدیران مرتبط است بنمایند؟ لایحه اصلاحی قانون تجارب مصوب ١٣٤٧ چارچوب ضوابطی خاص دو سئوال مذكور پاسخ منفی می دهد. راجع آنچه كه فوقا ذكر شد تحت سه گفتار بشرح زیرمورد بررسی قرار می‌گیرد.

 

لایحه اصلاح قانون تجارت ماده ١١٨ با بیان اصل تام اختیارات هیئت مدیره اشخاص ثالث این آسودگی خیال را بخشیده كه پناه اصل مذكور و فارغ محدودیت هایی كه خارج ماده یاد شده برای هیئت مدیره مقرر گردیده با شركت سهامی روابط مالی برقرار كنند. واین اطمینان را داشته باشد كه شركت سهامی مسئول تعهداتی است كه مدیران وی قبال اشخاص ثالث عهده گرفته اند. قانونگذار همین حد بسنده كرده واجازه نمی دهد كه اشخاص ثالث مستندا عدم رعایت مقررات مربوط نحوه انتخاب مدیران شركت بتوانند روابط مالی و غیر مالی برقرار شده و یا معاملات منعقده قبلی كه طبق اصول حقوقی صحیحا انجام گردیده خللی وارد آوردند. بطور مثال انتخاب هیئت مدیره كه قانونا با مجمع عمومی عادی است توسط مجمع عمومی فوق العاده انجام گیرد یا آنكه شخصی مدیریت عامل شركت انتخاب گردد كه حكم ورشكستگی او قبلا توسط دادگاه صالح صادر شده است. اشخاص ثالث نمی توانند این دلیل كه چون انتخاب مدیرعامل صحیحا انجام نگرفته قرارداد قبلی منعقده را كه توسط مدیر مذكور انجام گردیده و غیرمعتبر بدانند. دراین خصوص ماده ١٣٥ (ل.ا.ق.ت) چنین مقرر كرده است: (كلیه اعمال واقدامات مدیران و مدیرعامل شركت مقابل اشخاص ثالث نافذ و معتبر است و نمی توان عذرعدم اجرای تشریفات مربوط طرح انتخاب آنها اعمال واقدامات آنان را غیر معتبر دانست.

 

چند نكته راجع این ماده قابل ذكراست.

 

اولا بعضی حقوقدانان معتقدند گرچه ماده مذكور كلیه اعمال و اقدامات مدیرعامل بمانند اعمال واقدامات هیئت مدیره درمقابل اشخاص ثالث نفوذ واعتبار داده لكن چون اختیارات مدیرعامل مقتبس هیئت مدیره است. بنابراین كلیه اقدامات مدیرعامل حدودی كه وی تفویض گردیده مقابل اشخاص ثالث نافذ و معتبر می باشد نه راجع كلیه اموری كه ماده ١١٨ هیئت مدیره اختیار انجام آن داده شده است. بدیهی است چنانچه هیئت مدیره مورد انجام امور شركت مدیرعامل اختیار تام داده باشد اعمال و اقدامات مدیرعامل مذكور حدود ماده ١١٨ نسبت اشخاص ثالث دارای نفوذ و اعتبار خواهد بود.

 

حال ببنیم برداشت واستنباط مذكور ازماده ١٣٥ (درمورد اعمال و اقدامات مدیرعامل شركت كه خارج محدوده اختیاراتش اقدام نموده) چه نتیجه ای حاصل می گردد. برای روشن شدن موضوع مثال مدیرعامل ورشكسته ای را كه درابتدای مطلب آن اشاره كردیم پی می گیریم مدیرعامل مزبور حائز شرایط مدیرعامل نبوده لیكن این سمت انتخاب شده است. این مدیرعامل طبق مقررات حاكم بر قراردادها قراردادی با شخص ثالث (رشید و عاقل و بالغ و مختار) منعقد نموده موضوع قرارداد هم مصوبه هیئت مدیره است و تشریفات عقد قرارداد نیز محل شركت طبق ضوابط اساسنامه و مقررات مربوط انجام گرفته است.پس انعقاد قرارداد شركت یا ثالث مذكور انجام عقد عللی پشیمان می گردند. آیا واقعا شركت یا شخص مذكور مجاز هستند كه ابطال قرارداد مذكور را لحاظ اینكه موقع انعقاد قرارداد مدیرعامل حائز شرایط مدیری نبوده است بخواهند؟ اگر صراحت و ظاهر ماده ١٣٥ مراجعه كنیم می بینیم كه قانونگذار صریحا معامله مذكور را نافذ و معتبر دانسته است. بنابراین معامله مذكور را طبق صریح این ماده (... نمی توان عذر عدم اجرای تشریفات مربوط طرز انتخاب مدیرعامل ...) غیر معتبر دانست.

 

درست است كه قانونگذار ماده ١١٨ فقط نظر هیئت مدیهر داشته كه نظری است كاملا صواب. ولی دلیل نمی شود همین نظر را بر ماده ١٣٥ باز كنیم. این ماده با اینكه قانونگذار لفظ (مدیران) را همانطور كه ماده ١١٨ كار برده شده استعمال نموده ولی بلافاصله لفظ (مدیرعامل) را نیز كار گرفته است و مدیرعامل را صریحا همطراز هیئت مدیره برشمرده است. پس چگونه می توانیم (مدیرعامل) مذكور این ماده را محدود اختیاراتی كنیم كه هیئت مدیره تفویض كرده است بدون اینكه مقیدی این خصوص ماده مذكور صریحا یا تلویحا وجود داشته باشد. اگر كارایی ماده مذكور را نظر بگیریم متوجه می شویم منظور قانونگذار این ماده هیچ وجه گسیختن رابطه صمیمی كه بین شركت (توسط مدیرعامل) و شخص ثالث برقرار (و محرز) گردیده نمی باشد و اصولا چنین تصوری عقلایی نیست. زیرا اگر نفوذ قرارداد مذكور لحاظ شرایط صحت عقد و اصول حاكم بر حقوق مدنی تردید حاصل گردد ماده مذكور مانع نمی باشد. یعنی شركت یا شخص ثالث مجاز و مختار است صحت قرارداد مذكور را برپایه قواعد حقوق مدنی قائم قراردادها زیر سئوال ببرند و عدم نفوذ ابطال انحلال فسخ انفساخ و ... و بالاخره بی اعتباری بعضی یا تمام آن را تقاضا كنند ولی چنانچه آنها اجازه داده شود كه قرارداد را دلیل انتخاب ناصحیح مدیرعامل شركت مخدوش كنند و بدنی تریتب حقوق شركت و لاجرم صاحبان سهام لطمه وارد نمایند غیر منصفانه است وصول حاكم بر عدالت آن را نمی پذیرد صرفنظر این كه با منطق هم موافق نیست. طبق قواعد عمومی مدیرعاملی كه خارج اختیارات خودعمل یا اقدامی كند كه موجب ضرر شركت گردد مقابل شركت مسئولیت دارد و هیئت مدیره فقط می تواند جبران خسارات وارده را مطالبه كند نه بطلان آن عمل یا اقدام را.

 

قسمت اول ماد ه١٣٥ بدین شرح (كلیه اعمال و اقدامات مدیران و مدیرعامل شركت مقابل اشخاص ثالث نافذ و معتبر است یك قاعده كلی را بیان می كند كه آن عبارت است قاعده صحت اعمال مدیران و مدیرعامل مقابل اشخاص ثالث و قسمت بعدی ماده این بیان و نمی توان عذر عدم اجرای تشریفات مربوط طرز انتخاب آنها اعمال و اقدامات آنان را غیر معتبر دانست ملاحظه میگردد كه قانونگذار قسمت اخیر را باقید نمیتوان و بدون ذكر مخاطب آن شروع كرده است. حال این سئوال ذهن خطور می كند كه مخاطب ماده چه شخصی است؟ چه شخصی نمی تواند عذرعدم اجرای تشریفات مربوط طرز انتخاب اعضای هیئت مدیره و مدیرعامل اعمال و اقدامات آنها را غیر معتبر بداند؟

 

و بالاخره اگر بخواهیم برای قسمت دوم ماده ١٣٥ فاعل یا فاعلهایی معین كنیم چه شخص یا اشخاصی باید جای فاعل را بگیرند؟ شركت شخص ثالث مدیرعامل اعضای هیئت مدیره ذینفع دادگاه مراجع دولتی یا خصوصی. چنانچه نص صریح و روان ماده مذكور توجه كنیم مخاطب هریك اشخاص نامبرده (حتی قائم مقام آنها) آنها می توانند قرار بگیرند. بنابراین هیچ شخص و هیچ كس و هیچ مقامی نمی توانند عذر عدم اجرای تشریفات مربوط طرز انتخاب اعضای هیئت مدیره و مدیرعامل اعمال و اقدامات آنان را غیر معتبر بداند.

 

ثالثا باید توجه كرد كه مقررات ماده ١٣٥ فقط ناظر عدم اجرای تشریفات مربوط طرز انتخاب اعضای هیئت مدیره و مدیرعامل می باشد و لاغیر.

 

رابعا تقاضای ابطال تصمیمات مجمع عمومی شركت سهامی راجع انتخاب اعضای هیئت مدیره كه تمام یا بعضی آنان واجد شرایط مدیر شدن نبوده اند و هم چنین درخواست ابطال اعمال و اقدمات مدیرعاملی كه او نیز واجد شرایط مدیریت عاملی نبوده ولی توسط هیئت مدیره وانتخاب شده است طبق ماده ١٣٥ قابل پذیرش نخواهد بود و طبق ماده ٢٧٠ (ل.ا.ق.ت) طرح دعاوی فوق الذكر قابل استماع نمی باشد. زیرا كه حكم ماده ١٣٥ خصوص اعتبار داشتن اعمال و اقدامات هیئت مدیره و مدیرعاملی است كه مورد آنان تشریفات مربوط طرح انتخابشان رعایت نگردیده ماده ٢٧٠ را تخصیص داده است و ابطال شامل اعمال و اقدامات مدیران و مدیرعامل موضوع ماده ١٣٥ نمی گردد.

راهنمای ثبت شرکت اینترنتی قسمت اول

نازنین بازدید : 43 سه شنبه 02 مهر 1398 نظرات ()

 

 

اطلاعات متقاضی

 

این قسمت نام و نام خانوادگی و اطلاعات شخصی که متقاضی تأسیس شرکت یا مؤسسه است وارد می‌شود. «واحد ثبتی» اداره‌ای ثبت شرکت ، محلی است که شرکت باید آنجا ثبت شود. سپس «تابعیت متقاضی» مشخص می‌شود. اگر گزینه ایرانی انتخاب شود باید حتماً شماره ملی شخص وارد شود و در صورتی که غیر ایرانی انتخاب گردد میبایست «شماره گذرنامه» وارد شود. سایر اطلاعات شامل «شماره ملی متقاضی»، «نام متقاضی»، «نام خانوادگی متقاضی» و «شماره همراه متقاضی» می‌باشد. همچنین باید «سمت متقاضی» از نظر اینکه اصیل و یا وکیل می باشد تعیین شود . منظور از «نام امضا کننده دفتر» و «نام خانوادگی امضا کننده دفتر» مشخصات فردی میباشد که اطلاعات شرکت را در اداره ثبت شرکت‌ها و موسسات غیر تجاری تایید می‌ کند «سمت امضا کننده دفتر» معلوم می‌کند که شخص از مدیران، شرکا، سهامداران یا وکیل رسمی است. «وضعیت توکیل امضا کننده» نیز حق واگذاری غیر را مشخص می‌کند. با کلیک  روی گزینه ‌(بعدی) به صفحه بعد و گام بعدی وارد میشوید

 

نام و اطلاعات شخص حقوقی

 

برای این مرحله اسامی درخواستی ثبت می‌شود. برای این کار ابتدا «اولویت نام» مشخص می‌شود. منظور از اولویت نام ترتیب پیشنهادی اسامی است که از یک تا پنج می‌باشد. سپس «نام درخواستی» را مشخص نموده و در قسمت مورد نظر تایپ می‌شود. برای قسمت «توضیحات متقاضی» اگر توضیحی در مورد نام پیشنهاد شده لازم باشد میبایست قید گردد. مرحله بعد کلید «افزودن نام درخواستی» کلیک شده تا موارد تعیین شده برای قسمت پایین فرم نشان داده شود. لازم است ذکر شود که پس از ورود هر نام، باید این کلید تایید گردد. برای حذف یک نام بر روی "حذف نام درخواستی" کلیک می‌نماییم. در انتها با کلیک بر روی کلید (گام بعدی) به صفحه بعد می‌رویم. این مرحله به صورت خودکار یک شماره پیگیری 19 رقمی دریافت می‌نمایید و اطلاعات وارد شده ذخیره می‌شود.

 

موضوع فعالیت

 

برای انتخاب زمینه فعالیت که همان موضوع کار شخصیت حقوقی است بر روی کلید «افزودن موضوع فعالیت» کلیک نموده تا صفحه جدیدی باز شود. داخل این صفحه ابتدا «نوع فعالیت بالاتر» از فهرست مرطوبه انتخاب می‌شود. سپس بر اساس آن «نوع فعالیت» انتخاب می‌شود که این موضوعات بر مبنای فعالیت بالاتر نشان داده می‌شود. «مدت فعالیت» بر اساس اینکه محدود یا نامحدود است انتخاب می‌گردد و اگر محدود باشد باید «حداکثر مدت فعالیت به ماه» نیز مدت زمان فعالیت مشخص شود. «وضعیت مجوز» را که دارد یا ندارد را مشخص می‌نمایید. بعضی از موضوعات فعالیت نیاز به اخذ مجوز از سازمان‌ها و ارگان‌های خاص دارد که در اینجا وجود یا عدم وجود مجوز مشخص می‌گردد. اگر مجوز داشته باشد باید «شماره مجوز» و «تاریخ مجوز» نیز ورود اطلاعات می‌شود و در «شرح فعالیت» نیز اگر در مورد موضوع فعالیت نیاز توضیح باشد داخل این قسمت نوشته می‌شود. سه گزینه «ثبت اطلاعات»، «حذف» و «انصراف» وجود دارد. ثبت اطلاعات برای ذخیره اطلاعات در این صفحه و حذف نیز اطلاعات وارد شده را حذف می‌نماید انصراف نیز دارای این معنی منصرف شدن برای تغییر اطلاعات میباشد. سپس با کلیک بر روی کلید ثبت اطلاعات یک ردیف ایجاد می‌شود. اگر بخواهیم تغییری ایجاد کنیم بر روی صفحه کلید «مشاهده» را کلیک می‌نماییم تا مجدداً صفحه «افزودن اشخاص جلسه» باز شود. با کلیک بر روی کلید (گام بعدی) صفحه بعد مشاهده میشود. این مرحله به صورت خودکار اطلاعات وارد شده را ذخیره می‌نماید.

شرایط اعضای هیئت مدیره در شرکت با مسئولیت محدود چه می باشد

نازنین بازدید : 49 دوشنبه 01 مهر 1398 نظرات ()

 

 

شرکت با مسئولیت محدود یکی از انواع اشخاص حقوقی می باشد که به دلیل آسان بودن نسبی ثبت آن نسبت به سایر شرکتها، آمار بالاتری از لحاظ ثبتی در مقایسه با سایر اشخاص حقوقی دارد. این شرکتها بر مبنای شراکت افرادی که قصد انجام فعالیتی با هدف یکسان را دارند پدید می آید. این شراکت در قالب شرکتنامه تنظیم شده و پس از تصویب و رضایت تمام شرکت به اداره ثبت شرکتها ارسال می شود.


افرادی که قصد تشکیل و ثبت شرکت با مسئولیت محدود را داشته باشند بایستی در اولین جلسه اقدام به انتخاب اعضای هیئت مدیره نمایند. هیئت مدیره یکی از ارکان شرکت با مسئولیت محدود می باشد که انتخاب آن توسط موسسین در جلسه مجمع عمومی موسسین انجام خواهد شد.


هیئت مدیره در واقع رکن اداره کننده شرکت می باشد و تمام امور شرکت در اختیار هیئت مدیره می باشد که البته هیئت مدیره با تصویب اعضای خود می تواند بخشی یا تمام اختیارات خود را به مدیرعامل تفویض نماید.


اصولاً هیئت مدیره در شرکتهایی با مسئولیت محدود بایستی حداقل از یک مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره تشکیل شده باشد که در صورتیکه تعداد افراد اقتضا کند می توانند سمت های دیگری نیز برای آنها مشخص نمایند. لازم به ذکر است که یک شخص همزمان می تواند مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره باشد که این امر بایستی به تصویب شرکا برسد. اعضای هیئت مدیره شرکت های با مسئولیت محدود می تواند از شرکا و یا خارج از آنها انتخاب شوند.


به دلیل اهمیتی که نقش هیئت مدیره در شرکتها دارد محدودیتهایی برای انتخاب اعضای هیئت مدیره توسط قانونگذار در نظر گرفته شده که در قانون به طور مستقیم به آنها اشاره شده است.


افراد زیر نمی توانند به عنوان اعضای هیئت مدیره شرکت انتخاب شوند:


افراد ورشکسته یا اصطلاحاً محجور که برای آنها حجم ورشکستگی صادر شده است.

افرادی که به دلیل ارتکاب به هر نوع جرم یا جنایتی از حقوق اجتماعی محروم شده باشند

هر فردی که بر خلاف شرایط و ضوابط فوق ، به عضویت هیئت مدیره شرکت درآمده باشد می تواند به تقاضای هر ذینفع و به حکم دادگاه از هیئت مدیره برکنار شود.


همچنین افراد زیر 18 سال نمی توانند به عنوان اعضای هیئت مدیره هیچ شرکتی انتخاب شوند.


همچنین به موجب قانون ، مدیرعامل می تواند خارج از اعضای هیئت مدیره انتخاب شود. ولی در عین حال یک شخص به نمی تواند به مدیریت عاملی بیش از یک شرکت انتخاب شود.


مدت تصدی اعضای هیئت مدیره در شرکت های با مسئولیت محدود به طور پیش فرض نامحدود می باشد به این معنی که از زمان تاسیس شرکت تا زمانی که موسسین تصمیم به تغییر در ترکیب اعضای هیئت مدیره بگیرند.


افرادی که قصد عضویت در هیئت مدیره شرکت با مسئولیت محدود را داشته باشند بایستی مدارک ذیل را تهیه و ارائه نمایند:


تصویر برابر با اصل مدارک شناسایی

گواهی عدم سوء پیشینه

اعضای هیئت مدیره با ارائه مدارک فوق و شرکت در جلسه مجمع عمومی موسسین که اقدام به انتخاب و تعیین سمت اعضای هیئت مدیره می نماید با امضای صورتجلسه مربوطه قبولی سمت خود و رضایت خود را ثبت شرکت و سمت های تعیین شده و سایر مشخصات شرکت اعلام می دارند.


مشخصات کامل اعضای هیئت مدیره علاوه بر صورتجلسه، در تقاضانامه و شرکتنامه بایستی درج شده و همراه با سایر مدارک مربوطه به اداره ثبت شرکتها ارسال نمایند.


از زمان تاسیس شرکت، اعضای هیئت مدیره مسئولیت اداره شرکت را بر عهده داشته و می تواند در خصوص مسائل شرکت تصمیم گیری نمایند به عنوان مثال تعیین وضعیت حق امضاء و تغییر محل یا نشانی شرکت از جمله اختیاراتی است که هیئت مدیره داشته و با تنظیم و ارائه صورتجلسه هیئت مدیره می توانند در خصوص موارد فوق تصمیم گیری نموده و آنها را به ثبت رسانند.


به منظور اطلاع بیشتر از شرایط عضویت در هیئت مدیره و وظایف و اختیارات آن می توانید با مشاوران موسسه حقوقی  تماس گرفته تا پاسخ تمامی سوالات خود را دریافت نمایید.

شرایط تنظیم صورتجلسات با حداکثر سهامداران

نازنین بازدید : 42 دوشنبه 01 مهر 1398 نظرات ()

 

اشخاص حقوقی ثبت شده در اداره ثبت شرکتها به منظور ایجاد تغییرات در هر یک از ویژگی های شرکت خود بایستی اقدام به تنظیم صورتجلسه کرده و یک نسخه از آن صورتجلسه به اداره مذکور ارسال گردیده تا پس از تایید کارشناسی به صورت درج در روزنامه و آگهی ثبتی در دفاتر مربوطه ثبت گردد.

 

ماده 73 قانون تجارت ایران اشخاص حقوقی را برای ایجاد هرگونه تغییرات ملزم به تشکیل جلسات مجامع نموده که هر تصمیم بایستی در مجمع مربوط به خود مطرح و صورتجلسه مخصوص به آن تنظیم شود.

 

به طور کلی تصمیمات مربوط به اشخاص حقوقی می تواند در یکی از مجامع و جلسات ذیل مطرح و در مورد آن تصمیم گیری به عمل آید:

 

مجمع عمومی موسسین

مجمع عمومی عادی سالیانه / عادی به طور فوق العاده

مجمع عمومی فوق العاده

هیئت مدیره

نکته مهم در این زمینه لزوم حضور تمام شرکاء یا سهامداران در جلسات مربوطه برای رای گیری در خصوص موضوع مطرح شده می باشد. چنانچه به هر دلیل تمام افراد لازم برای شرکت در جلسه مورد نظر حضور نداشته باشند بایستی اقدامات و تشریفات قانونی که به این منظور پیش بینی شده است را رعایت نمایند.

 

اصول و قواعد تشریفات قانونی مذکور، در اساسنامه اشخاص حقوقی ذکر شده و بایستی مطابق با آن عمل نمود.

 

به منظور ثبت تغییراتی که با حداکثر افراد، اقدام می گردد بایستی نسبت به دعوت از افراد مربوطه به آن صورتیکه در اساسنامه آنها ذکر شده است عمل نمود. برای دعوت از شرکا یا سهامداران، می توان از طریق دعوتنامه کتبی و یا چاپ آگهی دعوت در روزنامه کثیرالانتشار شرکت اقدام نمود. به این منظور بایستی آگهی دعوت با توجه به نکاتی که از طرف اداره ثبت شرکتها اعلام شده است؛ تنظیم شده و در روزنامه چاپ گردد.

 

نکاتی که در خصوص تنظیم آگهی دعوت و تنظیم صورتجلسه با حضور حداکثر افراد بایستی در نظر داشت به طور خلاصه به شرح زیر می باشد:

 

در اولین گام، با تعیین نوع تصمیم مورد نظر بایستی نسبت به انتخاب و برپایی مجمع مربوطه اقدام نمود.

مجامع عمومی که برای ایجاد تغییرات در شرکتها تعریف شده اند شامل مجمع عمومی موسس، مجمع عمومی عادی سالیانه یا عادی به طور فوق العاده و مجمع عمومی فوق العاده می باشد. هر کدام از این مجامع صلاحیت ها و اختیارات مربوط به خود را داشته و بایستی در انتخاب نوع مجمع عمومی دقت لازم را به عمل آورد. نوع مجمع بایستی در آگهی دعوت و صورتجلسه یکسان باشد و هرگونه مغایرت در این زمینه منجر به رد صورتجلسه خواهد شد.

مشخصات جلسه مانند تاریخ و ساعت تشکیل و همچنین محل تشکیل جلسه بایستی در آگهی دعوت و صورتجلسه قید شده و هیچگونه مغایرتی با هم نداشته باشند. لازم به ذکر است که دعوت از افراد بایستی در بازه زمانی مشخص شده در اساسنامه صورت گیرد.

فرد یا افرادی که اقدام به دعوت از سایر شرکاء یا سهامداران می نمایند بایستی در آگهی دعوت ذکر شوند. این امر می تواند توسط هیات مدیره، بازرسین یا سهامداران و شرکا صورت گیرد.

ذکر این نکته که جلسه با حضور حدکثر افراد تشکیل شده است در متن صورتجلسه لازم و ضروری می باشد . در این خصوص هر یک از مجامع بیان شده در فوق دارای شرایط مخصوص به خود را برای تشکیل جلسه و تصویب تصمیم مورد نظر، دارند. به عنوان مثال در شرکت های با مسئولیت محدود، تصمیمات در مجامع عمومی فوق العاده بایستی به تصویب سه چهارم دارندگان سهم الشرکه که اکثریت عددی نیز هستند، برسد؛ و در مجمع عمومی عادی فوق العاده تصمیمات بایستی به تصویب اکثریت افراد که لااقل نصف سرمایه را داشته باشند برسد و چنانچه در اولین نوبت این ترتیب حاصل نشد بایستی برای بار دوم اقدام به دعوت از افراد نمود و در این نوبت صرفاً اکثریت عددی شرکا تعیین کننده خواهد بود و میزان سرمایه آنها ملاک نمی باشد.

در شرکت های سهامی خاص، اولین نکته ای که بایستی در خصوص تشکیل مجامع عمومی رعایت نمود انتخاب هیئت رئیسه ای متشکل از یک رئیس، دو ناظر و یک منشی می باشد. مجمع عمومی عادی در شرکت های سهامی خاص با حضور بیش از نصف سهامی که حق رای دارند رسمیت می یابد و چنانچه در اولین نوبت دعوت از سهامداران این حد نصاب حاصل نشود، در دعوت دوم هر عده ای از سهامداران می توانند جلسه را تشکیل دهند. لازم به ذکر است که در آگهی دعوت نوبت دوم بایستی نتیجه دعوت نوبت اول ذکر گردد. تصویب تصمیماتی که در این مجمع مطرح می شود نیازمند رای نصف بعلاوه یک سهامی که حق رای دارند می باشد. مجامع عمومی فوق العاده شرکت های سهامی خاص در مرتبه اول با حضور بیش از نصف سهامی که حق رای دارند و در نوبت دوم با حضور یک سوم از آن ها رسمی می باشد. تصمیمات این مجمع با رای دو سوم از سهامی که حق رای دارند تصویب و تایید خواهد شد.

 

 با توجه به حساسیت تنظیم صورتجلسات و آگهی دعوت در خصوص انواع شرکتها، توصیه می کنیم اطلاعات و راهنمایی های لازم در این زمینه را از مشاوران ثبت شرکت  دریافت نمایید. مشاروان موسسه ثبتی حقوقی  در هر ساعت از شبانه روز آماده پاسخگویی به سوالات شما عزیزان می باشند.

شناخت و آگاهی از نام تجاری.

نازنین بازدید : 51 یکشنبه 31 شهريور 1398 نظرات ()

 

شناخت نام تجاری:

شناخت نام تجاری،به ذهنیت های افراد در رابطه با نام تجاری اطلاق می گردد و شامل کلیه ی جنبه های توصیفی و سنجشی اطلاعات مرتبط با نام تجاری است.فرآیند ارزش آفرینی نام تجاری آشکار می سازد که ایجاد ذهنیت مطلوب(شناخت نام تجاری) منبع اصلی کلیه ی ارزش آفرینی های نام تجاری است.

 

در واقع ،آنچه که ارزش ویژه ی نام تجاری را ایجاد می کند،شناخت نام تجاری است.به عبارت دیگر،ارزش ویژه ی نام تجاری مبتنی بر مشتری ،هنگامی ایجاد می شود که سطح بالایی از آگاهی از نام تجاری وجود داشته باشد و ویژگی های مطلوبی را در ذهن مشتریان بالقوه و بالفعل ایجاد کند.

طریقه ی روانشناختی ایجاد شناخت از یک پدیده (نام تجاری)در ذهن مشتری،برای مدیریت نام تجاری ضروری است.تفکرات،تجارب،احساسات و.. از یک پدیده ی خاص ،در ذهن انسان به صورت گره ها و نقطه های  مجزا ثبت و ذخیره می شود.نهایتاَ با تجمع گره های مختلف،مغز قادر می گردد  تا ارتباطاتی را بین آن ها برقرار سازد و به این صورت،برای موجودیت های مختلف معنا و مفهوماتی را به وجود آورد.

بنابراین،نحوه ی اتصال گره ها،ویژگی های نام تجاری را در ذهن نمایان می سازد.هنگامی که اتصال بین گره ها قوی و شدید باشد،احتمال بسیار بیشتری وجود دارد که ویژگی ها در ذهن مشتری یادآوری گردد،در غیر این صورت وجود محرک های خارجی ضرورت می یابد.

تحقیقات بسیاری در رابطه با اهمیت شناخت ذهنی مشتریان و نحوه ی تاثیرگذاری آن بر تصمیم گیری صورت گرفته است.همچنین این تحقیقات،نحوه ی اثرگذاری شناخت نام تجاری را بر رفتارخرید مشتری نشان داده اند.شناخت نام تجاری،به مشتریان کمک می کند تا اطلاعات مهم نام تجاری را پردازش و یادآوری کنند.همچنین این ویژگی ها و اطلاعات مرتبط با نام تجاری،سبب تداعی هویت و موضع نام تجاری در ذهن مشتریان می گردد.لذا،هنگامی که شناخت از نام تجاری قوی باشد،سبب می گردد تا در ذهن مشتریان نام تجاری تداعی شود.(به جای اینکه در محصول نمایان گردد)

همچنین نکته ی دیگری که حائز اهمیت است،این است که مشتریان  نام تجاری را برای خود(به صورت شخصی)ایجاد می کنند و درک آن ها از یک نام تجاری،کاملاَ فردی و منحصر به فرد است.بنابراین،بر خلاف تصورات بسیاری از بازاریابان،تصویر و درک واحدی از یک نام تجاری وجود نخواهد داشت.پس ضرورت می یابد که مدیران، نام تجاری را از نقطه نظر مشتری مدیریت کنند،نه نقطه نظر شرکت و سازمان

به عقیده ی بسیاری از محققان ،منبع ارزش ویژه ی نام تجاری،شناخت از نام تجاری است و این شناخت از نام تجاری توسط دو بعد اصلی آگاهی از نام تجاری و تصویر نام تجاری ایجاد می گردد.همچنین،احساسات حاصل از نام تجاری به عنوان یکی از اجزاء ویژگی های غیر مرتبط محصول ،سبب تداعی تصویر نام تجاری در ذهن مخاطبان شده و از این طریق برای نام تجاری ارزش آفرینی می کند.

آگاهی از نام تجاری:

آگاهی از نام تجاری اشاره به شدت قدرت اتصال ویژگی های ایجاد شده در ذهن دارد و مشتریان می توانند در صورت احساس نیاز به نام تجاری، از آن استفاده و جریان آن را در ذهن خود یادآوری کنند.به دیگر سخن  می توان بیان داشت که آگاهی از نام تجاری به میزان قدرت حضور نام تجاری در ذهن مشتریان باز می گردد.

آگاهی از نام تجاری دربرگیرنده ی دو بعد تشخیص نام تجاری و یادآوری نام تجاری است.تشخیص نام تجاری عبارت است از توانایی تجارب گذشته ی فرد از نام تجاری و یادآوری نام تجاری عبارت است از توانایی مشتریان در به یادآوردن نام تجاری هنگام مواجهه با نیاز به نوع محصول

در ذهنیت اول (تشخیص  نام تجاری)ممکن است مشتری با ورود به فروشگاه و با دیدن نام تجاری،آن را تشخیص داده و در ذهن،نوع نیازی که آن نام تجاری تامین می کند را تداعی کند،در این حالت  آگاهی از نام تجاری طبقه ی نیاز را به فرد یادآوری می کند و در واقع بیان کننده ی تشخیص نام تجاری است.اما در وضعیت  دوم(یادآوری نام تجاری)،فرد با نیازی رو به رو می شود که برای رفع آن به ذهن خود رجوع کرده و تعدادی نام تجاری را در رابطه با آن نیاز به خاطر می آورد.در این حالت طبقه ی نیاز یادآور آگاهی از نام تجاری است.در واقع،این حالت بیان کننده ی مفهوم یادآوری نام تجاری است.

ایجاد آگاهی بالا از نام تجاری در مشتریان دارای چندین مزیت است.اول اینکه احتمال بیشتری وجود دارد که نام تجاری مورد توجه مشتریان قرار بگیرد و همچنین احتمال بیشتری وجود دارد که هنگام مواجهه با نیاز به طبقه ی محصول آن نام تجاری به ذهن مشتریان خطور کند.بنابراین احتمال انتخاب نام تجاری از سوی مشتری بالاتر می رود.دوم اینکه در مورد محصولاتی که تصمیم گیری در مورد آن ها آسانتر است،آگاهی از نام تجاری سبب انتخاب محصول خواهد شد و در آخر اینکه آگاهی از نام تجاری بر پردازش اطلاعات اثر می گذارد.در واقع آگاهی از نام تجاری با تاثیرگذاری بر ایجاد و تصویب ویژگی های نام تجاری،بر تصمیمات خرید مشتریان اثر می گذارد.

شرایط و مراحل ثبت شرکت در ساری

نازنین بازدید : 45 شنبه 30 شهريور 1398 نظرات ()

 

ساری شهری در استان شمالی مازندران و مرکز این استان است. استانی که در جنوب دریاچه‌ی خزر واقع شده و به همین دلیل این دریاچه به دریاچه‌ی مازندران نیز معروف است. استان مازندران 22 شهرستان به نام‌های شهرستان‌های بابلسر، جویبار، چالوس، سوادکوه، سوادکوه شمالی، آمل، بابل، بهشهر، تنکابن، رامسر، سیمرغ، عباس‌آباد، فریدون‌کنار، کلاردشت، محمودآباد، میان‌دورود، نور، نوشهر، نکا، قائم‌شهر و گلوگاه دارد و بیست و دومین شهرستان این استان نیز همان ساری است. بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ی کاغذ در مازندران واقع است و کارخانجات مواد غذایی و نوشابه‌سازی نیز از دیگر کارخانه‌های این استان هستند. این استان علاوه بر صنایع گوناگون به علت ساحلی بودنش، در تمام ایام سال، به ویژه در تعطیلات و روزهای آخر هفته، میزبان گردشگرانی از شهرهای مختلف کشور است و به همین دلیل موقعیت مناسبی برای سرمایه‌گذاری به شمار می‌آید. اگر ساکن یکی از شهرهای استان مازندران هستید یا قصد سرمایه‌گذاری در ساری و شهرهای اطرافش را دارید، باید به شکل قانونی شرکت ثبت کنید. به این منظور می‌توانید از خدمات اداره‌ی کل ثبت شرکت‌ها استفاده کنید. اما این امر پیچیدگی‌هایی دارد که می‌تواند وقت و انرژی زیادی را از شما بگیرد. بنابراین می‌توانید از ثبت شرکت  در این زمینه کمک‌های لازم را بگیرید.

 

شرایط و مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود در ساری

 

شرکتی که با حداقل دو نفر و با هدف انجام امور تجاری تشکیل می‌شود. البته این دو نفر حداقل تعداد است و شما می‌توانید با تعداد افراد بیش‌تری نیز اقدام به ثبت شرکت با مسئولیت محدود در ساری کنید. این شرکت یکی از متداول‌ترین شرکت‌ها در ایران از نظر تعداد ثبت است. زیرا ثبت این نوع شرکت از شرکت‌های دیگر ساده‌تر است و به همین دلیل توصیه به افرادی که برای اولین بار قصد ثبت شرکت در ساری دارند این است که بهتر است سراغ ثبت شرکت با مسئولیت محدود در ساری بروند. طبق ماده‌ی 94 قانون تجارت سرمایه در شرکت با مسئولیت محدود به قطعات سهام تقسیم نمی‌شود.

 

شرایط ثبت شرکت با مسئولیت محدود در ساری

 

یکی از شرایط ثبت شرکت با مسئولیت محدود در ساری این است که در اسم شرکت باید عبارت با مسئولیت محدود ذکر شود. همچنین در نام شرکت نباید نام هیچ یک از شرکا بیاید. اگر نام یکی از شریک‌ها در نام شرکت ذکر شود، این فرد حکم شریک ضامن را در شرکت تضامنی دارد. این موضوع در ماده‌ی 95 قانون تجارت ذکر شده است. از دیگر شرایط ثبت شرکت با مسئولیت محدود در ساری این است که میزان حداقل سرمایه باید یک‌میلیون ریال باشد. همچنین میزان سرمایه یا سهم‌الشرکه‌ی اعضای شرکت فقط و فقط با اقدام مدیر عامل شرکت می‌تواند تمکین سرمایه یا سهم‌الشرکه شود. سهم‌الشرکه در واقع میزان آورده‌ی هر یک از شرکای شرکت در سرمایه است. چه این سرمایه نقدی باشد و چه غیرنقدی. ارزش سهم‌الشرکه‌ی غیرنقدی را لازم نیست کارشناس رسمی دادگستری تعیین کند.

 

مدارک ثبت شرکت با مسئولیت محدود در ساری

 

فتوکپی شناسنامه و کارت ملی یعنی مدارک هویتی همه‌ی افراد اصلی شرکت که در دفاتر رسمی کپی برابر اصل شده باشد اولین مورد از مدارک ثبت شرکت با مسئولیت محدود در ساری است.  

 

مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود در ساری

 

در اولین مرحله از ثبت شرکت با مسئولیت محدود در ساری ابتدا با مشاورین ثبت شرکت  تماس بگیرید تا یک وکیل مجرب به صورت رایگان به محل کار شما اعزام گردد و قرارداد لازم را منعقد کند. سپس باید به تکمیل مدارک و ثبت نام در سایت و تعیین نام شرکت و فرم‌های مربوطه بپردازید. مرحله‌ی بعدی که دشوارترین مرحله است بر عهده‌ی کارشناس ثبت شرکت  است. در این مرحله روال اداری ثبت شرکت طی می‌شود و شما دیگر نیاز نیست اقدامی انجام دهید و فقط کافی است صبر کنید تا نتیجه‌ی نهایی کار در محل موسسه‌ی  به شما تقدیم شود.

 

شرایط و مراحل ثبت شرکت سهامی خاص در ساری

 

شرکت سهامی خاص شرکتی است که طبق ماده‌ی اول لایحه‌ی اصلاح قسمتی از قانون تجارت که در سال 1347 شمسی به تصویب شد، جزو شرکت‌های سهامی محسوب می‌شود و مسئولیت صاحبان سهام به اندازه‌ی مبلغ اسمی سهام آن‌ها است. مبلغ اسمی در اصطلاح حقوقی به مبلغی گفته می‌شود که در هنگام طراحی سهام بر روی کاغذ آن درج می‌شود و این مبلغ لزوما با ارزش واقعی و کنونی سهام که ممکن است در طول زمان دچار تغییر و تحول شود یکی نیست. فرق شرکت سهامی خاص با شرکت سهامی عام در این است که در شرکت سهامی خاص، تامین سرمایه در قالب سهام بر عهده‌ی موسسین است و نمی‌توان سهام این نوع از شرکت را به صورت عمومی و در قالب پذیره‌نویسی یا بازار بورس به فروش رساند. این موضوع از جهت این که باعث کنترل بیش‌تر روی سرمایه می‌شود مفید است و از این جهت که فقط بر عهده‌ی موسسین است ممکن است در بعضی موارد ایجاد مشکل کند.

 

شرایط ثبت شرکت سهامی خاص در ساری

 

یکی از شرایط لازم برای ثبت شرکت سهامی خاص در ساری این است که باید حداقل 35 درصد از سرمایه‌ی شرکت در قالب حساب در شرف تاسیس به حساب غیرقابل برداشت شرکت واریز شود. این مبلغ پس از تاسیس شرکت قابل برداشت می‌گردد. برای ثبت شرکت سهامی خاص در ساری باید حداقل پنج نفر حضور داشته باشند که سه نفر سهام‌دار شده و دو نفر بازرس‌های اصلی و علی‌البدل می‌شوند. همچنین دو نفر باید عضو هیئت مدیره شوند که اعضای هیئت مدیره حتما باید جزو سهام‌داران باشند. بازرس‌ها نیز نباید با اعضای هیئت مدیره نسبت نسبی داشته باشند. حداقل سرمایه‌ی لازم برای ثبت این نوع از شرکت همانند شرکت با مسئولیت محدود یک میلیون ریال است.

 

مدارک ثبت شرکت سهامی خاص در ساری

 

برای ثبت شرکت سهامی خاص در ساری علاوه بر مدارک شناسایی اعضای اصلی و گواهی عدم سوءپیشینه‌ی کیفری برای اعضای هیئت مدیره نیاز به مدارکی همچون اساسنامه، اظهارنامه و صورت‌جلسه‌ی مجمع موسسان است. درباره‌ی جزئیات این مدارک می‌توانید از راهنمایی‌های ثبت شرکت  بهره‌مند شوید. اساسنامه‌ی شرکت باید به امضای سهام‌داران شرکت برسد. همچنین گواهی واریز سی و پنج درصد از سرمایه‌ی شرکت در یک حساب بانکی جزو مدارک لازم برای ثبت شرکت سهامی خاص در ساری است.

 

مراحل ثبت شرکت سهامی خاص در ساری

 

  

اعزام وکیل متخصص در زمینه‌ی ثبت شرکت به محل کار کارفرما

انعقاد قرارداد مابین ثبت شرکت  و کارفرما

تکمیل مدارک لازم برای ثبت شرکت سهامی خاص در ساری

ثبت نام در سایت و تکمیل فرم‌ها و تعیین اطلاعات اصلی مانند نام شرکت، سرمایه، امضاداران.

 

 

 

ثبت نظرات

ثبت شرکت سهامی عامم

نازنین بازدید : 48 چهارشنبه 27 شهريور 1398 نظرات ()

 

 

برای تاسیس شرکت سهامی عام موسسین در بدو امر بایستی حداقل ٢٠% سرمایه را شخصا تعهد و لااقل ٣۵% از مبلغ تعهدی را در حسابی بنام شرکت در شرف تاسیس نزدیکی از بانکها سپرده سپس اظهارنامه ای به ضمیمه طرح اساسنامه شرکت و طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام که به امضای کلیه موسسین رسیده باشد به اداره ثبت شرکتها تسلیم ورسید دریافت دارند چنانچه قسمتی از تعهد موسسین به صورت غیر نقد باشد باید عین آن یا مدارک مالکیت آن را در همان بانکی که برای پرداخت مبلغ نقدی حساب باز شده تودیع و گواهی بانک را به ضمیمه اظهارنام و مدارک فوق الذکر به اداره ثبت شرکتها تسلیم دارند. اداره ثبت شرکتها بر اساس (ماده ١٠ ل.ا.ق.ت)پس از مطالعه اظهارنامه و ضمایم مربوطه و تطبیق مندرجات آن با قانون اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی را صادر خواهد نمود و اعلامیه پذیره نویسی توسط موسسین در جراید آگهی و در بانکی که تعهد سهام نزد آن بعمل آمده درمعرض دید علاقه مندان قرار می گیرد علاقه مندان به خرید سهام در ظرف مهلتی که اعلام شده به بانک مراجعه و ورقه تعهد سهام را امضا و مبلغی که باید نقدا پرداخت شود پرداخت ورسید دریافت خواهند داشت ورقه تعهد سهم در دو نسخه تنظیم و با قید تاریخ به امضای پذیره نویس یا قائم مقام قانونی وی خواهد رسید نسخه اول در بانک نگهداری و نسخه دوم با قید رسید وجه و مهر و امضای بانک به پذیره نویس تسلیم می شود و در صورتی که ورقه تعهد سهم را شخص دیگر به جای پذیره نویس امضا نماید باید سمت و نشانی و هویت کامل خود را در ورقه قید نماید و مدارک مزبور ضمیمه ورقه تعهد سهم خواهد شد امضای ورقه سهم نشانه قبول اساسنامه شرکت و تصمیمات مجامع عمومی صاحبان سهم خواهد بود پس ازا نقضای مهلت پذیره نویسی یا تمدید آن موسسین حداکثر در ظرف یکماه به تعهدات پذیره نویسان رسیدگی و پس از احراز تعهد صحیح سرمایه شرکت که اقلا ٣۵% آن پرداخت شده باشد مجمع عمومی موسس را دعوت خواهند نمود. مجمع عمومی موسس پس از رسیدگی و احراز پذیره نویسی کلیه سهام شرکت و پرداخت مبالغ لازم وارد شور شده و اساسنامه شرکت را تصویب و اولین مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت را انتخاب می نمایند و مدیران و بازرسان باید کتبا قبولی خود را اعلام و در این مرحله شرکت تشکیل شده محسوب می گردد آنگاه اساسنامه مصوبه مجمع عمومی موسس به ضمیمه صورتجلسه مجمع و اعلامیه قبولی مدیران و بازرسان و صورتجلسه هیات مدیره و سایر مدارک مورد نیاز جهت ثبت به اداره ثبت شرکتها تحویل گردد و چنانچه شرکت تا شش ماه از تاریخ تسلیم اظهارنامه به ثبت نرسد به درخواست هر یک از موسسین با پذیره نویسان اداره ثبت شرکتها گواهی نامه ای حاکی از عدم ثبت شرکت صادر و به بانکی که تعهد سهام و تادیه وجوه در آن بعمل آمده ارسال می دارد تا موسسین و پذیره نویسان به بانک مراجعه و تعهدنامه و وجوه پرداختی را مسترد دارند و هر گونه هزنیه که برای تاسیس شرکت پرداخت شده بعهده موسسین می باشد.

 

مدارک لازم جهت کسب اجازه پذیره نویسی شرکت در شرف تاسیس سهام عام از مرجع ثبت شرکتها :

دو نسخه طرح اظهارنامه شرکت سهامی عام

 

دو نسخه طرح اساسنامه شرکت سهامی عام

 

دو نسخه طرح اعلامیه پذیره نویسی

 

گواهی بانکی مبنی بر واریز حداقل ٣۵% سرمایه تعهد شده توسط موسسین

 

فتوکپی شناسنامه موسسین

 

ثبت شرکت سهام عام و مدارک لازم جهت تاسیس

دو نسخه اظهارنامه

 

دو نسخه اساسنامه – توضیح : اینکه از طرح اساسنامه این مجلد می توان بعنوان اساسنامه استفاده نمود ودر این مرحله در ماده ۶ اساسنامه سرمایه ای که در هنگام پذیره نویسی تعهد شده به اضافه ٢٠% سرمایه تعهد شده توسط موسسین قید گردد.

 

دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین

 

دو نسخه صورتجلسه هیات مدیره ( تعداد مدیران حداقل پنج نفر میباشد)

 

آگهی دعوت مجمع موسسین در روزنامه تعیین شده

 

فتوکپی شناسنامه مدیران ( در مورد اشخاص حقوقی ارائه برگ نمایندگی الزامی است )

 

گواهی بانکی مبنی بر واریز حداقل ٣۵% سرمایه شرکت

 

ارائه مجوز یا موافقت اصولی یا مجوز از مراجع ذیصلاح در صورت نیاز

 

یادآوری ها

حداقل سرمایه مبلغ پنج میلیون ریال باشد.

 

حداقل ٢٠% سرمایه تعیین شده توسط موسسین تعهد گردد و ٣۵% از میزان تعهد شده پرداخت گردد.

 

اظهارنامه و طرح اساسنامه و طرح اعلامیه پذیره نویسی به امضای موسسین رسیده باشد.

 

اخذ وارائه مجوز از مراجع ذیصلاح در صورت نیاز

ثبت شرکت سهامی عام

نازنین بازدید : 50 چهارشنبه 27 شهريور 1398 نظرات ()

 

 برای تاسیس شرکت سهامی عام موسسین در بدو امر بایستی حداقل ٢٠% سرمایه را شخصا تعهد و لااقل ٣۵% از مبلغ تعهدی را در حسابی بنام شرکت در شرف تاسیس نزدیکی از بانکها سپرده سپس اظهارنامه ای به ضمیمه طرح اساسنامه شرکت و طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام که به امضای کلیه موسسین رسیده باشد به اداره ثبت شرکتها تسلیم ورسید دریافت دارند چنانچه قسمتی از تعهد موسسین به صورت غیر نقد باشد باید عین آن یا مدارک مالکیت آن را در همان بانکی که برای پرداخت مبلغ نقدی حساب باز شده تودیع و گواهی بانک را به ضمیمه اظهارنام و مدارک فوق الذکر به اداره ثبت شرکتها تسلیم دارند. اداره ثبت شرکتها بر اساس (ماده ١٠ ل.ا.ق.ت)پس از مطالعه اظهارنامه و ضمایم مربوطه و تطبیق مندرجات آن با قانون اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی را صادر خواهد نمود و اعلامیه پذیره نویسی توسط موسسین در جراید آگهی و در بانکی که تعهد سهام نزد آن بعمل آمده درمعرض دید علاقه مندان قرار می گیرد علاقه مندان به خرید سهام در ظرف مهلتی که اعلام شده به بانک مراجعه و ورقه تعهد سهام را امضا و مبلغی که باید نقدا پرداخت شود پرداخت ورسید دریافت خواهند داشت ورقه تعهد سهم در دو نسخه تنظیم و با قید تاریخ به امضای پذیره نویس یا قائم مقام قانونی وی خواهد رسید نسخه اول در بانک نگهداری و نسخه دوم با قید رسید وجه و مهر و امضای بانک به پذیره نویس تسلیم می شود و در صورتی که ورقه تعهد سهم را شخص دیگر به جای پذیره نویس امضا نماید باید سمت و نشانی و هویت کامل خود را در ورقه قید نماید و مدارک مزبور ضمیمه ورقه تعهد سهم خواهد شد امضای ورقه سهم نشانه قبول اساسنامه شرکت و تصمیمات مجامع عمومی صاحبان سهم خواهد بود پس ازا نقضای مهلت پذیره نویسی یا تمدید آن موسسین حداکثر در ظرف یکماه به تعهدات پذیره نویسان رسیدگی و پس از احراز تعهد صحیح سرمایه شرکت که اقلا ٣۵% آن پرداخت شده باشد مجمع عمومی موسس را دعوت خواهند نمود. مجمع عمومی موسس پس از رسیدگی و احراز پذیره نویسی کلیه سهام شرکت و پرداخت مبالغ لازم وارد شور شده و اساسنامه شرکت را تصویب و اولین مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت را انتخاب می نمایند و مدیران و بازرسان باید کتبا قبولی خود را اعلام و در این مرحله شرکت تشکیل شده محسوب می گردد آنگاه اساسنامه مصوبه مجمع عمومی موسس به ضمیمه صورتجلسه مجمع و اعلامیه قبولی مدیران و بازرسان و صورتجلسه هیات مدیره و سایر مدارک مورد نیاز جهت ثبت به اداره ثبت شرکتها تحویل گردد و چنانچه شرکت تا شش ماه از تاریخ تسلیم اظهارنامه به ثبت نرسد به درخواست هر یک از موسسین با پذیره نویسان اداره ثبت شرکتها گواهی نامه ای حاکی از عدم ثبت شرکت صادر و به بانکی که تعهد سهام و تادیه وجوه در آن بعمل آمده ارسال می دارد تا موسسین و پذیره نویسان به بانک مراجعه و تعهدنامه و وجوه پرداختی را مسترد دارند و هر گونه هزنیه که برای تاسیس شرکت پرداخت شده بعهده موسسین می باشد.

 

مدارک لازم جهت کسب اجازه پذیره نویسی شرکت در شرف تاسیس سهام عام از مرجع ثبت شرکتها :

دو نسخه طرح اظهارنامه شرکت سهامی عام

 

دو نسخه طرح اساسنامه شرکت سهامی عام

 

دو نسخه طرح اعلامیه پذیره نویسی

 

گواهی بانکی مبنی بر واریز حداقل ٣۵% سرمایه تعهد شده توسط موسسین

 

فتوکپی شناسنامه موسسین

 

ثبت شرکت سهام عام و مدارک لازم جهت تاسیس

دو نسخه اظهارنامه

 

دو نسخه اساسنامه – توضیح : اینکه از طرح اساسنامه این مجلد می توان بعنوان اساسنامه استفاده نمود ودر این مرحله در ماده ۶ اساسنامه سرمایه ای که در هنگام پذیره نویسی تعهد شده به اضافه ٢٠% سرمایه تعهد شده توسط موسسین قید گردد.

 

دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین

 

دو نسخه صورتجلسه هیات مدیره ( تعداد مدیران حداقل پنج نفر میباشد)

 

آگهی دعوت مجمع موسسین در روزنامه تعیین شده

 

فتوکپی شناسنامه مدیران ( در مورد اشخاص حقوقی ارائه برگ نمایندگی الزامی است )

 

گواهی بانکی مبنی بر واریز حداقل ٣۵% سرمایه شرکت

 

ارائه مجوز یا موافقت اصولی یا مجوز از مراجع ذیصلاح در صورت نیاز

 

یادآوری ها

حداقل سرمایه مبلغ پنج میلیون ریال باشد.

 

حداقل ٢٠% سرمایه تعیین شده توسط موسسین تعهد گردد و ٣۵% از میزان تعهد شده پرداخت گردد.

 

اظهارنامه و طرح اساسنامه و طرح اعلامیه پذیره نویسی به امضای موسسین رسیده باشد.

 

اخذ وارائه مجوز از مراجع ذیصلاح در صورت نیازش

وجوه افتراق شرکت سهامی خاص با مسئولیت محدود

نازنین بازدید : 38 چهارشنبه 27 شهريور 1398 نظرات ()

شرکت سهامی خاص

دو نسخه اساسنامه شرکت سهامی خاص که تکمیل شده و تمامی صفحات آن به امضاء کلیه سهامداران رسیده باشد

 

دو نسخه اظهار نامه که توسط سرمایه گذار تکمیل شده و ذیل آن به امضاء کلیه سهامداران رسیده باشد .

 

دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی مؤسس که ذیل آن توسط سهامداران و بازرسان امضاء شده باشد .

 

دو نسخه صورتجلسه اولین جلسه هیئت مدیره که به امضاء کلیه اعضاء رسیده باشد

 

تصویر صفحه اول شناسنامه و کارت ملی سهامداران ، مدیران و بازرسان ( در صورتیکه سهامداران خارجی باشد تصویر گذرنامه ایشان ارائه گردد )

 

گواهی بانکی دال بر تأدیه حداقل 35 % سرمایه به یکی از بانکهای منطقه به نام شرکت در شرف تاسیس ( در صورتیکه تمام یا بخشی از سرمایه شرکت آورده غیر نقدی باشد ارائه ارزیابی قیمت آورده غیر نقدی کارشناس رسمی الزامی است )

 

دریافت مجوز فعالیت اقتصادی از معاونت سرمایه گذاری سازمان

 

ارائه تأییدیه پرداخت هزینه حق الثبت

 

چنانچه سرمایه گذار شخصیت حقوقی باشد ارائه تصویر مصدق اسناد و مدارک ثبتی آن ضروری است .

 

 

 

شرکتهای سهامی خاص

 

 

1- اظهارنامه ثبت شرکت سهامی خاص (دو نسخه )

 

2- صورتجلسه مجمع عمومی موسس (دو نسخه )

 

3- صورتجلسه هیأت مدیره (دو نسخه )

 

4- اساسنامه شرکت در شرف تاسیس (دو نسخه )

 

5- فهرست سهامداران و تعیین مقدار سهم آنها و درصد پرداخت سهم

 

6- گواهی بانکی نزد یکی از بانکهای مستقر در منطقه مبنی بر تودیع حداقل 35% سرمایه

 

 

 

 

 

شرکت با مسئولیت محدود

 

صورتجلسه مجمع عمومی موسس (دو نسخه )

 

صورتجلسه هیأت مدیره (دو نسخه )

 

اساسنامه شرکت در شرف تاسیس (دو نسخه )

 

شرکتنامه و تقاضانامه ثبت شرکت (دو نسخه )

 

 

 

موسسه غیر تجاری

 

 

 

صورتجلسه مجمع عمومی موسس (دو نسخه )

 

صورتجلسه هیأت مدیره (دو نسخه )

 

اساسنامه شرکت در شرف تاسیس (دو نسخه )

 

شرکتنامه و تقاضانامه ثبت شرکت (دو نسخه )

 

 

 

ثبت شعبات و نمایندگی اشخاص حقوقی خارجی

 

 

 

صورتجلسه مجمع عمومی موسس (دو نسخه )

 

صورتجلسه هیأت مدیره (دو نسخه )

 

اساسنامه شرکت در شرف تاسیس (دو نسخه )

 

شرکتنامه و تقاضانامه ثبت شرکت (دو نسخه )

 

 

 

ثبت شعبات و نمایندگی اشخاص حقوقی خارجی

 

 

 

اظهارنامه ثبت (دو نسخه )

 

اصل مجوز تاسیس شعبه یا اختیار نامه نمایندگی

 

رونوشت مصدق سند ثبت شرکت یا موسسه خارجی

 

اساسنامه مصدق شرکت یا موسسه خارجی

 

فتوکپی مصدق اظهارنامه/ تقاضانامه ثبت شخص حقوقی خارجی

 

ارائه آخرین ترازنامه مالی شرکت یا موسسه خارجی

 

 

 

کلیه مدارک فوق باید توسط مقامات صلاحیت دار کشور متبوع تصدیق شده و به تصدیق نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در آن کشور و در نهایت به تصدیق وزارت امور

 

خارجه جمهوری اسلامی ایران رسیده و سپس توسط مترجم رسمی به زبان رسمی فارسی ترجمه گردد.

 

 

 

 

 

در شرکت سهامی خاص حداقل 35% سرمایه باید نقداً در یکی از شعب بانکهای منطقه تودیع و گواهی مربوطه ارائه و 65% در تعهد سهامداران باشد در صورتیکه در شرکت با مسئولیت محدود باید ابتدا کل سرمایه توسط شرکا پرداخت گردد.

 

انتخاب بازرسان اصلی و علی البدل در شرکت سهامی خاص اجباری و در شرکت با مسئولیت محدود مدیران شرکت برای مدت زمان محدود یا نامحدود انتخاب می شوند.

 

سرمایه در شرکت سهامی خاص به سهام تقسیم و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی آنهاست. سرمایه در شرکت با مسئولیت محدود به سهام یا قطعات سهام تقسیم نمی شوند و شرکا فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات می باشند.

 

مدیران در شرکت سهامی خاص الزاماً بایستی سهامدار بوده و یا تعداد سهام وثیقه مقرر در اساسنامه را تهیه و به صندوق شرکت بپردازند.

 

مدیران در شرکت با مسئولیت محدود بصورت موظف یا غیر موظف که از بین شرکاء یا از خارج انتخاب می شوند انجام وظیفه خواهند نمود.

 

تقویم سهم الشرکه غیر نقدی در شرکت با مسئولیت محدود توسط شرکا صورت می گیرد . شرکا در این خصوص در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت تضامنی دارند. تقویم آورده های غیر نقدی در شرکت سهامی خاص با کارشناس رسمی دادگستری خواهد بود .

 

 

 

 

 

تشکیل شرکت سهامی خاص

. مبحث اول تأسیس شرکت

 

قانون گذار برای تأسیس شرکت سهامی خاص تشریفات ساده ای را در ماده 20 لایحه قانونی 1347 مقرر کرده است. در ماده مزبور، اقدامات ذیل برای تشکیل شرکت کافی تلقی شده است:

 

1.امضای اساسنامه. شرکای شرکت سهامی خاص باید شخصاً یا از طریق وکیل، اساسنامه شرکت را امضا کنند. تهیه طرح اساسنامه و تصویب بعدی آن ضروری نیست؛ به دلیل آنکه برخلاف آنچه در مورد شرکت سهامی عام صدق می کند، در شرکت سهامی خاص اصولاً دوره تأسیس وجود ندارد و بنابراین، تدوین طرح اساسنامه که در شرکت سهامی عام وسیله ای است برای مطلع کردن پذیره نویسان از ماهیت شرکتی که قرار است ایجاد شود، در اینجا علت وجودی ندارد.

 

تعهد سرمایه. حداقل سرمایه شرکت سهامی خاص یک میلیون ریال است که باید تماماً تعهد شود و دست کم 35 درصد آن به حسابی که در بانک افتتاح می شود واریز گردد.

هرگاه قسمتی از سرمایه به صورت آورده غیرنقدی باشد، آورده مزبور باید به طور کامل تسلیم و تقویم شود. ارزیابی آن نیز باید با جلب نظر کارشناس رسمی وزارت دادگستری صورت گیرد. مع ذلک، تصویب ارزیابی مزبور، آن طور که در مورد شرکت سهامی عام مصداق دارد، در شرکت سهامی خاص مطرح نیست؛ زیرا در این نوع شرکت تشکیل مجمع عمومی مؤسس الزامی نیست. در ماده 82 لایحه قانونی 1347 ضمن بیان این نکته مقرر شده است: «نمی توان آورده غیرنقدی را به مبلغی بیش از ارزیابی کارشناس قبول نمود». این اقدام برای حفظ حقوق اشخاص ثالث است؛ زیرا ممکن است با توافق شرکا بر سر ارزیابی آورده غیرنقدی، اشخاص ثالث متضرر شوند.

 

تعهد شرکا به پرداخت سرمایه در شرکت سهامی خاص شکل خاصی ندارد و برخلاف آنچه در مورد شرکت سهامی عام گفتیم، شرکا نیاز ندارند، مانند پذیره نویسان شرکت سهامی عام، ورقه تعهد سهم را امضا کنند. مع ذلک، تعهد انها ممکن است به صورت ورقه تعهد هم باشد؛ برای مثال، در مواقعی که شرکا از یکدیگر دورند و می خواهند شرکت را به سرعت تشکیل دهند می توانند برای کسب تعهد از یکدیگر از این وسیله استفاده کنند. با این حال، در حین ثبت شرکت، همه آنان باید اظهار نامه مشعر بر تعهد کلیه سهام را امضا کنند، و الا مدارک ثبت شرکت ناقص خواهد بود(بند2 ماده 20 لایحه قانونی 1347).

 

انتخاب مدیران و بازرسان. شرط دیگر تشکیل شرکت سهامی خاص انتخاب مدیران و بازرسان شرکت است که لازم نیست در مجمع عمومی مؤسس برگزیده شوند. اما طبق قسمت اخیر ماده 17 لایحه قانونی 1347 ـ که در مورد شرکت سهامی عام لازم الاجراست ـ مدیران و بازرسان شرکت باید به طور کتبی قبول سمت کنند. شرایط دیگر انتخاب مدیران و بازرسان همان است که در مورد شرکتهای سهامی عام گفتیم.

 

 

مبحث دوم ثبت شرکت

اگر بخواهیم تشریفات شرکت سهامی خاص را نسبت به شرکت سهامی عام خلاصه کنیم باید بگوییم در مورد شرکت سهامی خاص، اولاً تشریفات پذیره نویسی وجود ندارد؛ ثانیاً ورقه تعهد وجود ندارد؛ ثالثاً تشکیل مجمع عمومی مؤسس لازم نیست. شرکت سهامی خاص بلافاصله پس از انجام دادن اقدامات مندرج در مبحث اول این بخش به وسیله مؤسسان، تشکیل می شود؛ یعنی امضای اساسنامه، تعهد کلیه سهام و پرداخت مبالغ نقدی لازم، انتخاب مدیران و بازرسان، و قبول سمت کتبی آنان. اگر چه ثبت شرکت در مرجع ثبت شرکتها برای انجام دادن برخی از اقدامات مهم، مانند استفاده از سرمایه شرکت ضروری است(ماده 22 لایحه قانونی 1347)، شخصیت حقوقی شرکت را ایجاد نمی کند؛ چه شرکت قبل از ثبت ایجاد شده است. چون قبلاض در مورد مشکلات ناشی از ایجاد شخصیت حقوقی شرکت سهامی قبل از ثبت صحبت کرده ایم، در این باره تکرار سخن نمی کنیم. مطابق ماده 20 لایحه قانونی 1347 برای ثبت شرکت سهامی خاص کافی است اظهارنامه ای به انضمام مدارک ذیل به مرجع ثبت شرکتها تسلیم شود:

1)اساسنامه شرکت که باید به امضای کلیه سهامداران رسیده باشد؛

2) اظهارنامه  مشعر بر تعهد کلیه سهام و گواهینامه بانکی حاکی از تأدیه قسمت نقدی آن که نباید کمتر از 35 درصد کل سهام باشد. اظهارنامه مذکور باید به امضای کلیه سهام داران رسیده باشد؛

3) انتخاب اولین مدیران و بازرس یا بازرسان که باید در صورت جلسه ای قید و به امضای کلیه سهام داران رسیده باشد؛

4) قبول سمت مدیریت و بازرسی با رعایت اخیر ماده 17 که باید مدیران و بازرسان آن را امضا کرده باشند؛

5) ذکر نام روزنامه  کثیرالانتشاری که هرگونه آگهی راجع به شرکت تا تشکیل اولین مجمع عمومی عادی در آن منتشر خواهد شد.

مسئله ای که در اینجا مطرح می شود این است که اگر شرکت سهامی خاص پس از تشکیل به ثبت نرسد چه وضعیتی خواهد داشت. در مورد شرکت سهامی عام ماده 19 لایحه قانونی 1347 مقرر کرده است که اگر تا شش ماه از تاریخ تسلیم اظهارنامه موضوع ماده 6 لایحه مذکور شرکت به ثبت نرسد، هرکدام از مؤسسان و پذیره نویسان می توانند آورده های خود را مسترد کنند؛ امری که به منزله انحلال شرکت است. آیا می توان این قاعده را در مورد شرکت سهامی خاص هم قابل اجرا دانست یا خیر و اگر قابل اجراست، با این فرض که اظهارنامه موضوع ماده 6 لایحه قانونی 1347 در مورد شرکت سهامی خاص مصداق ندارد، مهلت شش ماده مورد اشاره قانون گذار از چه تاریخی شروع می شود؟

به نظر ما چون مقررات ماده 19 لایحه قانونی 1347 جزء مقرراتی نیست که قانون گذار در تبصره ماده 20 این لایحه اجرای آنها را در مورد شرکتهای نوع  اخیر هم لازم تلقی کنیم؛ اما،  چون در مورد شرکت سهامی خاصی غیر لازم دانسته است، باید اجرای آن را در مورد شرکتهای نوع اخیر هم لازم تلقی کنیم؛ اما، چون در مورد شرکت سهامی خاص تسلیم اظهارنامۀ موضوع ماده 6 لایحه قانونی 1347 ضروری نیست، رعایت شش ماه مقرر در ماده 19 این لایحه را باید از تاریخی احتساب کرد که شرکت تشکیل می شود؛ یعنی از تاریخ انجام دادن اقداماتی که گفتیم برای تشکیل شرکت سهامی خاص ضروری است. بنابراین، هرگاه مدیران شرکت تا شش ماه از تاریخ تشکیل شرکت آن را به ثبت نرسانند، شرکت را باید منحل شده تلقی کرد و سهام داران محق خواهند بود مطابق مقررات ماده 19 لایحه قانونی 1347 وجوه پرداختی خود را دریافت کنند. البته، دریافت وجوه از طرف آنان  بدین معناست که در مقابل اشخاص ثالث مسئولیتی ندارند. در واقع، مقررات ماده 23 لایحه قانونی 1347 در مورد سهام داران شرکت سهامی خاص نیز لازم الرعایه است. به موجب این ماده: «مؤسسین شرکت نسبت به کلیه اعمال و اقداماتی که به منظور تأسیس و به ثبت رسانیدن شرکت انجام می دهند مسئولیت تضامنی دارند». در شرکتهای سهامی خاص، سهام داران اولیه شرکت مؤسسان شرکت تلقی می شوند.

اخذ رتبه پیمانکاری نفت و گاز

نازنین بازدید : 34 دوشنبه 25 شهريور 1398 نظرات ()

 

 

اخذ رتبه پیمانکاری نفت و گاز ، جهت اخذ اخذ رتبه پیمانکاری نفت و گاز پیمانکاران محترمی که در زمینه فرآوری نفت و گاز ، تاسیسات سرچاهی و خطوط لوله جریانی ، پالایشگاه های نفت و گاز ، مخازن ذخیره نفتی ، خطوط انتقال نفت و گاز ، کارخانه های پتروشیمی ، کارخانه های گاز ، گاز مایع ، تزریق گاز و آب ، تلمبه های خانه های نفت ، سازه های دریایی نفت و گاز ، ایستگاه های تقویت فشار گاز و مانند آن فعالیت می کنند در رشته نفت و گاز باید رتبه اخذ کنند.

رتبه نفت و گاز برای شرکت های پیمانکار دارای 5 رتبه از 1 تا 5 می باشد. برای شرکت های مشاور از 1 تا 3 ، شرکت های طرح  و ساخت ( epc) دو رتبه 1 و 2 می باشد. لازم به ذکر است در صورتی که نیاز به اخذ رتبه EPC داشته باشید باید شرکت شما دارای رتبه 1 یا 2 پیمانکاری باشد.

 

شرایط عمومی و اختصاصی اخذ رتبه پیمانکاری برای رشته نفت و گاز

– عدم ممنوعیت های مقرر شده در قانون منع مداخله نمایندگان مجلس، وزرا، کارمندان دولت در معاملات دولتی و کشوری مصوب 22 دی 1337

– عدم محرومیت و محکومیت های موثر در کارهای پیمانکاری

– عدم ممنوعیت های مقرر شده در اصول 49 و 141 قانون اساسی

– عدم ممنوعیت از اعطای صلاحیت به شرح مندرج شده در بند 24 و ضوابط ارزشیابی پیمانکاران

– پیمانکار مدارک عمومی که برای اخذ رتبه بندی پیمانکاران نیاز است داشته باشد.

– پیمانکار امتیاز و صلاحیت های لازم را بر اساس آیین نامه تشخیص صلاحیت پیمانکاری داشته باشد.

از شرایط اختصاصی اخذ رتبه نفت و گاز می توان به محاسبه و بررسی  تخصص و تجربه و توان مالی اشاره کرد.

اعضاء هیئت مدیره جهت اخذ رتبه پیمانکاری نفت و گاز می بایست واجد شرایط ذیل باشند :

– حداقل دو سوم از اعضاء هیئت مدیره دارای مدرک کارشناسی باشند.

– مدیرعامل شرکت باید در شرکتی که رتبه نفت و گاز داشته، دارای حداقل 7 سال سابقه کار و بیمه باشد .

– می بایست حداقل یک مهندس حتی بدون سابقه مرتبط، جهت چیدمان رتبه به عنوان اعضاء هیئت مدیره قرار بگیرد.

 

مدارک لازم جهت اخذ رتبه پیمانکاری برای رشته نفت و گاز

– پیمانکار مدارک ثبتی شرکت به همراه تمام روزنامه های رسمی برای اخذ رتبه داشته باشد.

– مدارک اعضای هیئت مدیره یا پرسنل امتیاز آور ( کپی شناسنامه، کارت پایان خدمت ، کپی کارت ملی ، مدرک تحصیلی و سوابق بیمه تامین اجتماعی مرتبط با رشته )

– کپی مدارک تحصیلی مهندسان

– عکس سه در چهار از اعضای هیئت مدیره

– مجموع مبلغ قراردادها طی 15 سال اخیر به همراه مفاصاحساب هر قرارداد

– آخرین اظهارنامه مالیاتی ( در صورتی که نیاز باشد، میانگین اظهارنامه های مالیاتی سه سال آخر نیز گرفته شود ).

– ارائه سوابق بیمه مهندسان ( بیمه اب که از طرف شرکت های رتبه دار پرداخت شده باشد ).

– گواهی امضا

لازم به ذکر است کلیه مدارک باید همگی برابر اصل شده باشد.

 

مراحل ثبت شرکت پیمانکاری نفت و گاز :

1- ثبت شرکت سهامی خاص و یا با مسئولیت محدود

2- اخد کد اقتصادی از اداره دارایی

3- ثبت نام برای اخذ گذرواژه و پسورد جهت ورود به سامانه ثبت و اخذ رتبه

4- اقدام جهت ثبت اطلاعات مربوطه در سامانه ساجات

سپس پرونده توسط کارشناسان مربوطه مورد بررسی قرار می گیرد و و پس از چند روز کاری نتیجه اعلام می گردد.

 

 

 

 

اخذ و تمدید و ارتقا رتبه شرکت های پیمانکاری در حداقل زمان

اخذ و تمدید و ارتقا رتبه ی شرکت های مشاور در حداقل زمان

اخذ و تمدید و ارتقا رتبه ی شرکت های انفورماتیک در حداقل زمان

اخذ و تمدید و ارتقا رتبه ی شرکت های اندوه سازان در حداقل زمان

اخذ و تمدید و ارتقا رتبه شرکت های EPC در حداقل زمان

مشاوره رایگان و کار گزاری نقل و انتقال 100%سهام یک شرکت تا انتقال کامل و انجام تغییرات هیئت مدیره ای برای خریداران و پیمانکاران محترم

انجام نقل و انتقال سهام در اداره دارایی با استفاده از وکلای متخصص

اخذ کارت پیمانکاری شهرداری با استفاده از کارآزموده ترین افراد

مشاوره و کار گزاری اخذ ضمانت های بانکی

اخذ گذر واژه دوم جهت ورود به سامانه ساجات

رتبه بندی مدرک مهندسین در کوتاه ترین زمان ممکن

اخذ کد اقتصادی

و کلیه اموری که منجر به ارتقاء و یا اخذ گواهی رتبه بندی گردد

شعبه و نمایندگی خارجی

نازنین بازدید : 58 یکشنبه 24 شهريور 1398 نظرات ()

 

 

 

 

 

تعریف و تفاوت شعبه خارجی و نمایندگی خارجی 

 

شعبه یکی از واحدهای یک شرکت است که می تواند فروشها و خدمات خود را در منطقه ای که ممکن است فاصله زیادی با مرکز اصلی شرکت داشته باشد، گسترش دهد. حدود و اختیارات و میزان استقلال یک شبعه با موافقت شرکت مادر تعیین می شود و مسئولیت حقوقی شعبه بر عهده شرکت اصلی (مادر) خواهد بود.

 

و اما در نمایندگی شخص حقیقی یا حقوقی مستقل مقیم ایران (لزوما لازم نیست شعبه ایران باشد) براساس قرارداد نمایندگی انجام بخشی از موضوع و وظایف شرکت خارجی را برعهده می گیرد بنابراین شخصیتی مستقل دارد و مسئولیت حقوقی نماینده برعهده خودش می باشد.

 

 

 

 

 

 

 

مدارک مورد نیاز جهت ثبت شعبه

 

1- گواهی ثبت شرکت خارجی

 

2- اساسنامه شرکت

 

3- آخرین تغییرات شرکت ( در صورتی که تغییراتی در شرکت اصلی ایجاد شده باشد)

 

4- آخرین گزارش مالی تایید شده شرکت

 

5- تنظیم وکالتنامه ای که طی آن به مدیر شعبه وکالت داده شده باشد که می تواند شعبه ای در ایران به ثبت برساند و حدود اختیارات مدیر شعبه نیز در وکالتنامه به تفصیل درج شده باشد.

 

تذکر : کلیه مدارک فوق می بایست به تأیید سفارت ایران در کشور شرکت مذکور رسیده باشد.

 

مدارک مورد نیاز جهت شعب نمایندگی

 

1- گواهی ثبت شرکت خارجی

 

2- اساسنامه شرکت

 

3- آخرین تغییرات شرکت ( در صورتی که تغییراتی در شرکت اصلی ایجاد شده باشد)

 

4- آخرین گزارش مالی تایید شده شرکت

 

5- ارائه قرارداد نمایندگی با شرکت خارجی

 

6- کپی شناسنامه و کارت ملی ( درصورتی که نماینده شخص حقیقی باشد) و کپی مدارک ثبتی شامل روزنامه رسمی، اساسنامه، آخرین تغییرات ( در صورتی که شخصی حقوقی باشد)

 

 

 

 

 

 

الزامات قانونی ثبت اختراعات

نازنین بازدید : 42 یکشنبه 24 شهريور 1398 نظرات ()

 

 

بموجب ماده ی 1 قانون ثبت اختراعات،طرح های صنعتی و علائم تجاری،اختراع نتیجه ی فکر فرد یا افرادی است که برای اولین بار فرآیند یا فرآورده ای خاص را ارائه می کند و مشکلی را در یک حرفه،فن،فناوری،صنعت و مانند آن ها حل می نماید.

 

- شرایط و مدارک ثبت شرکت خدماتی

 

- ثبت شرکت سرمایه گذاری

 

اختراعی قابل ثبت است که حاوی ابتکار جدید و دارای کاربرد صنعتی باشد.ابتکار جدید عبارت است از آنچه که در فن یا صنعت قبلی وجود نداشته و برای دارنده مهارت عادی در فن مذکور معلوم و آشکار نباشد و از نظر صنعتی،اختراعی کاربردی محسوب می شود که در رشته ای از صنعت قابل ساخت یا استفاده باشد.مراد از صنعت،معنای گسترده آن است و شامل مواردی نظیر صنایع دستی،کشاورزی،ماهیگیری و خدمات نیز می شود.

در ماده ی 3 قانون مذکور آمده است:گواهینامه اختراع سندی است که اداره مالکیت صنعتی برای حمایت از اختراع صادر می کند و دارنده آن می تواند از حقوق انحصاری بهره مند شود.

موارد ذیل از حیطه حمایت از اختراع خارج است:

الف-کشفیات،نظریه های علمی روش های ریاضی و آثار هنری.

ب-طرح ها و قواعد یا روش های انجام کار تجاری و سایر فعالیت های ذهنی و اجتماعی.

ج-روش های تشخیص و معالجه بیماری های انسان یا حیوان.

این بند شامل فرآورده های منطبق با تعریف اختراع و مورد استفاده در روش های مزبور نمی شود.

د-منبابع ژنتیک و اجزاء ژنتیک تشکیل دهنده آن ها و همچنین فرآیندهای بیولوژیک تولید آن ها.

ه-آنچه قبلاَ در فنون و صنایع پیش بینی شده باشد.(فن یا صنعت عبارت است از هر چیزی که در نقطه ای از جهان از طریق انتشار کتبی یا شفاهی یا از طریق استفاده عملی و یا هر طریق دیگر،قبل از تقاضا و یا در موارد حق تقدم ناشی از اظهارنامه ثبت اختراع افشاء شده باشد).

و-اختراعاتی که بهره برداری از آن ها خلاف موازین شرعی یا نظم عمومی و اخلاق حسنه باشد.

چگونگی ذکر نام مخترع در گواهینامه اختراع و نحوه تعلق حق اختراع ثبت شده به شرح ذیل است:

الف-حقوق اختراع ثبت شده منحصراَ به مخترع تعلق دارد.

ب-اگر افرادی به صورت مشترک اختراعی کرده باشند،حقوق ناشی از اختراع مشترکاَ به آنان تعلق می گیرد.

ج-هر گاه دو یا چند نفر،مستقل از دیگری اختراع واحدی کرده باشند شخصی که اظهارنامه اختراع خود را زودتر تسلیم کرده و یا در صورت ادعای حق تقدم هر کدام بتوانند اثبات کنند که در تاریخ مقدم اظهارنامه خود را به صورت معتبر تسلیم کرده اند،مشروط بر این که اظهارنامه مذکور مسترد یا رد نگردیده یا مسکوت گذاشته نشده باشد،حق ثبت اختراع را خواهند داشت.

د-حقوق ناشی از اختراع ثبت شده قابل انتقال است و در صورت فوت صاحب حق به ورثه ی او منتقل می شود.

ه-در صورتی که اختراع ناشی از استخدام یا قرارداد باشد،حقوق مادی آن متعلق به کارفرما خواهد بود،مگر آن که خلاف آن در قرارداد شرط شده باشد.

و-نام مخترع در گواهینامه اختراع قید می شود مگر این که کتباَ از اداره مالکیت صنعتی درخواست کند که نامش ذکر نشود.هرگونه اظهار یا تعهد مخترع مبنی بر این که نام شخص دیگری به عنوان مخترع قید گردد،فاقد اثر قانونی است.

اظهارنامه ی ثبت اختراع:

اظهارنامه ی ثبت اختراع که به اداره مالکیت صنعتی داده می شود،باید موضوعی را که حمایت از آن درخواست می شود،تعیین کرده و به فارسی تنظیم شود،دارای تاریخ و امضاء بوده و خواسته،توصیف ادعا،خلاصه ای از توصیف اختراع و در صورت لزوم نقشه های مربوطه را دربرداشته باشد.هزینه های ثبت اظهارنامه از درخواست کننده ثبت دریافت می شود.

در تنظیم و تسلیم اظهارنامه باید موارد ذیل رعایت شود.

الف-نام و سایر اطلاعات لازم در خصوص متقاضی،مخترع و نماینده قانونی او،در صورت وجود و عنوان اختراع در اظهارنامه درج شود.

ب-در مواقعی که متقاضی شخص مخترع نیست،مدارک دال بر سمت قانونی وی همراه اظهارنامه تحویل گردد.

ج-ادعای مذکور در اظهارنامه،گویا و مختصر بوده و با توصیف همراه باشد،به نحوی که برای شخص دارای مهارت عادی در فن مربوط واضح و کامل بوده و حداقل یک روش اجرایی برای اختراع ارائه کند.خلاصه توصیف فقط به منظور ارائه اطلاعات فنی است و نمی توان برای تفسیر محدوده حمایت به آن استناد کرد.

وفق ماده ی 7،متقاضی ثبت اختراع تا زمانی که اظهارنامه او برای ثبت اختراع قبول نشده است می تواند آن را مسترد کند.

اظهارنامه باید فقط به یک اختراع یا به دسته ای از اختراعات مرتبط که یک اختراع کلی را تشکیل می دهند مربوط باشد.در اختراع کلی ذکر نکردن ارتباط اجزاء آن موجب بی اعتباری گواهینامه اختراع مربوط نمی شود.متقاضی می تواند تا زمانی که اظهارنامه وی مورد موافقت قرار نگرفته است.

الف-اظهارنامه خود را اصلاح کند،مشروط بر آن که از حدود اظهارنامه نخست تجاوز نکند.

ب-آن را به دو یا چند اظهارنامه تقسیم کند.اظهارنامه تقسیمی باید دارای تاریخ تقاضای اولیه بوده و در صورت اقتضاء مشمول حق تقدم اظهارنامه نخستین است.

متقاضی می تواند همراه با اظهارنامه خود،طی اعلامیه ای حق تقدم مقرر در کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی مورخ 1261 هجری شمسی(20 مارس 1883 میلادی) و اصلاحات بعدی آن را درخواست نماید.حق تقدم می تواند بر اساس یک یا چند اظهارنامه ی ملی یا منطقه ای یا بین المللی باشد که در هر کشور یا برای هر کشور عضو کنوانسیون مذکور تسلیم شده است.در صورت درخواست حق تقدم:

الف-اداره مالکیت صنعتی از متقاضی،می خواهد ظرف مدت معین،رونوشت اظهارنامه ای را ارائه دهد که توسط مرجع ثبت اظهارنامه ای که مبنای حق تقدم است،گواهی شده باشد.

ب-با پذیرش درخواست حق تقدم؛حمایت های مذکور در کنوانسیون پاریس شامل آن خواهد بود.

بنا به درخواست اداره مالکیت صنعتی،متقاضی باید شماره و تاریخ اظهارنامه اختراعی را که در خارج تسلیم کرده و عیناَ و ماهیتاَ مربوط به اختراع مذکور در اظهارنامه تسلیم شده به اداره مالکیت صنعتی است،ارائه دهد.همچنین با درخواست اداره مالکیت صنعتی متقاضی باید مدارک ذیل را به اداره مذکور تسلیم کند:

الف-تصویر هرگونه نامه و اخطاریه ای؛که متقاضی در مورد نتایج بررسی های انجام شده در خصوص اظهارنامه های خارج دریافت کرده است.

ب-تصویر گواهینامه اختراع که بر اساس اظهارنامه های خارجی ثبت شده است.

ج-تصویر هرگونه تصمیم نهایی مبنی بر رد اظهارنامه خارجی یا رد ثبت اختراع ادعا شده در اظهارنامه خارجی یا رد ثبت اختراع ادعا شده در اظهارنامه خارجی

د-تصویر هر تصمیم نهایی بر بی اعتباری گواهینامه اختراع صادر شده بر اساس اظهارنامه خارجی.

بموجب ماده 11،اداره مالکیت صنعتی تاریخ تقاضا را همان تاریخ دریافت اظهارنامه تلقی خواهد کرد مشروط بر این که اظهارنامه در زمان دریافت حاوی نکات ذیل باشد:

الف-ذکر صریح یا ضمنی این نکته که ثبت یک اختراع تقاضا می شود.

ب-ذکر نکاتی که شناخت هویت متقاضی را میسر می کند.

ج-توصیف اجمالی اختراع

اگر اداره مالکیت صنعتی تشخیص دهد که اظهارنامه در زمان تقاضا فاقد شرایط فوق بوده است،از متقاضی دعوت خواهد کرد تا از تاریخ ابلاغ ظرف سی روز اصلاحات لازم را انجام دهد و تاریخ تقاضا همان تاریخ دریافت اصلاحات مذکور خواهد بود ولی اگر در مهلت تعیین شده اصلاح صورت نگیرد اظهارنامه کان لم یکن تلقی خواهد شد.

چنانچه در اظهارنامه به نقشه هایی اشاره شود که در آن  درج یا ضمیمه نشده است،اداره مالکیت صنعتی از متقاضی دعوت کند تا نقشه ها را ارائه دهد.اگر متقاضی دعوت را اجابت کرده و نقشه های مورد اشاره را ارائه نماید،اداره مذکور تاریخ دریافت نقشه را تاریخ تقاضا تلقی خواهد نمود.در غیر این صورت،تاریخ تقاضا را همان تاریخ دریافت اظهارنامه قید نموده و اشاره به نقشه ها را کان لم یکن تلقی خواهد کرد.

پس از قید تاریخ تقاضا،اداره مالکیت صنعتی اظهارنامه را از نظر انطباق با شرایط مندرج در این قانون و آیین نامه ی آن،بررسی خواهد کرد و در صورت تشخیص انطباق،اقدام لازم را برای ثبت اختراع انجام می دهد.در غیر این صورت اظهارنامه را رد و مراتب را به متقاضی ابلاغ می کند.

اداره مالکیت صنعتی پس از ثبت اختراع باید:

الف-در خصوص ثبت اختراع یک نوبت آگهی منتشر کند.

ب-گواهینامه ثبت اختراع را صادر کند.

ج-رونوشت گواهینامه ثبت اختراع را بایگانی و پس از دریافت هزینه مقرر،اصل آن را به متقاضی تسلیم کند.

د-به درخواست دارنده گواهینامه اختراع،تغییراتی را در مضمون و نقشه های اختراع،به منظور تعیین حدود حمایت اعطاء شده انجام دهد،مشروط بر این که در نتیجه این تغییرات،اطلاعات مندرج در گواهینامه اختراع از حدود اطلاعات مذکور در اظهارنامه اولیه ای که اختراع بر اساس آن ثبت شده است،تجاوز نکنند.

حقوق ناشی از اختراع:

وفق ماده 15،حقوق ناشی از گواهینامه اختراع به ترتیب ذیل است:

الف-بهره برداری از اختراع ثبت شده در ایران توسط اشخاصی غیر از مالک اختراع،مشروط به موافقت مالک آن است.بهره برداری از اختراع ثبت شده به شرح آتی خواهد بود:

1-در صورتی که اختراع در خصوص فرآورده باشد.

2-در صورتی که موضوع ثبت اختراع فرآیند باشد.

در ادامه ی این ماده آمده است،حقوق ناشی از گواهینامه اختراع شامل موارد ذیل نمی شود:

1-بهره برداری از کالاهایی که توسط مالک اختراع یا با توافق او در بازار ایران عرضه می شود.

2-استفاده از وسایل موضوع اختراع در هواپیماها،وسائط نقلیه زمینی یا کشتی های سایر کشورها که به طور موقت یا تصادفاَ وارد حریم هوایی،مرزهای زمینی یا آب های کشور می شود.

3-بهره برداری هایی که فقط با اهداف آزمایشی درباره اختراع ثبت شده انجام می شود.

4-بهره برداری توسط هر شخصی که با حسن نیت قبل از تقاضای ثبت اختراع یا در مواقعی که حق تقدم تقاضا شده است،قبل از تاریخ تقاضای حق تقدم همان اختراع،از اختراع استفاده می کرده یا اقدامات جدی و موثری جهت آماده شدن برای استفاده از آن در ایران به عمل می آورده است.

مدت اعتبار گواهینامه ی اختراع:

مدت اعتبار گواهینامه اختراع پس از بیست سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه اختراع منقضی می شود.به منظور حفظ اعتبار گواهینامه یا اظهارنامه اختراع،پس از گذشت یک سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه و قبل از شروع هر سال،مبلغی که به موجب آیین نامه این قانون تعیین می شود،توسط متقاضی به اداره مالکیت صنعتی پرداخت می گردد.

تاخیر در پرداخت،حداکثر تا شش ماه در صورت پرداخت جریمه مجاز است.وفق ماده ی 16،در صورتی که هزینه سالانه پرداخت نشود،اظهارنامه مربوط مسترد شده تلقی و یا گواهینامه اختراع،فاقد اعتبار می شود.

بموجب ماده ی 17،دولت یا شخص مجاز از طرف آن،با رعایت ترتیبات ذیل می توانند از اختراع بهره برداری نمایند.

الف-در مواردی که با نظر وزیر یا بالاترین مقام دستگاه ذی ربط منافع عمومی مانند امنیت ملی،بهداشت یا توسعه سایر بخش های حیاتی اقتصادی کشور،اقتضاء کند که دولت یا شخص ثالث از اختراع بهره برداری نماید و یا بهره برداری از سوی مالک یا شخص مجاز از سوی او مغایر با رقابت آزاد بوده و از نظر مقام مذکور،بهره برداری از اختراع رافع مشکل باشد.

موضوع در کمیسیونی مرکب از رییس سازمان ثبت اسناد و املاک کشور،یکی از قضات دیوان عالی کشور با معرفی رییس قوه قضاییه،دادستان کل کشور،نماینده رییس جمهور و وزیر یا بالاترین مقام دستگاه ذی ربط مطرح و در صورت تصویب،با تعیین کمیسیون مذکور سازمان دولتی یا شخص ثالث بدون موافقت مالک اختراع،از اختراع بهره برداری می نماید.

ب-بهره برداری از اختراع محدود به منظوری خواهد بود که در مجوز آمده است و مشروط به پرداخت مبلغ مناسب به مالک مذکور با در نظر گرفتن ارزش اقتصادی مورد اجازه می باشد.در صورتی که مالک اختراع یا هر شخص ذی نفع دیگر توضیحی داشته باشند،کمیسیون پس از رسیدگی به اظهارات آنان و لحاظ کردن بهره برداری در فعالیت های غیر رقابتی اتخاذ تصمیم خواهد کرد.کمیسیون می تواند بنا به درخواست مالک اختراع یا سازمان دولتی یا شخص ثالثی که مجوز بهره برداری از اختراع ثبت شده را دارد،پس از رسیدگی به اظهارات طرفین یا یکی از آن ها در محدوده ای که ضروت اقتضاء نماید،نسبت به تصمیم گیری مجدد اقدام کند.

ج-در صورتی که مالک اختراع ادعا نماید که شرایط و اوضاع و احوالی که باعث اتخاذ تصمیم شده دیگر وجود ندارد و امکان تکرار آن میسر نیست و یا این که ادعا نماید سازمان دولتی یا شخص ثالثی که توسط کمیسیون تعیین شده نتوانسته طبق مفاد تصمیم و شرایط آن عمل کند،موضوع در کمیسیون مطرح و بررسی و پس از استماع اظهارات مالک اختراع،وزیر یا بالاترین مقام دستگاه ذی ربط و بهره بردار،اجازه بهره برداری لغو شده و حسب مورد اجازه بهره برداری برای مالک یا بهره بردار دیگر صادر می شود.با احراز شرایط مقرر در این بند،اگر کمیسیون تشخیص دهد حفظ حقوق قانونی اشخاصی که این اجازه را کسب کرده اند،بقاء تصمیم را ایجاب می نماید آن تصمیم را لغو نمی کند.

در مواردی که اجازه بهره برداری توسط کمیسیون به شخص ثالثی داده شده است،می توان آن مجوز را فقط به همراه شرکت یا کسب و کار شخص تعیین شده از طرف کمیسیون یا به همراه قسمتی از شرکت یا کسب و کاری که اختراع در آن بهره برداری می شود انتقال داد.

د-اجازه بهره برداری موضوع این ماده مانع انجام امور ذیل نیست.

1-انعقاد قرارداد بهره برداری توسط مالک اختراع،با رعایت مقررات این ماده.

2-بهره برداری مستمر از حقوق تفویضی توسط مالک اختراع طبق مندرجات بند (الف) ماده 15

3-صدور اجازه استفاده ناخواسته طبق اجزاء (1) و (2) بند (ح) این ماده باشد که به موجب آن ثابت شود دستگاه دولتی یا شخص مجاز،از مالک اختراع درخواست بهره برداری کرده ولی نتوانسته است اجازه بهره برداری را با شرایط معقول و ظرف مدت زمان متعارف تحصیل نماید.

رعایت مراتب این بند،در صورت فوریت ناشی از مصالح ملی یا موارد حصول شرایط قهریه در کشور کلاَ به تشخیص کمیسیون لازم نخواهد بود،مشروط بر آن که در این قبیل موارد مالک اختراع در اولین فرصت ممکن از تصمیم کمیسیون مطلع شود.

و-بهره برداری از اختراع توسط سازمان دولتی یا اشخاص ثالثی که توسط کمیسیون تعیین شده اند،برای عرضه در بازار ایران است.

ز-اجازه کمیسیون در خصوص بهره برداری از اختراع در زمینه فناوری نیمه هادی ها،تنها در موردی جایز است که به منظور استفاده غیر تجاری عمومی بوده یا در موردی باشد که وزیر یابالاترین مقام دستگاه ذی ربط تشخیص دهد که نحوه استفاده از اختراع ثبت شده توسط مالک یا استفاده کننده آن غیر رقابتی است.

ح-پروانه بهره برداری بدون موافقت مالک،در موارد ذیل نیز با ترتیباتی که ذکر می شود قابل صدور است.

1-در صورتی که در یک گواهینامه اختراع ادعا شده باشد که بدون استفاده از یک اختراع ثبت شده قبلی قابل بهره برداری نیست و اختراع موخر نسبت به اختراع مقدم،متضمن پیشرفت مهم فنی و دارای اهمیت اقتصادی قابل توجه باشد،اداره مالکیت صنعتی به درخواست مالک اختراع موخر پروانه بهره برداری از اختراع مقدم را در حد ضرورت،بدون موافقت مالک آن،صادر می کند.

2-در مواردی که طبق جزء (1) این بند پروانه بهره برداری بدون موافقت مالک صادر شده باشد،اداره مالکیت صنعتی به درخواست مالک اختراع مقدم،پروانه بهره برداری از اختراع موخر را نیز بدون موافقت مالک آن صادر می کند.

3-در صورت درخواست صدور پروانه بهره برداری،بدون موافقت مالک طبق اجزاء (1) و (2) این بند در تصمیم مربوط به صدور هر یک از پروانه های مذکور،حدود و کاربرد پروانه و مبلغ مناسبی که باید به مالک اختراع ذی ربط پرداخت شود و شرایط پرداخت،تعیین می شود.

4-در صورت صدور پروانه بهره برداری،طبق جزء (1) انتقال آن فقط به همراه اختراع موخر و در صورت صدور پروانه بهره برداری طبق جزء (2) انتقال آن فقط به همراه اختراع مقدم مجاز است.

5-درخواست صدور پروانه بهره برداری بدون موافقت مالک مشروط به پرداخت هزینه مقرر می باشد.

6-در صورت صدور پروانه بهره برداری بدون موافقت مالک،اجزاء (1) و (2) این بند و بندهای (ب) تا (و) و نیز بند(ط) این ماده قابل اعمال است.

ط-تصمیمات کمیسیون در محدوده بندهای این ماده،در دادگاه عمومی تهران قابل اعتراض است.

به موجب ماده 18،هر ذی نفع می تواند ابطال گواهینامه اختراعی را از دادگاه درخواست نماید.در صورتی که ذی نفع ثابت کند شرایط قانونی در آن رعایت نشده است یا این که مالک اختراع،مخترع یا قائم مقام قانونی او نیست،حکم ابطال گواهینامه اختراع صادر می شود.

هر گواهینامه اختراع یا ادعا یا بخشی از ادعاهای مربوط که باطل شده است،از تاریخ ثبت اختراع باطل تلقی می شود.رای نهایی دادگاه به اداره مالکیت صنعتی ابلاغ می گردد و اداره مزبور آن را ثبت و پس از دریافت هزینه،آگهی مربوط به آن را در اولین فرصت ممکن منتشر کند.

چنانچه مالک اختراع بخواهد از اختراع ثبت شده استفاده کند،سازمان ثبت اسناد و املاک کشور حداکثر ظرف مهلت یک هفته موضوع را به دستگاه یا دستگاه های ذی ربط منعکس می نماید.

دستگاه های مذکور در خصوص امکان بهره برداری از اختراع حداکثر ظرف مدت دو ماه اظهارنامه نموده و نتیجه را جهت صدور پروانه بهره برداری کتباَ به سازمان ثبت اسناد و املاک اعلام می نماید.

امید است که تدوین این نوشتار توانسته باشد راهگشای خوانندگان محترم بوده و در رفع مشکلات آن ها موثر واقع شود.

 

موارد انحلال قانونی و انحلال قضایی پس از ثبت شرکت سهامی

نازنین بازدید : 56 شنبه 23 شهريور 1398 نظرات ()

 تبدیل و انحلال و تصفیه سه مرحله پایانی شرکت سهامی هستند. با این تفاوت که تبدیل به حیات شرکت خاتمه نمی دهد ولی انحلال قطعاَ به فعالیت شرکت خاتمه می دهد. شرکت همانطوری که در یک لحظه به وجود نیامده است، در یک لحظه خاتمه نمی یابد بلکه در مدتی بعد از تغییر یا انحلال که ممکن است دو سال یا بیشتر به طول انجامد، باید مطالبات شرکت وصول و بدهی های آن پرداخت و حساب ها تصفیه شود و پس از به صفر رسانیدن سرمایه شرکت به حیات شخصیت حقوقی پایان بخشند.

 

در این مقاله به بررسی موارد انحلال شرکت سهامی می پردازیم. علاقه مندان جهت کسب اطلاعات بیشتر می توانند مقالات ذیل را نیز مورد مطالعه قرار دهند :

- آثار انحلال شرکت چیست ؟

- مدارک و مراحل ثبت انحلال شرکت

- صورت جلسه انحلال شعبه شرکت سهامی خاص

 

موارد انحلال شرکت سهامی :

موارد انحلال شرکت سهامی گاه در قانون پیش بینی شده است در این صورت انحلال قانونی است و گاهی شرکت به دستور دادگاه منحل می شود در این صورت انحلال قضایی است.

• الف- انحلال قانونی

قواعد عمومی انحلال شرکت ها در مورد شرکت سهامی قابل اعمال است .

طبق بند 1 و 2 ماده 186 قانون اشخاص حقوقی و شرکت های تجاری شرکت سهامی در موارد ذیل منحل می شود :

1- وقتی که شرکت موضوعی را که برای آن تشکیل شده است انجام داده یا انجام آن غیرممکن شده باشد.

2- شرکت برای مدت معین تشکیل گردیده و آن مدت منقضی شده باشد، مگر اینکه مدت مذکور قبل از انقضاء تمدید شود.

3- مجمع عمومی فوق العاده به هر علتی به انحلال شرکت رای دهد .

4- ادغام یا تجزیه در صورتی که منجر به محو شخصیت حقوقی شرکت شود.

5- صدور حکم قطعی دادگاه مبنی بر انحلال در مواردی که در قانون مقرر شده است.

1- انجام موضوع معین

معمولاَ در اساسنامه شرکت های تجاری موضوع شرکت با اهمیت و دقت خاص معین می شود زیرا شرکت فقط در موضوعی می تواند فعالیت داشته باشد که در اساسنامه قید شده است و چون فعالیت خارج از موضوع شرکت ممنوع است، موسسین سعی می کنند وسیع ترین دامنه شمول را برای فعالیت شرکت انتخاب نمایند. به طوری که در روزنامه رسمی گاهی دو یا سه صفحه از روزنامه به تعیین موضوع یک شرکت اختصاص داده می شود.

در شرکت سهامی تعیین موضوع شرکت به نظر شرکاء است که حدود عملیات شرکت را معین می کنند. ولی از جهت حفظ حقوق دیگران و رعایت مشروعیت رقابت و ممنوعیت انتخاب یک موضوع برای چند شرکت همنام ، اداره ثبت شرکت ها بر انتخاب موضوع شرکت نظارت دارد. موضوع شرکت معمولاَ نوعی انتخاب می شود. به عنوان مثال شرکتی برای امور ساختمانی تشکیل و به ثبت می رسد. این انتخاب به شرکت اجازه می دهد که پس از انجام یک پروژه ساختمانی اقدام به ساخت پروژه دیگر نماید و یا هم زمان چندین پروژه ساختمانی را در دستور کار خود قرار دهد. در این صورت موضوع انتخاب شده موضوع دائمی انجام فعالیت شرکت است.

در مواردی دیگر شرکت برای انجام پروژه معین تشکیل می شود و پس از آن شرکت حق ادامه فعالیت در پروژه دیگری ندارد. شرکتی که برای ساخت پروژه ساختمانی معین مانند تونل مانش یا برج مخابراتی تهران تشکیل می شود، پس از ساخت موضوعی که به خاطر آن تاسیس و تشکیل شده است منحل می شود. زیرا در تعیین موضوع شرکت فعالیت دیگری گنجانیده نشده است و شرکت از ابتدا برای انجام موضوع خاص تشکیل شده است و غیر از آنچه در مجمع عمومی موسس سهامداران بر آن توافق نموده اند شرکت حق مبادرت به امر دیگری ندارد. در پایان شرکت بدون موضوع می ماند و به طور قهری منحل می شود.

موضوع معین شرکت با مشکل دیگری نیز مواجه است که عبارت است از عدم امکان تحقق موضوعی که شرکت برای انجام آن تاسیس شده است. در مواردی که موضوع شرکت نوع عام فعالیتی تعیین شده است با عدم امکان انجام یک پروژه شرکت می تواند پروژه دیگری را در دستور کار خود قرار دهد ، ولی در مواردی که موضوع معین و خاص است در صورت عدم امکان انجام موضوع شرکت منحل می شود. البته مجمع عمومی فوق العاده با تغییر اصلاح اساسنامه و تغییر موضوع می تواند از انحلال شرکت جلوگیری نمایند زیرا در این حالت مشکل اساسی فقدان اراده سهامداران برای ادامه فعالیت شرکت است. عملی شدن موضوع شرکت یا غیرممکن شدن آن مانند انقضاء مدت در لحظه و زمان معین به وجود نمی آید و ارائه دلیل بر تحقق آن در زمان معین مانند ارائه دلیل بر عدم تحقق آن در زمان معین مشکل و گاهی ممکن نیست . لذا منطقی است که تغییر موضوع برای جلوگیری از انحلال شرکت به مدت کوتاه و معقول پس از تحقق موضوع یا اثبات عدم امکان انجام موضوع انجام شود.

انجام موضوع شرکت و یا عدم امکان انجام موضوع شرکت در شرکت اشخاص نیز از موارد انحلال ذکر شده است. در بند الف ماده 186 قانون اشخاص حقوقی و شرکت های تجاری تجارت ناظر بر فقرات 1 و 2 و 3 ماده 93 قانون تجارت و ماده 199 قانون اصلاح قسمتی از قانون تجارت 1347 وقتی که شرکت برای انجام موضوعی تشکیل شده است و آن موضوع را انجام داده است یا انجام آن غیرممکن باشد، شرکت منحل می شود.

2- انقضاء مدت

طبق بند 2 ماده 185 منطبق بر قوانین قبلی و قاعده کلی در صورتی که شرکت سهامی برای مدت معین تشکیل گردیده و آن مدت منقضی شده باشد، منحل می شود. مگر اینکه مدت قبل از انقضاء تمدید شده باشد.

انقضاء مدت از موارد عام و مخصوص شرکت شخص یا سرمایه نیست زیرا علاوه بر بند 2 ماده 186 مرقوم و بند الف ماده 136 قانون تجارت نیز مقرر شده است که در صورت انقضاء مدت ، شرکت منحل می شود . در بند 3 ماده 54 قانون بخش تعاونی نیز انقضاء مدت از موارد انحلال شمرده شده است.

در شرکت نامه و اساسنامه شرکت ها، مدت شرکت باید قید شده باشد. در این صورت پس از انقضاء مدت شرکت خود به خود منحل می گردد و نیاز به عمل حقوقی دیگری ندارد. زیرا موضوع شرکت اگرچه معین و عام ، ولی برای مدت معین و محدود بوده است و خارج از مدت مقرر برخلاف اراده سهامداران نمی تواند فعالیت داشته باشد. در مواردی که شرکت برای مدت معین تشکیل می شود نیز با اصلاح اساسنامه و تمدید مدت به صورت محدود یا نامحدود امکان ادامه فعالیت شرکت وجود دارد. ولی در این صورت مدت شرکت قبل از انقضاء مدت تعیین شده باید تمدید شود.

در عمل انقضاء مدت شرکت و مشکل ناشی از محدودیت موضوع شرکت از طرف اداره ثبت شرکت ها به شرکت اطلاع داده می شود تا در صورت تمایل اقدام به رفع مشکل نمایند. ارسال نامه و وصول آن توسط مدیران شرکت و اقدام برای تغییر موضوع و تمدید مدت ، طوری است که معمولاَ مدتی پس از انقضاء مدت و یا موضوع اقدام به تمدید و یا تغییر موضوع می شود. به این علت یک مدت شش ماهه وقفه در اداره ثبت شرکت ها معمول شده است. به این معنی که تا شش ماه بعد از انقضاء مدت مندرج در اساسنامه و یا شرکت نامه امکان تمدید مدت وجود دارد.

در اساسنامه های چاپی سازمان ثبت اسناد و املاک مدت شرکت به کرات نامحدود انتخاب نشده است و با همین مدت نامحدود شرکت ثبت می شود. ولی مدت نامحدود یعنی چه ؟ آیا به معنی نداشتن مدت است یا انقضاء و پایان شرکت در هر وقتی که اتفاق افتد. در هر دو مورد مدت شرکت معین نیست و با وجود این ثبت می شود.

3- ورشکستگی

ورشکستگی نیز از موارد عمومی و قانونی انحلال همه شرکت ها است با ورشکستگی شرکت سهامی به یکی از دو نهایت خود می رسد به این توضیح که در تاسیس شرکت نفع و ضرر محتمل است و ضرر مکرر به ورشکستگی منجر می گردد.

4- تصمیم مجمع عمومی فوق العاده

در هر موقع که مجمع عمومی فوق العاده صاحبان سهام به هر علتی رای به انحلال شرکت سهامی دهد، شرکت منحل می شود. برای اعلام انحلال دلیل خاصی لازم نیست و به صرف اینکه مجمع عمومی فوق العاده به درستی دعوت و رای به انحلال دهد، شرکت منحل و وارد مرحله تصفیه می گردد.

• ب) انحلال قضایی

همان طور که گفتیم ، انحلال قضایی به مواردی گفته می شود که دادگاه حکم به انحلال شرکت می دهد. موارد انحلال قضایی شرکت سهامی در ماده 187 قانون شرکت های تجاری و اشخاص حقوقی فوق الذکر به شرح ذیل شمرده شده است :

1- راکد ماندن شرکت

در صورتی که تا یک سال پس از به ثبت رسیدن شرکت هیچ اقدامی جهت انجام موضوع شرکت صورت نگرفته باشد و نیز در صورتی که فعالیت های شرکت در مدت بیش از یک سال متوقف شده باشد، شرکت باید منحل شود و یا تحرک پیدا نماید.

پس از تشکیل مجمع عمومی موسس و تاسیس شرکت حداکثر یکسال بعد از ثبت کردن شرکت باید اقداماتی جهت انجام موضوع آن انجام شود. اگر شرکت در این مدت ثبت نشود و یا اینکه پس از ثبت عملاَ فعالیتی نداشته باشد به درخواست ذینفع به دستور دادگاه شرکت منحل می شود.

2- عدم تشکیل مجمع عمومی سالانه

در آموزش هیات مدیره شرکت سهامی که بسته به اوضاع و احوال در هر صورت مجمع عمومی سالانه برای رسیدگی به حساب های هر یک از سال های مالی باید تشکیل گردد. ولی اگر با همه تلاشی که انجام شده هیچ کدام از مراجع صلاحیت دار اقدام به دعوت مجمع عمومی عادی ننماید و مجمع عمومی تشکیل نشود و یا اینکه هیچ تلاشی برای تشکیل آن نشود، و مدت ده ماه از تاریخی که اساسنامه برای تشکیل مجمع معین کرده است، سپری شود در این صورت ادامه حیات شرکت با مشکل مواجه می گردد. لذا به درخواست ذینفع و دستور دادگاه شرکت منحل می گردد.

3- بلاتصدی ماندن پست مدیریت

همان طور که می دانیم، پست مدیریت شرکت نباید بلاتصدی مانده باشد. در صورتی که پست تمام یا بعضی از اعضای هیات مدیره و همچنین پست مدیر عامل شرکت طی مدتی زائد بر شش ماه بلامتصدی مانده باشد هر ذینفع می تواند به دادگاه جهت انحلال شرکت مراجعه نماید. یا اینکه بیش از شش ماه تعداد شرکاء و یا سهامداران شرکت از حداقل مقرر در قانون کمتر باشد.

4- سکوت در موارد انحلال قانونی

یکی دیگر از موارد انحلال قضایی موارد مندرج در مواد 93 و 94 ق. ا. ح. ش. ت است . طبق این مقررات در صورتی که در اثر زیان های وارده سرمایه شرکت از حد قانونی کمتر شود در صورتی که مجمع عمومی فوق العاده صاحبان سهام جهت اعلام انحلال شرکت تشکیل نشود و یا رای به انحلال شرکت ندهد، انحلال قانونی تبدیل به انحلال قضایی می شود و از دادگاه می شود تقاضای انحلال شرکت را نمود.

در موارد فوق الذکر مندرج در بندهای یک و دو و سه ماده 186 قانون جدید دادگاه بلافاصله بر حسب مورد به مراجعی که طبق اساسنامه صلاحیت اقدام دارند مهلت متناسبی که حداکثر از شش ماه تجاوز نکند می دهد تا نسبت به رفع موجبات انحلال اقدام نمایند. با دادن مهلت دادگاه بی میلی خود را نسبت به اعلام انحلال نشان می دهد ولی در صورتی که ظرف مهلت مقرر موجبات انحلال رفع نشود دادگاه ناگزیر از صدور حکم به انحلال شرکت خواهد بود.

مراحل ثبت شرکت تضامنی

نازنین بازدید : 39 شنبه 23 شهريور 1398 نظرات ()

 

- شرکت تضامنی چیست و مدارک لازم جهت ثبت شرکت تضامنی ؟

 

• آشنایی با شرکت تضامنی و نسبی

شرکت های تضامنی و نسبی در زمره شرکت های اشخاص می باشند.

در تعریف شرکت های تضامنی باید گفت شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی برای امور تجاری بین دو یا چند نفر، با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود و اگر دارایی شرکت برای تمامی قروض شرکت کافی نباشد، هر یک از شرکاء مسئول پرداخت تمام قروض است. ( ماده 116 ق. ت ) در تعریف شرکت نسبی گفته شده شرکتی است که برای امور تجاری تحت اسم مخصوص بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکاء به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته اند. ( ماده 183 ق. ت ) این شرکت ها غالباَ از سوی کسانی تشکیل می شود که به یکدیگر اعتماد دارند. در انگلستان به این شرکت ها partnership تعبیر می شود و در کشورهای انگلوساکسون این شرکت ها شخصیت حقوقی ندارند در حقوق ایران شرکت تضامنی و نسبی دارای شخصیت حقوقی مستقل است و دارایی آن از دارایی شرکاء جداست و ممکن است ورشکسته اعلام گردد زیرا تاجر تلقی می شود. ( ماده 412 ق. ت ) در صورت ورشکستگی شرکت ، طلبکاران شرکت نسبت به دارایی شرکت بر طلبکاران خود شرکاء ارجحیت دارند. شخصیت حقوقی شرکت تا آن جا از شخصیت شرکاء جداست که ورشکستگی شرکت با ورشکستگی شرکاء و ورشکستگی شرکاء یا ورشکستگی شرکت ملازمه ندارد. ( ماده 128 ق. ت ) . نتیجه این استقلال شخصیت این است که تابعیت شرکت از تابعیت شرکاء نیز جداست ، هر چند که کنترل شرکاء بر این نوع شرکت از شرکت های دیگر بیشتر است.

 

• بررسی میزان مسئولیت شرکاء

در شرکت تضامنی، در صورتی که پس از انحلال و تصفیه شرکت ، خواه این انحلال ناشی از ورشکستگی یا اختیاری باشد ، معلوم شود شرکت ناتوان از پرداخت بخشی از بدهی های خود است، هر یک از بستانکاران حق مراجعه به اموال شخصی یک یک شرکاء نسبت به کل بدهی شرکت را دارد. زیرا که مسئولیت شرکای این شرکت ( شرکت تضامنی ) هم تضامنی و هم نامحدود و بی ارتباط با سهم هر شریک در شرکت است.

بخش دوم ماده 124 ق. ت مسئولیت نامحدود و تضامنی شرکاء را بدین نحو بیان می دارد :

" .... در هر حال هیچ یک از شرکاء نمی توانند به استناد اینکه میزان قروض شرکت از میزان سهم او در شرکت تجاوز می نماید از تادیه قروض شرکت امتناع ورزد. فقط در روابط بین شرکاء مسئولیت هر یک از آن ها در تادیه قروض شرکت به نسبت سرمایه خواهد بود که در شرکت گذاشته است آن هم در صورتی که در شرکت نامه ترتیب دیگری اتخاذ نشده باشد ".

نامحدود و تضامنی بودن مسئولیت شرکاء برای پشتیبانی از اشخاص ذی نفع و تنها در برابر آن ها کاربرد دارد و شرکاء در روابط میان خود مشمول قاعده مسئولیت به نسبت سرمایه در شرکت است.

در قسمت آخر ماده 124 بالا، امکان اتخاذ ترتیب دیگر در شرکت نامه را تجویز نموده است البته این توافق صرفاَ در روابط بین خودشان حاکم است و در مقابل اشخاص ثالث اعتباری ندارد زیرا قانون آمره است.

وضعیت فوق الذکر در خصوص شرکت های تضامنی، در رابطه با شرکت نسبی از پیچیدگی کمتری برخوردار است. در شرکت نسبی مسئولیت هر یک از شرکاء به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته است. در نتیجه ، در شرکت نسبی میزان سرمایه ای که شریک در شرکت دارد و تعهداتی که از مشارکت وی به بار می آید تعادل منطقی وجود دارد. حال اگر در شرکت با یک میلیون سرمایه و یک میلیارد بدهی پرداخت نشده پس از انحلال شرکت ، شریک دارای ده هزار ریال یعنی یک صده سهم الشرکه شرکت، نسبت به بدهی های شرکت در برابر بستانکاران تنها به همان نسبت مسئولیت دارد. در نتیجه ، شریک یاد شده تنها ملزم به تادیه ده میلیون ریال که معادل یک از صد دیون شرکت است خواهد بود.

نسبی بودن مسئولیت شرکاء در شرکت نسبی به خودی خود و ناگزیر تمایز بسیار مهمی را با شرکت تضامنی به دست می دهد ، که عبارت از تضامنی نبودن مسئولیت در این شرکت است. زیرا که مفهوماَ نسبی بودن مسئولیت با تضامنی بودن آن سازگاری نداشته و هدف از مسئولیت نسبی را بی اثر می سازد.

 

• چند نکته در ثبت شرکت تضامنی و نسبی

1- حداقل با دو شریک تشکیل می شود. ( ماده 116 ق. ت ) و اشخاصی که دارای اهلیت عام هستند و منعی قانونی برای انجام دادن معاملات ندارند می توانند تشکیل دهند.

2- استقلال شخصیت حقوقی شرکت تضامنی و در نتیجه ، تفکیک دارایی و تعهدات شرکت از دارایی و تعهدات شرکاء چندان هم کامل نیست ، چه شرکاء به شخصه مسئول پرداخت بدهی های شرکت هستند.

3- با توجه به مسئولیت تضامنی شرکاء موجب می شود که این مسئولیت ، شرکاء را به شدت به یکدیگر پیوند می دهد و به همین دلیل ، در این نوع شرکت ، سهم الشرکه شرکاء قابل انتقال نیست مگر با رضایت همه شرکاء و شرط خلاف آن هم به دلیل آمره بودن امکان پذیر نیست. به همین دلیل، سهم الشرکه در این شرکت ها نمی تواند به صورت سهام قابل انتقال صادر شود.

4- آورده های شرکاء که در مجموع ، سرمایه شرکت را تشکیل می دهند ممکن است از نوع وجه نقد یا غیرنقد و حتی فعالیت باشند. شرکاء باید هر آورده ای را که تعهد کرده اند به شرکت بیاورند. آورده های غیرنقدی ( مال ) باید تقویم و تسلیم شوند والا شرکت تشکیل نمی شود. ( ماده 118 ق. ت )

5- نام شرکت های تضامنی و نسبی باید به نحوی نوشته شود که برای اشخاص ثالث ویژگی اساسی شرکت های یاد شده، یعنی شخص بودن آن ها به آسانی شناسایی گردد. برخلاف دیگر شرکت ها، نام شرکت های اشخاص از دو بخش تشکیل می شود. بخش اول نام خاص شرکت و بخش دوم نام یک یا چند تن از شرکاء یا عبارتی با همان مضمون را شکل می دهد. در همین رابطه ماده 117 ق. ت مقرر می دارد : " در اسم شرکت تضامنی باید عبارت ( شرکت تضامنی ) و لااقل اسم یک نفر از شرکاء ذکر شود. در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکاء نباشد، باید بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است عبارتی از قبیل ( و شرکاء ) یا " و برادران " قید شود. "

ماده 184 در خصوص شرکت نسبی مقرر می دارد : " در اسم شرکت نسبی عبارت ( شرکت نسبی ) و لااقل یک نفر از شرکاء باید ذکر شود. در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکاء نباشد بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده عبارتی از قبیل " و شرکاء " و " براردران " ضروری است.

6- در خصوص موضوع باید گفت شرکت های تضامنی و نسبی یک شرکت تجاری است هم از نظر شکلی و هم از نظر موضوعی، بنابراین برخلاف آنچه در حقوق فعلی فرانسه می گذرد ، شرکت تضامنی را برای امور غیرتجاری نمی توان تشکیل داد ( ماده 116 ق. ت ) . به موجب این محدودیت ، موضوع شرکت می تواند منحصر باشد به یک عمل تجاری یا اعمال تجاری و مختلف . در نهایت باید توجه داشت که چون مدیران شرکت تضامنی وکیل تلقی می شوند ( ماده 121 ق. ت ) اختیارات و مسئولیت های آن ها همان است که در شرکت نامه یا اساسنامه شرکت مقرر شده و شرکاء بر آن توافق کرده اند.

ثبت برند در دماوند

نازنین بازدید : 113 دوشنبه 19 فروردين 1398 نظرات ()

علامت تجاری یا اصطلاحاَ برند ، علامتی است که برای معرفی و مشخص کردن کالاها و محصولات به کار می رود. چنانچه علاقه مند به ثبت برند در دماوند هستید و می خواهید با شرایط ثبت آن آشنا شوید این مقاله را مطالعه بفرمایید. ما در این مقاله، اطلاعات مفیدی را در اختیار شما عزیزان قرار داده ایم.

    اهداف ثبت برند در دماوند

مدیران برند، با اهداف مختلفی برند را به ثبت می رسانند. از جمله :
- حق استعمال انحصاری علامت تجاری فقط برای کسی شناخته خواهد شد که علامت خود را به ثبت رسانیده باشد.
- ثبت برند باعث جلوگیری از سواستفاده ی متقلبان می شود و از عرضه ی کالا و خدمات مشابه توسط اشخاص ثالث تحت علائم تجاری که عین یا به طریق گمراه کننده ای مشابه علامت تجاری دیگری هستند جلوگیری به عمل می آورد.
- خدمت شما را از دیگران متمایز می کند.
- برای محصولات و شرکت و خدمات شما ایجاد شهرت و وجه می کند.
-  ابزار بازاریابی و اساس ایجاد وجهه و شهرت هستند.
- ممکن است دارایی ارزشمند کسب و کار باشند.
- شرکت ها را تشویق می کند در حفظ یا بهبود کیفیت محصولات سرمایه گذاری کنند.
- ممکن است برای دریافت وام مفید باشند.
- جزء ضروری موافقت نامه های اعطای نمایندگی است .
- اجازه استفاده از آن ها به اشخاص ثالث داده می شود و منبع مستقیم درآمد از محل حق امتیازها می باشند.
- علامت تجاری ثبت شده ، قابل نقل و انتقال است . لذا، می توان آن را انتقال داد.

    ویژگی های علامت تجاری چیست ؟

 علامت تجاری باید از خلاقیت و نوآوری برخوردار باشد.به عبارت دیگر می توان کفت علامت تجاری نباید تکراری و یا مشابه علایم مستعمل قبلی باشد.
علامت تجاری باید بنحوی طراحی، ترسیم  و تعیین می شود که موجب خطا، اشتباه، فریب و گمراهی مخاطب و مشاهده کننده نگردد.
علامت تجاری یک شرکت باید در میان علایم شرکت های مشابه، مشخص و متمایز باشد و توسط افراد عادی بسهولت تمیز داده شود.

    ثبت کدام علائم اجباری است ؟

به موجب تصویب نامه مصوب 3 اردیبهشت 1328 هیئت دولت ، ثبت علائم تجاری برای موارد ذیل اجباری است :
الف- مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوصی باشد مثل کنسرو ، کره ، شکلات و روغن های مختلف و ...
ب- نوشابه و آب های گازدار
ج- لوازم آرایش که اثر مستقیم روی پوست بدن انسان دارند مثل صابون، عطر ، ادکلن
د- داروهای اختصاصی با موارد استعمال طبی اعم از انسانی و حیوانی

    ثبت کدام علائم  ممنوع است ؟

مطابق ماده 32 قانون ثبت علائم و اختراعات مصوب 7 / 8/ 1386 ، ثبت علامات ذیل ممنوع می باشد :
الف- نتواند کالاها یا خدمات یک موسسه را از کالاها و خدمات موسسه دیگر متمایز سازد.
ب- خلاف موازین شرعی یا نظم عمومی یا اخلاق حسنه باشد.
ج- مراکز تجاری یا عمومی را به ویژه در مورد مبدا جغرافیایی کالاها یا خدمات یا خصوصیات آن ها گمراه کند.
د- عین یا تقلید نشان نظامی ، پرچم یا سایر نشان های مملکتی یا نام یا نام اختصاری یا حروف اول یک نام یا نشان رسمی متعلق به کشور، سازمان های بین الدولی یا سازمان هایی که تحت کنوانسیون های بین المللی تاسیس شده اند، بوده یا موارد مذکور یکی از اجزاء آن علامت باشد، مگر آن که توسط مقام صلاحیتدار کشور مربوط یا سازمان ذی ربط اجازه استفاده از آن صادر شود.
ه- عین یا به طرز گمراه کننده ای شبیه یا ترجمه یک علامت یا نام تجاری باشد که برای همان کالاها یا خدمات مشابه متعلق به موسسه دیگری در ایران معروف است.
و- عین یا شبیه آن قبلاَ برای خدمات غیر مشابه ثبت و معروف شده باشد. مشروط بر آن که عرفاَ میان استفاده از علامت و مالک علامت معروف ارتباط وجود داشته و ثبت آن به منافع مالک علامت قبلی لطمه وارد سازد.
ز- عین علامتی باشد که قبلاَ به نام مالک دیگری ثبت شده و با تاریخ تقاضای آن مقدم یا دارای حق تقدم برای همان کالا و خدمات و یا برای کالا و خدماتی است که به لحاظ ارتباط و شباهت موجب فریب و گمراهی شود.

    مدارک لازم جهت ثبت برند در دماوند :

1- تکمیل دو نسخه اظهارنامه علامت
2- مدارک مثبت هویت متقاضی :
الف) اشخاص حقیقی: (تصویر شناسنامه و کارت ملی)
ب) اشخاص حقوقی: (آخرین روزنامه رسمی دلیل مدیریت، تصویر شناسنامه و کارت ملی صاحبان امضاء)
3- مدارک نماینده قانونی:
در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی (وکیل، دارنده یا دارندگان حق امضاء برای اشخاص حقوقی و...) به عمل آید مدارک آن ضمیمه گردد.
4- نمونه گرافیکی: کپی یا تصویر از علامت درخواستی حداکثر در ابعاد 1010سانتی متر
5- در صورت سه بعدی بودن :
ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
6- ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط :
به عنوان مثال جواز اعلامیه تأسیس از صنایع یا پروانه بهره برداری صنایع یا پروانه ساخت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی یا پروانه کسب و...
7-استفاده از حق تقدم :
در صورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم (حداکثر 6ماه) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف مهلت 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
8- نسخه ای ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تأییدیه مقام صلاحیت دار
9- رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی ( برای ثبت علائم تجاری اعم از اظهارنامه و طبقات محصول به موجب قانون مبالغی تعیین گردیده که باید به حساب دولت واریز گردد).

ثبت علامت تجاری چای

نازنین بازدید : 95 دوشنبه 19 فروردين 1398 نظرات ()

چای ، یکی از پرطرفدارترین نوشیدنی های جهان محسوب می شود. با توجه به محبوبیت بالای چای در بین ایرانیان، امروزه برندهای متعددی از چای وجود دارد . چنانچه شما نیز علاقه مند به ثبت علامت تجاری چای هستید و می خواهید با شرایط ثبت آن آشنا شوید، این مقاله را مطالعه بفرمایید. ما در این مقاله، اطلاعات مفیدی را در اختیار شما عزیزان قرار داده ایم .

به موجب بند 1 ماده 15 موافقت نامه تریپس، " هر گونه علامت یا ترکیبی از علائم که بتواند کالاها یا خدمات یک فعالیت را از کالاها یا خدمات فعالیت های دیگر متمایز گرداند علامت تجاری به شمار خواهد آمد ". چنین علامتی بویژه کلمات ، شامل اسامی مشخص ، حروف ، اعداد ، عناصر تصویری و ترکیبی از رنگ ها و همین طور هر گونه ترکیبی از این علائم برای ثبت به عنوان علائم تجاری خواهند بود.
علامت تجاری، در صورتی که برابر ماده 2 قانون ثبت علایم و اختراعات به ثبت رسیده باشد انحصاری است یعنی مخصوص کسی است که آن را به ثبت رسانیده و تجار دیگر حق استفاده از آن را نخواهند داشت.
ثبت علائم تجاری قبلاَ اجباری نبود و به اختیار صاحبان صنایع و تجار گذاشته شده بود. لیکن در تصویب نامه مصوب 3 اردیبهشت 1328 هیئت دولت ، ثبت علایم تجاری را برای موارد ذیل اجباری نمود :
1- مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوصی باشد مثل کنسرو ، کره ، شکلات و روغن های مختلف و ...
2- نوشابه و آب های گازدار
3- لوازم آرایش که اثر مستقیم روی پوست بدن انسان دارند مثل صابون ، عطر ، ادکلن
4- داروهای اختصاصی با موارد استعمال طبی اعم از انسانی و حیوانی
مرجع ثبت علامت تجاری و اختراعات ، " اداره کل مالکیت صنعتی " است. ثبت کلیه علائم مزبور و اختراعات فقط در همین اداره به عمل می آید.

    مدارک لازم جهت ثبت برند چای

شخص حقیقی:
1) کپی شناسنامه شخص متقاضی
2) کپی کارت ملی شخص متقاضی
3) کپی کارت بازرگانی(در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
4) کپی مجوز فعالیت(جواز تاسیس،پروانه ی بهره برداری،پروانه ی ساخت،جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
5) نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10
شخص حقوقی:
1) کپی شناسنامه مدیر عامل شرکت
2) کپی کارت ملی مدیر عامل شرکت
3) کپی روزنامه ی  تاسیس و آخرین تغییرات شرکت(از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
4) کپی مجوز فعالیت(جواز تاسیس،پروانه ی بهره برداری،پروانه ی ساخت،جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
5) کپی کارت بازرگانی(در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
6) یک نمونه از علامت مورد تقاضا(در کادر 10 در 10)
نکته: در صورتی که در تصویر علامت یا نام مورد نظر شما جهت ثبت کلمه یا حروف لاتین استفاده نشده باشد،ارائه ی کارت بازرگانی الزامی نخواهد بود.

    حق الثبت علائم تجاری

برابر بند " د " ماده یک قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب 28 / 12 / 1373 حق الثبت علایم و اختراعات مصوب سال 1310 به ترتیب ذیل دریافت می گردد .
1- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان ایرانی بدون احتساب بهای ورقه دوازده هزار ( 12000) ریال
2- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان غیر ایرانی بدون احتساب بهای ورقه یکصد هزار (100.000) ریال
3- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان ایرانی مقطوعاَ بیست و هشت هزار (28000) ریال
4- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان غیرایرانی مقطوعاَ یک میلیون و دویست هزار (000. 200. 1) ریال
5- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بابت هر طبقه اضافی برای متقاضیان ایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت پنج هزار (5000) ریال.
6- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بایت هر طبقه اضافی برای متقاضیان غیرایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت سی هزار (000. 30) ریال.
به این ترتیب ملاحظه می گردد که برای ثبت علایم تجاری اعم از اظهارنامه و طبقات محصول به موجب قانون مبالغی تعیین گردیده که باید به حساب دولت واریز گردد.
نکته : علاوه بر هزینه های واریزی ، هر علامت تجاری چاپ دو آگهی در روزنامه ی رسمی کشور را نیز دارد که با توجه به تعداد خطوط و ابعاد علامت تجاری و سیاه سفید یا رنگی بودن آن هزینه خواهد داشت که معمولاَ هزینه ی هر روزنامه ی رسمی بالای یکصد هزار تومان می باشد.

ثبت شرکت ابریشم بافی

نازنین بازدید : 188 دوشنبه 20 اسفند 1397 نظرات ()

ابریشم ، الیافی است که به واسطه برخی از انواع کرم هایی که برای حفاظت از خودشان پیله می سازند تولید می شود. از جمله مراکز ابریشم بافی ایران مناطق رامیان ، مینودشت و ترکمن صحرا می باشد. امروزه ، این هنر به یکی از هنرهای خاص تبدیل شده است. 
با ثبت شرکت ابریشم بافی ، می توان فعالیت تجاری و بازار کار خود را در این زمینه توسعه داد. در این مقاله به بررسی این موضوع می پردازیم.
ثبت شرکت ابریشم بافی :
شرکت های تجاری در اشکال مختلف جلوه میکنند، قانون تجارت ایران در ماده ۲۰شرکتهای تجاری را به هفت نوع (سهامی، مسئولیت محدود، تضامنی، نسبی، تعاونی، مختلط سهامی، مختلط غیر سهامی،) تقسیم کرده است. از میان این شرکت ها شرکت سهامی خاص و با مسئولیت محدود از پرکاربرد ترین شرکتها میباشند.
در ذیل به بررسی شرایط و مدارک ثبت این شرکت‌ها میپردازیم :

    شرایط ثبت شرکت ابریشم بافی با مسئولیت محدود:

- حضور حداقل ۲نفر به عنوان شرکا
- سرمایه شروع کار برای ثبت شرکت معماری با مسئولیت محدود :صد هزار تومان
- تعهد یا پرداخت کل سرمایه

    مدارک مورد نیاز ثبت شرکت ابریشم بافی با مسئولیت محدود به شرح ذیل میباشد :

۱- دو برگ تقاضا نامه شرکت با مسئولیت محدود و تکمیل آن و امضاء ذیل تقاضا نامه توسط کلیه سهامداران
۲- دوبرگ شرکتنامه شرکت با مسئولیت محدود و تکمیل آن و امضاء ذیل شرکتنامه توسط کلیه سهامداران
۳- دوجلد اساسنامه شرکت با مسئولیت محدود و امضاء ذیل تمام صفحات ان توسط کلیه سهامداران
۴- دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین و هیات مدیره که به امضاء سهامداران و بازرسین رسیده باشد
۵- دو نسخه صورتجلسه هیات مدیره که به امضاء مدیران منتخب مجمع رسیده باشد
۶- فتوکپی شناسنامه و کارت ملی برابر اصل شده کلیه سهامداران ودر صورتی که مدیر عامل خارج از اعضاء هیأت مدیره باشد (برابر اصل در مراجع قضایی یا دفاتر اسناد رسمی صور میگیرد)
۷- فتوکپی شناسنامه و کارت ملی بازرسین
۸- گواهی عدم سوءپیشینه
۹- معرفی نامه نمایندگان، در صورتی که سهامداران و اعضاء هیات مدیره از بین اشخاص حقوقی باشندو ارائه تصویر روزنامه رسمی اگهی تاسیس با آخرین تغییرات آن.
۱۰- تاییدیه هیأت مدیره اشخاص حقوقی سهامدار، مبنی بر غیر دولتی بودن آن
۱۱- اخذ مجوز در صورت نیاز بنا به تشخیص کارشناس اداره ثبت شرکت‌ها

    شرایط مورد نیاز جهت ثبت شرکت ابریشم بافی سهامی خاص :

- حداقل ۳نفر سهامدار به همراه ۲نفر بازرس که بازرسین نباید نسبت فامیلی با اعضاء داشته باشند
- حداقل آورده نقدی یک میلیون ریال
- حداقل ۳۵درصد سرمایه برای ثبت شرکت معماری سهامی خاص باید نقدا پرداخت شود.

    مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت ابریشم بافی سهامی خاص :

۱- دونسخه اظهار نامه تکمیل شده با امضاء موسسین
۲- دو نسخه اساسنامه تکمیل شده با امضاء موسسین
3- اصل گواهی بانکی مبنی بر پرداخت سرمایه تعهدی (حداقل ۳۵%سرمایه) در حساب شرکت در شرف تاسیس همراه با فیش پرداختی
4- اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
5- تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت از جمله صفحه اول شناسنامه وکارت ملی سهامداران، مدیران و بازرسان
6- گواهی عدم سوپیشینه جهت اعضاء هیات مدیره، مدیر عامل و بازرسان
7- دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین با امضاء موسسین
8- دو نسخه صورتجلسه هیأت مدیره با امضاء تمامی اعضاء هیأت مدیره
9- اصل وکالتنامه وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.

ثبت شرکت پوستین دوزی

نازنین بازدید : 129 دوشنبه 20 اسفند 1397 نظرات ()

پوستین یکی از قدیمی ترین جامه هایی است که بشر برای پوشاندن خود از پوست جانوران تهیه کرده است. قدیمی ترین نشانه های استفاده از پوست برای پوشش، از تصاویر ماقبل تاریخ در غارها به دست آمده است.
صنعت پوستین دوزی از گذشته نسل به نسل از نیاکان ما به مردان و زنان امروزی رسیده است. به طوریکه، امروزه ، از پوست گوسفند ( شامل حداقل بیست نوع مختلف ) و سایر حیوانات حلال گوشت برای دوختن پوستین استفاده می شود. گفتنی است، خراسان رضوی یکی از اصلی ترین مراکز تولید این هنر می باشد.
برای انجام این نوع فعالیت اقتصادی شما نیازمند این می باشید که یک شرکت با موضوع فعالیتی در این خصوص ثبت نموده و کلیه فعالیت های مربوط به این امر  را در موضوع اساسنامه آن قرار دهید.
شما می توانید با ثبت شرکت پوستین دوزی ، ارزش و اعتبار فعالیت های خود را بالا برده و به فعالیت خود رسمیت ببخشید. جهت آشنایی شما عزیزان با چگونگی ثبت شرکت پوستین دوزی، در این مقاله، به بررسی شرایط و مدارک لازم جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود و سهامی خاص به عنوان رایج ترین و متداول ترین نوع شرکت ها در این زمینه می پردازیم. پر واضح است شما عزیزان ،

    ثبت شرکت پوستین دوزی با مسئولیت محدود

شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل می شود.مسئولیت شریک در مقابل قروض و دیون شرکت به میزان سهم الشرکه ای است که شخص در شرکت سرمایه گذاری کرده است.فرق این شرکت با شرکت های سهامی در این است که در شرکت با مسئولیت محدود به هیچ وجه سهم الشرکه صادر نمی شود و جز با رضایت عده ای از شرکا که سه چهارم سرمایه متعلق به آن ها باشد قابل نقل و انتقال نیست ولی در شرکت های سهامی ، سهام منتشر نگردیده و نیز قابل نقل و انتقال می باشد.در شرکت با مسئولیت محدود در صورت پیش بینی در اساسنامه با فوت ، حجر ، ممنوعیت قانونی یا قضایی یکی از شرکاء شرکت منحل می شود ولی در شرکت های سهامی عام و خاص در چنین شرایطی شرکت به حیات خود ادامه می دهد.
_ شرایط ثبت شرکت بامسئولیت محدود
وجود حداقل 2 نفر عضو
حداقل سرمایه 10.0000 ریال
تعهد با پرداخت کل سرمایه
_ مدارک لازم برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود
1-. کپی شناسنامه و کارت ملی کلیه ی اعضا
2- اصل گواهی عدم سوء پیشینه
3- امضای اقرارنامه
4- مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع
5- (تنظیم وکالتنامه بنام وکیل،چنانچه امور توسط وکیل انجام می شود)

    ثبت شرکت پوستین دوزی سهامی خاص

شرکتی است که کلیه سرمایه آن منحصراَ توسط خود موسسین تامین می شود ، حداقل سرمایه شرکت سهامی خاص یک میلیون ریال بوده و موسسین نیز نباید از سه نفر کم تر باشند.( مواد 3 و 4 و 5 ل.ا.ق.ت ) مسئولیت مدنی سهامدار در شرکت سهامی سرمایه گذاری کرده است .( ماده 1 ل.ا.ق.ت )
_ شرایط ثبت شرکت سهامی خاص
حداقل 3 نفر عضو+ 2 نفر بازرس
حداقل  35 درصد سرمایه نقداَ پرداخت شود.
حداقل سرمایه 1000000ریال
_ مدارک لازم برای ثبت شرکت سهامی خاص
1-. کپی کارت ملی و شناسنامه ی کلیه اعضا
2- امضای اقرارنامه
3- اصل گواهی عدم سوپیشینه
4- اخذ مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع
5- (تنظیم وکالتنامه بنام وکیل،چنانچه امور توسط وکیل انجام می شود)
پس از فراهم نمودن مدارک فوق، نسبت به تهیه مدارک ثبتی شرکت شامل شرکتنامه ، تقاضانامه و اساسنامه اقدام نمایید.

ثبت برند کافی شاپ

نازنین بازدید : 193 یکشنبه 28 بهمن 1397 نظرات ()

کافی شاپ به محلی مانند یک رستوران اطلاق می شود که جایی عمومی برای نشستن و صرف قهوه و چای و غیره می باشد و می تواند محیطی دنج برای خلوت کردن روحی و ذهنی مشتریان باشد.
چنانچه علاقه مند به ثبت برند کافی شاپ هستید، خواهشمند است این مقاله را دنبال بفرمایید. ما در این مقاله اطلاعات مفیدی را در این رابطه در اختیار شما خوبان قرار داده ایم .

مرجع ثبت علامت تجاری یا اصطلاحاَ برند :
مرجع ثبت علامت تجاری و اختراعات ، " اداره کل مالکیت صنعتی " است. ثبت کلیه علائم مزبور و اختراعات فقط در همین اداره به عمل می آید.
شرایط ثبت برند کافی شاپ :
برندها باید واجد شرایط ذیل باشند :
الف) موجب گمراه کردن مشتریان نگردد.
ب) باید وجه تمایز داشته و ابتکاری باشد.
طبق ماده 9 قانون ثبت علائم و اختراعات:"در موارد ذیل متصدی شعبه مذکور در ماده 6 تقاضای ثبت را رد خواهد کرد:
1) در صورتی که علامت مخالف مقررات قانون باشد.
2) در صورتی که علامت قبلاَ به اسم دیگری ثبت شده و یا شباهت علامت با علامت دیگری که ثبت شده است به اندازه ای باشد که مصرف کنندگان عادی یعنی اشخاصی را که اطلاعات مخصوصی ندارند به اشتباه بیندازد"
مدارک لازم جهت ثبت برند به شرح ذیل است :
1- مدارک مثبت هویت متقاضی
الف) اشخاص حقیقی:کپی شناسنامه و کپی کارت ملی
ب) اشخاص حقوقی:آخرین روزنامه رسمی دلیل مدیریت کپی شناسنامه و کارت ملی صاحبان امضاء
2- مدارک نماینده قانونی:چنانچه تقاضا توسط نماینده قانونی(وکیل،دارنده یا دارندگان حق امضا برای اشخاص حقوقی و ....) به عمل آید مدارک آن ضمیمه گردد.
3-10 نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر از علامت درخواستی حداکثر در ابعاد ده در ده سانتی متر
4- در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
5- ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط
6- استفاده از حق تقدم:چنانچه متقاضی ثبت بخواهد به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم(حداکثر 6 ماه)استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
7- نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار
ثبت علامت تجاری مستلزم طی فرآیند ذیل است :
1- تکمیل وتسلیم فرم اظهارنامه ثبت علامت تجاری به اداره ثبت شرکت ها ومالکیت صنعتی در تهران وبه اداره ثبت محل فعالیت در شهرستان ها مشتمل بر مشخصات متقاضی ونوع علامت و کالا یا خدمت مورد نظر که در سه نسخه تنظیم می شود.
2- عدم ثبت یا تشابه علامت مورد نظر تحت اسم دیگر
3- عدم مغایرت با ضوابط و مقررات قانونی
علامت پیشنهادی جهت ثبت در صورت احراز شرایط فوق در روزنامه رسمی کشور منتشر می شود و چنانچه ظرف مدت یک ماه از انتشار آگهی،دعوی یا اعتراضی نسبت به علامت کلمه یا عباراتی که به همراه علامت تجاری بکار برده می شود باید به زبان فارسی نوشته شود.استفاده از حروف لاتین نیز بشرطی مجاز است که اندازه آن ها از اندازه حروف فارسی کوچکتر باشد.

مجمع شرکاء در شرکت های با مسئولیت محدود

نازنین بازدید : 127 یکشنبه 28 بهمن 1397 نظرات ()

• شرکت بامسئولیت محدود :

شرکت با مسئولیت محدود، شرکتی است تجاری که از اجتماع دو یا چند شخص و از مجموع سهم الشرکه شرکاء برای انجام امور تجاری و کسب منفعت به وجود می آید. بنابراین شرکت با مسئولیت محدود همانند شرکت های سهامی شرکتی است ذاتاً تجاری و از نوع شرکت های سرمایه ای است یعنی در این گونه شرکت ها نقش سرمایه در معرفی شرکت بیش از شخصیت صاحبان سهم الشرکه تاثیر داشته و هر عضو به میزان سهم الشرکه خود نسبت به دیون و تعهدات شرکت مسئولیت دارد.
مجمع شرکاء در شرکت های به مسئولیت محدود عالی ترین تشکل سهم الشرکه است که می تواند همانند شرکت های سهامی به صورت مجمع عمومی عادی-عادی به طور فوق العاده و فوق العاده با حد نصاب مقرره در اساسنامه و جهت بررسی موضوعات و مسائلی که طبق اساسنامه مقرر گردیده تشکیل گردد.مجمع شرکاء در هر حال دارای کلیه اختیارات و اتخاذ هر گونه تصمیم قانونی شرکت است، از قبیل انتخاب مدیر یا مدیران شرکت- انتخاب هیات نظار یا (بازرس)- تعیین خط مشی شرکت- موافقت با ورود اعضای جدید- افزایش و کاهش و انحلال شرکت و غیره/انتخاب روزنامه جهت درج آگهی های شرکت، تعیین روزنامه کثیرالانتشار در شرکت های با مسئولیت محدود جنبه اجباری و الزامی ندارد اما شرکا می توانندطبق اساسنامه تنظیمی خودروزنامه خاصی را جهت درج اطلاعیه های شرکت معین نمایند.
• اشخاصی که می توانند مجمع شرکاء را دعوت به انعقاد جلسه نمایند :
انعقاد جلسه مجمع در شرکت های با مسئولیت محدود بستگی به احتیاج و نیازی است که از جانب مدیر یا مدیران- هیات نظار(بازرس-بازرسان) و یا دارندگان سهم الشرکه احساس می شود، فلذا تشکیل و انعقاد مجمعی که جنبه الزامی و اجباری داشته باشد در شرکت های با مسئولیت محدود مشاهده نمی شود ( در این خصوص قانون تجارت مسکوت است)، النهایه به خاطر طرح و بررسی ترازنامه و حساب سود و زیان و تقسیم سود و اندوخته شایسته است که صاحبان سهم الشرکه در پایان هر سال مالی لغایت چهارماه پس از آن که ملزم هستند وفق قوانین مالیاتی نسبت به ارائه اظهارنامه مالیاتی به مرجع ذی صلاح مالیاتی اقدام نمایند.
مجمع شرکاء را دعوت به انعقاد جلسه نمایند و ضمن بررسی ترازنامه و حساب سود و زیان و اندوخته شرکت نسبت به تقسیم سود شرکت اتخاذ تصمیم نمایند. با این حال مدیران شرکت- هیات نظار(بازرس یا بازرسان) و همچنین دارندگان یک پنجم سهم الشرکه می توانند مجمع شرکاء را دعوت به انعقاد جلسه نمایند.
• نحوه دعوت مجمع شرکاء در شرکت های با مسئولیت محدود :
آیا شرکاء را می توان به طریقی غیر از روزنامه های کثیرالانتشار دعوت به انعقاد جلسه نمود؟
قانون تجارت در این خصوص ساکت می باشد، لیکن با توجه به عمومات قانون تجارت و رویه های اتخاذ شده توسط اداره ثبت شرکت ها، نحوه دعوت مجمع شرکاء در شرکت های با مسئولیت محدود بدوا باید طبق اساسنامه شرکت به عمل آید. مانند دعوت از مجمع از طریق پست سفارشی، چنانچه اساسنامه در این خصوص ساکت باشد باید از طریق روزنامه های کثیرالانتشار مجمع را دعوت به انعقاد جلسه نمود. حال این سوال مطرح می شود که چنانچه اساسنامه طریق خاصی را جهت دعوت مجمع تعیین نکرده باشد آیا می توان جلسه مجمع را توسط هر روزنامه کثیرالانتشار ( بنا به تشخیص و انتخاب دعوت کننده/دعوت کنندگان مجمع از جمله مدیر یا مدیران شرکت) دعوت به انعقاد جلسه نمود؟
جواب این سوال مثبت است لیکن جهت جلوگیری از سوء استفاده بعضی صاحبان سهم الشرکه شایسته آن است که قانونگذار در شرکت با مسئولیت محدود نیز نحوه دعوت مجمع شرکاء را صریحا مشخص و معلوم نماید و یا شرکاء در هنگام تنظیم اساسنامه تدابیر لازمه را در این خصوص اتخاذ نمایند.
• فاصله بین انتشار آگهی و تشکیل مجمع :
فاصله بین انتشار آگهی و تشکیل مجمع با توجه به سکوت قانونگذار و مراجعه به عمومات قانون تجارت ظاهرا نباید کمتر از 10 روز یا بیشتر از 40 روز باشد، چیزی که ادارات ثبت شرکت ها آن را عرفا پذیرفته اند. البته حسب المعمول چنانچه کلیه صاحبان سهم الشرکه نسبت به تشکیل مجمع شرکاء متفق الرأی بوده و در مجمع حاضر شده باشند انتشار آگهی دعوت الزامی نیست.
• نحوه اتخاذ تصمیم در مجمع شرکاء :
با توجه به موضوعات مطروحه در مجمع شرکاء در شرکت های با مسئولیت محدود، حد نصاب برای اتخاذ تصمیم در مجمع متفاوت است که می توان آن ها را به شرح ذیل خلاصه نمود:
1- موضوع نقل و انتقال سهم الشرکه از طرف یک شریک به شریک یا شرکاء دیگر شرکت، منوط به تصویب و موافقت سه چهارم دارندگان سهم الشرکه که اکثریت عددی را نیز داشته باشند می باشد.
2- موضوع تغییر و یا اصلاح اساسنامه: اتخاذ تصمیم به شرح فوق می باشد (مگر این که در اساسنامه اکثریت دیگری قید شده باشد).
3- موضوع ورود شریک دیگر که منجر به افزایش سرمایه شرکت شود، در این مورد نیز موافقت سه چهارم دارندگان سهم الشرکه که اکثریت عددی را نیز داشته باشند لازم است.
4- در موارد و موضوعات دیگر طبق ماده 106 قانون تجارت، تصمیمات باید به اکثریت حداقل ( دارندگان نصف سرمایه شرکت) اتخاذ شود اگر در دفعه اول این اکثریت حاصل نشد باید تمام شرکاء مجددا دعوت شوند در این صورت تصمیمات به اکثریت عددی شرکاء اتخاذ می شود اگر چه اکثریت مزبور دارای نصف سرمایه نباشند. اساسنامه شرکت می تواند ترتیبی بر خلاف مراتب فوق مقرر دارد.
5- در مورد انحلال شرکت : با تصمیم عده ای از شرکاء که سهم الشرکه آن ها بیش از نصف سرمایه شرکت باشد ( بدون این که این عده دارنده حداقل سه چهارم سهم الشرکه بوده و اکثریت عددی را نیز داشته باشند) اتخاذ می گردد.
• اسناد و مدارک مورد لزوم جهت تشکیل و ثبت شرکت های با مسئولیت محدود :
برای تشکیل و ثبت شرکت های با مسئولیت محدود اسناد و مدارک ذیل مورد لزوم است :
1- اساسنامه شرکت که باید طبق مواد 94 الی 115 قانون تجارت تنظیم شده باشد و کلیه صفحات آن به امضای کلیه صاحبان سهم الشرکه رسیده باشد در دو نسخه.
2- صورتجلسه مجمع عمومی موسس مشعر بر تصویب اساسنامه، انتخاب هیات مدیره و هیات نظار (بازرس یا بازرسان) شرکت چنانچه صاحبان سهم الشرکه بیش از 12 شخص باشند و اقرار به وصول کلیه سرمایه شرکت از طرف هیات مدیره
3- صورتجلسه هیات مدیره و انتخاب مدیر عامل شرکت ( در صورت لزوم) و تعیین دارندگان حق امضاء اسناد و مدارک تعهدآور و تجاری شرکت.
4- تنظیم تقاضانامه که به صورت چاپی است و باید مندرجات آن با توجه به اسناد و مدارک شرکت تنظیم گردد.
5- تنظیم شرکتنامه رسمی به صورت چاپی است و باید مندرجات آن طبق اسناد و مدارک شرکت تنظیم گردد.

وظایف مجامع عمومی تعاونی ها چیست ؟

نازنین بازدید : 214 دوشنبه 01 بهمن 1397 نظرات ()

شرکت تعاونی شرکتی است از اشخاص حقیقی یا حقوقی که به منظور رفع نیازمندی های مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی اعضا از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری آنان ، موافق اصولی که در قانون شرکت های تعاونی مصوب 9 / 4/ 1352 مصرح است ، تشکیل می شود.
ملاحظه می شود که شرکت تعاونی بر پایه اصول تعاون تشکیل می شود و هدف آن رفع نیازمندی های مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی شرکا است که از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری شرکا که در شرکت تعاونی اعضا نامیده می شوند، صورت می گیرد.
شرکت های تعاونی برای اداره امور خود دارای ارکانی به شرح ذیل می باشند :
مجمع عمومی – هیئت مدیره – بازرسی
مجمع عمومی :
برابر این قانون مجمع عمومی بالاترین و عالی ترین مرجع تصمیم گیرنده می باشد و حق همه گونه نظارت بر امور تعاونی ها را دارد و از اجتماع اعضاء تعاونی ها یا نمایندگان تام الاختیار آن ها به طور عادی و یا فوق العاده تشکیل می شود و هر یک از اعضاء صرفنظر از میزان سرمایه ای که دارد فقط دارای یک رای می باشد.
لازم به توضیح است که هر گاه یکی از دستگاه های دولتی مانند بانک ها و شرکت های دولتی و سازمان های عمومی در تعاونی سرممایه گذاری یا مشارکت نموده باشند می توانند نماینده ای برای نظارت در تعاونی و شرکت در جلسات مجمع عمومی و هیئت مدیره به عنوان عضو ناظر معرفی نمایند.

    مجمع عمومی موسس و وظایف آن

عبارتست از کلیه افراد واجد شرایط عضویت در تعاونی مربوطه که اقدام به تاسیس آن می نمایند و دارای وظایفی به شرح ذیل می باشند .

    تهیه و پیشنهاد اساسنامه طبق قوانین و مقررات
    دعوت به عضویت افراد واجد شرایط
    تشکیل اولین مجمع عمومی جهت تصویب و ثبت اساسنامه و تعیین هیئت مدیره که با تشکیل اولین جلسه رسمی مجمع عمومی و تعیین هیئت مدیره وظایف مجمع عمومی موسس خاتمه یابد.
    اعضایی که با مصوبه اولین جلسه مجمع عمومی عادی در اساسنامه موافقت نداشته باشند می توانند در همان جلسه تقاضای عضویت خود را پس بگیرند.
    تصویب اساسنامه تعاونی با حداقل دوسوم اعضاء اولین مجمع عمومی می باشد.
    مجمع عمومی عادی و وظایف آن

مجمع عمومی عادی، مجمعی است که حداقل سالی یک بار پس از پایان سال مالی جهت انجام وظایف قانونی خود تشکیل می شود. و در موارد ضروری در هر موقع سال می توان مجمع عمومی عادی را به صورت فوق العاده تشکیل داد.
وظایف و اختیارات آن به شرح ذیل می باشد.

    انتخاب هیئت مدیره و بازرس و بازرسان برای مدت دو سال
    رسیدگی و اتخاذ تصمیم درباره ترازنامه و حساب سود و زیان و سایر گزارش های مالی هیئت مدیره
    تعیین خط مشی و برنامه تعاونی و تصویب بودجه و سرمایه گذاری و اعتبارات و وام های درخواستی و سایر عملیات از قبیل بیمه به پیشنهاد هیئت مدیره .
    اتخاذ نصمیم نسبت به افزایش و یا کاهش سرمایه در حدود قوانین و مقررات
    اخذ تصمیم نسبت به اندوخته ها و سودها و مازاد درآمد و تقسیم آن برابر اساسنامه
    تصویب مقررات و دستورالعمل های داخلی تعاونی
    سایر وظایفی که قوانین و مقررات بر عهده مجمع عمومی قرار می دهد.
    مجمع عمومی فوق العاده

مجمع عمومی فوق العاده عبارت است از اجتماع اعضاء تعاونی یا نمایندگان تام الاختیار برای تصمیمات فوق العاده شرکت از جمله تغییر در مواد اساسنامه یا عزل و نصب و قبول استیفا هیئت مدیره و یا انحلال و ادغام که در محل معین گرد هم آمدند. مجمع عمومی فوق العاده به تقاضای کتبی حداقل یک سوم اعضاء تعاونی و یا اکثریت مطلق اعضاء هیئت مدیره و یا بازرس و بازرسان با حضور حداقل دوسوم اعضاء کل مجمع تشکیل می شود و در تعاونی هایی که بیش از پانصد نفر عضو دارد در صورتی که بار اول با دو سوم اعضاء تشکیل نشود بار دوم با نصف بعلاوه یک رسمیت خواهد داشت و در صورتیکه هیئت مدیره ظرف مدت یک ماه نسبت به تشکیل مجمع عمومی فوق العاده اقدام ننماید وزارت تعاون می تواند در مورد تشکیل آن اقدام نماید.
برای برگزاری مجمع عمومی فوق العاده می توان در سه نوبت از اعضا دعوت کرد. نصاب لازم برای رسمیت جلسات این مجمع با استفاده از قانون بخش تعاونی، به شرح ذیل است :
نوبت اول. در دعوت نوبت اول، رسمیت جلسه مجمع عمومی فوق العاده با حضور حداقل دو سوم اعضا یا وکلا و نمایندگان تام الاختیار آنان به دست می آید. از آنجا که هر عضو شرکت تعاونی بدون در نظر گرفتن میزان سهام ، فقط دارای یک رای است ، می توان گفت که جلسه مجمع عمومی فوق العاده در دعوت نوبت اول به شرطی رسمیت می یابد که از کل رای دهندگان – که برابر با تعداد اعضای شرکت تعاونی است – دست کم دو ثلث آنان، اصالتاَ یا وکالتاَ و به نمایندگی در جلسه حضور داشته باشند.
نوبت دوم . اگر در دعوت اول به علت حاصل نشدن نصاب لازم، جلسه مجمع تشکیل نشود، یک بار دیگر برای برگزاری آن از اعضا دعوت می شود. آگهی دعوت دوم باید با همان دستور جلسه، حداکثر ظرف 15 روز از تاریخ تشکیل نشدن جلسه دعوت اول منتشر شود. رسمیت جلسه در این دعوت وقتی حاصل می شود که حداقل نصف به علاوه یک اعضا یا وکلا و نمایندگان تام الاختیار آن ها در آن حاضر باشند.
نوبت سوم . چنانچه در دعوت دوم نیز جلسه عمومی فوق العاده به علت رسمیت نیافتن تشکیل نشود، برای بار سوم با انتشار آگهی به شرح و ترتیب نوبت دوم از اعضا دعوت می شود. جلسه مجمع عمومی فوق العاده در دعوت نوبت سوم با حضور هر تعداد شرکت کننده رسمی خواهد بود.
چون دعوت چهارمی برای برگزاری مجمع عمومی فوق العاده پیش بینی نشده است ؛ لذا دعوت نوبت سوم آخرین دعوت برای تشکیل این مجمع است. با آنکه مقررات خاصی در خصوص تشکیل نشدن مجمع عمومی فوق العاده وجود ندارد ، می توان گفت هر ذی نفعی می تواند رسیدگی به موضوع و انجام اقدامات مقتضی را از وزارت تعاون درخواست کند.
وظایف مجمع عمومی فوق العاده :
وظایف مجمع عمومی فوق العاده به شرح ذیل می باشد :
1- تغییر در اساسنامه تعاونی
2- تصمیم گیری نسبت به عزل هیئت مدیره
3- اخذ تصمیم در مورد قبول استعفاء هیئت مدیره
4- تصمیم در مورد انحلال تعاونی
5- تصمیم گیری درباره ادغام آن
شایان ذکر است ، اداره شرکت های تعاونی مانند سایر شرکت های تجاری با هیئت مدیره است. مدیرانی که مطابق مقررات قانون تجارت، قانون شرکت های تعاونی و اساسنامه تنظیمی انجام وظیفه می نمایند. بر همین اساس، مسئولیت هرگونه اقدام خارج از حدود اختیارات با آنان بوده و چنانچه عمل خلاف، جنبه کیفری داشته باشد، دارای مسئولیت جزایی نیز می باشند.

چاپ آگهی دعوتنامه مجمع عمومی شرکت تعاونی در جراید کثیرالانتشار

نازنین بازدید : 148 دوشنبه 01 بهمن 1397 نظرات ()

مجمع عمومی بالاترین مرجع اتخاذ تصمیم و نظارت در امور شرکت های تعاونی است و به دو صورت تشکیل می شود :
- مجمع عمومی عادی ؛
- مجمع عمومی فوق العاده .

    دعوت مجامع عمومی

هیئت مدیره مکلف است در موعدهای مقرر ذیل، اقدام به انتشار آگهی دعوت مجامع عمومی کند :
1. حداکثر دو ماه پس از پایان سال مالی شرکت، برای تشکیل مجمع عمومی عادی که باید سالی یکبار و ظرف چهار ماه پس از پایان سال مالی تشکیل شود.
2. حداقل دو ماه قبل از پایان خدمت هیئت مدیره یا بازرسان، برای تشکیل مجمع عمومی ای که یکی از دستورات جلسه آن برگزاری انتخابات باشد.
3. در صورتی که در یکی از مجامع عومی تشکیل مجمع عمومی دیگری تکلیف شده باشد، حداکثر ظرف یک ماه پس از تشکیل آن مجمع عمومی .
4. حداکثر یک ماه بعد از درخواست مقامات یا اشخاص ذیل :
الف) هر یک از بازرسان، برای تشکیل مجمع عمومی عادی یا فوق العاده ؛
ب) یک پنجم اعضای شرکت برای تشکیل مجمع عمومی و یک سوم آن ها برای تشکیل مجمع عمومی فوق العاده ؛
ج) وزارت تعاون، برای تشکیل مجمع عمومی عادی یا فوق العاده .
5. در صورتی که به علل استعفا، فوت یا ممنوعیت قانونی هر یک از اعضای اصلی هیئت مدیره، با وجود دعوت از اعضای علی البدل ، هیئت مدیره از اکثریت مقرر در اساسنامه خارج شود، از اعضا برای مجمع عمومی عادی دعوت خواهد شد تا برای تکمیل اعضای هیئت مدیره برای بقیه مدت اقدام کند. ( این دعوت باید از طرف اعضای باقیمانده هیئت مدیره به عمل آید ).
6. در صورت استعفای دسته جمعی یا اکثریت هیئت مدیره، برگزاری مجمع عمومی فوق العاده برای قبول استعفا الزامی است. ( این دعوت را نیز باید هیئت مدیره انجام دهد ).

    مقاماتی که حق دعوت دارند

دعوت مجمع عمومی عادی و فوق العاده، بر عهده هیئت مدیره است. ولی در موارد ذیل ، وزارت تعاون راساَ، و بازرس شرکت تعاونی با اطلاع وزارت تعاون می تواند به برگزاری مجامع عمومی اقدام کند :
- در کلیه مواردی که در فوق گفته شد، هر گاه هیئت مدیره در موعد مقرر به تشکیل مجمع عمومی عادی یا فوق العاده مبادرت نکند، وزارت تعاون راساَ اقدام به برگزاری مجمع عمومی خواهد کرد.
- همان طور که گفته شد، هر یک از بازرسان شرکت تعاونی می تواند از هیئت مدیره برگزاری مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده را تقاضا کند؛ در این صورت هر گاه هیئت مدیره ظرف مدت یک ماه از تاریخ دریافت درخواست تشکیل مجمع عمومی از طرف بازرس، اقدام به برگزاری آن نکند ، بازرس می تواند با اطلاع وزارت تعاون به دعوت و تشکیل مجمع عمومی عادی به طور فوق العاده اقدام کند.

    دعوتنامه مجمع عمومی شرکت تعاونی در جراید کثیرالانتشار

دعوتنامه مجمع عمومی باید با قید وقت جلسه ( روز و ساعت و تاریخ ) ، محل تشکیل و دستور جلسه ، از طریق درج آگهی در جراید کثیرالانتشار یا جراید محلی یا تحویل دعوتنامه کتبی با اخذ رسید یا ارسال آن با پست سفارشی به آخرین اقامتگاه اعلام شده عضو به شرکت، به اطلاع اعضا برسد؛ علاوه بر آن الصاق آگهی دعوت در دفتر اصلی شرکت و شعب آن، همچنین محل کارگاهها و فروشگاه های تعاونی نیز الزامی است.
درباره موضوع دعوتنامه مجامع عمومی، چند مطلب قابل ذکر است :
الف) انتشار آگهی در جراید کثیرالانتشار برای تعاونی هایی که بیش از یکصد عضو دارند، الزامی است و تعیین روزنامه کثیرالانتشار باید قبلاَ به تصویب مجمع عمومی عادی رسیده باشد.
ب) در مواردی که کلیه اعضا در مجمع عمومی حاضر شوند، ارائه مدارک مربوط به نشر آگهی و تشریفات دعوت و همچنین رعایت فاصله زمانی تاریخ دعوت تا تشکیل جلسه الزامی نیست.
ج) فاصله زمانی بین دعوت تا تشکیل مجمع عمومی باید حداقل 15 و حداکثر 20 روز باشد. در صورتی که برگزاری انتخابات در دستور جلسه باشد، این مدت باید حداقل 30 و حداکثر 35 روز باشد.
د) هر یک از اعضا می تواند تا قبل از رسمیت جلسه مجمع عمومی، موضوع یا موضوعات دیگری غیر از موارد قید شده در دعوتنامه تشکیل مجمع را برای طرح در همان مجمع به مقامی که مجمع را دعوت کرده است، پیشنهاد کند.
مقام مذکور مکلف است پیشنهاد ارائه شده را در مجمع مطرح کند تا در صورت تصویب شدن، در دستور جلسه مجمع بعدی که حداکثر ظرف یک ماه دعوت به تشکیل می شود قرار گیرد.

اعاده حیثیت و اعتبار

نازنین بازدید : 178 یکشنبه 16 دي 1397 نظرات ()

راهکارهای اعاده حیثیت در محاکم کیفری

در راهروهای دادگاه یکی از سوالاتی که معمولا از وکلا و کارمندان دادگستری پرسیده می‌شود،درباره راهکار اعاده حیثیت است؛ زیرا در برخی از پرونده‌ها که اختلافات جزئی و انتقام‌جویی پای طرفین دعوا را به دادسرا باز می‌کند، در واقع، یکی از دو طرف اختلاف برای اینکه دیگری را زیر فشار قرار دهد و انتقام بگیرد، اقدام به طرح شکایت کیفری از طرف دیگر می‌کند و به این ترتیب در ذهن خویشان و آشنایان نوعی نگاه منفی به طرف مقابل به وجود می‌آورد.
جبران این سوءبرداشت کار آسانی نیست؛ اولا رسیدگی به پرونده در دادسرا و دادگاه زمانی که به درازا می‌کشد که این خود در تشدید نگاه منفی آشنایان موثر است و ثانیا بعد از اینکه متهم برائت حاصل کرد، همه به این رای دسترسی ندارند و ممکن است از آن مطلع نشوند.
در چنین وضعی متهمی که برائت حاصل کرده است، بسیار متضرر می‌شود و باید راهی برای جبران این وضع باشد، اینجاست که موضوع اعاده حیثیت مطرح می‌شود. علاوه بر این، تقضای خسارت معنوی هم راهی برای جبران خسارت چنین شهروندی می‌تواند باشد. این دو موضوع را در گفت‌و‌گو با دکتر علی نجفی‌توانا، حقوقدان، مدرس دانشگاه و وکیل دادگستری بررسی کرده‌ایم.
 
اعاده حیثیت
این حقوقدان و مدرس دانشگاه در گفت‌و‌گو با «حمایت» در خصوص چیستی و ماهیت اعاده حیثیت توضیح می‌دهد: به لحاظ اجتماعی هر شخصی که با اقدام خود موجب تضرر دیگری شود و از حیث مادی یا معنوی به وی خسارت وارد کند، باید در چارچوب ضابطه سببیت ( نقش مباشر یا مسبب) خسارات وارده را جبران کند.
نجفی‌توانا خاطرنشان می‌کند: این یک اصل اجتماعی است که به تدریج در قوانین موضوعی کشورها اثر گذاشته است و با توجه به آن ضمانت اجراهای مدنی و کیفری متنوعی برای تضمین حقوق از دست‌رفته اشخاص زیان‌دیده پیش‌بینی شده است که یکی از این ضمانت اجراها اعاده حیثیت است.
این وکیل دادگستری در باب اعاده حیثیت توضیح می‌دهد: این اصطلاح به مفهوم اعاده یا بازگرداندن وضع افراد از باب تنزل حیثیت و موقعیت اجتماعی ناشی از طرح شکایت ناروا به حالت سابق است.
به عبارت روشن‌تر با این اقدام کوشش می‌شود که آبروی از دست‌رفته شخص در افکار عمومی یا در جمع خاص به صورت مجدد احیا شود و با اثبات بی‌گناهی وی موقعیت اجتماعی زیان‌دیده به حالت اولیه برگردد.
وی می‌افزاید: در مجموع اعاده حیثیت بیشتر ناظر به برگشت اعتبار معنوی شخص از طریق قانونی است. قانونگذار در اکثر کشورها روش‌های مختلفی را برای آن پیش‌بینی کرده است که اولین روش انتشار حکم بی‌گناهی اشخاص از طریق رسانه‌ها و شیوه‌هایی است که بتواند پیام این حکم را به اطلاع عموم مردم برساند.
دومین سازوکار، تعقیب شخص مفتری است؛ یعنی شخصی که با طرح شکایت غیرواقعی باعث هتک حیثیت اشخاص شده است. او فردی را متهم به ارتکاب جرمی کرده است که بعد از رسیدگی قضایی روشن می‌شود بی‌گناه است؛ بنابراین با اثبات سوءنیت شاکی و اینکه وی قصد اضرار به دیگری داشته است، افترا زننده به مجازات جرم افترا محکوم می‌شود؛ این قاعده‌ای است که در اکثر کشورهای جهان ساری و صادق است.
 
اعاده حیثیت در زندگی اجتماعی
نجفی‌توانا با بیان اینکه اعاده حیثیت در زندگی اجتماعی دارای مفهومی ملموس‌تر از علم حقوق است، می‌گوید: اصولا اعاده حیثیت در زندگی اجتماعی قابل فهم‌تر و دارای ظهور خارجی بارزتری است، چراکه اعاده حیثیت شامل اقداماتی دال بر اعلام و انتشار بی‌گناهی فرد از اتهام منتسبه، بطلان ادعای شاکی و اثبات سلامت رفتاری مشتکی‌عنه یا فردی که از او شکایت شده است، می‌شود. در قانون به منظور تقویت این وضع مقرر شده است که غیر از انتشار بی‌گناهی شخص از طریق جراید، رسانه‌ها و روزنامه‌ها، می‌توان فرد شاکی را نیز به عنوان مفتری تعقیب و به مجازات قانونی محکوم کرد.
البته اگر شخصی با نشر اکاذیب در جمع یا از طریق رسانه‌ها از دیگری هتک حیثیت و آبرو کند، بزه‌دیده می‌تواند به عنوان نشر اکاذیب او را تعقیب و در نتیجه به عموم اعلام کند که مطالبی که این شخص به صورت نادرست برای هتک حیثیت او در جمع یا در نزد مقامات اعلام کرده، دروغ بوده است و مجازات نشردهنده اکاذیب ثابت می‌کند که منتشر‌کننده اطلاعات نادرست مجرم است.
 
تفاوت اعاده حیثیت با اعاده حقوق اجتماعی
در قانون مجازات اسلامی شخصی که محکوم شده است در شرایط خاصی مشمول محرومیت‌های اجتماعی می‌شود، اما با گذشت زمان معینی این محرومیت‌ها از بین می‌رود. این مدرس دانشگاه در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه آیا این موضوع هم عنوان اعاده حیثیت دارد یا خیر؟
می‌گوید: اعاده حیثیت در علم حقوق و در مفاهیم اجتماعی در واقع مربوط به افرادی می‌شود که مرتکب جرم نشده و بی‌گناهند و بی‌گناهی آنها نیز اثبات شده است.
به عبارت دیگر موضوع اعاده حیثیت در خصوص مجرمان مطرح نمی‌شود. درباره مجرمان وضعیت دیگری پیش می‌آید؛ وضعیتی که از آن تحت عنوان اعاده حقوق اجتماعی یاد می‌شود.
قانونگذار ارتکاب برخی از جرایم را موجب محرومیت مرتکبان آنها از حقوق اجتماعی دانسته است؛ محرومیتی که با گذشت مدت زمان مشخص از ارتکاب جرم یا اجرای مجازات از مجرم زدوده می‌شود. به عبارت دیگر مجرمانی که به دلیل ارتکاب جرایم خاص از حقوق اجتماعی خود محروم شده‌اند با گذشت زمان خاصی مجددا دارای همان حقوق از دست رفته خواهند شد؛ بنابراین در اینجا اعاده حیثیت به آن معنایی که قبلا مورد توضیح قرار گرفت مفهوم پیدا نمی‌کند، بلکه حالت دیگری تحت عنوان اعاده حقوق اجتماعی مطرح می‌شود.
 
طرح شکایت افترا
کسانی که قربانی طرح شکایت واهی شده‌اند و حیثیت آنها لکه‌دار شده است، معمولا به دنبال راهی هستند که به بهترین روش ممکن حیثیت خود را احیا کنند و افترازننده را به سزای عمل خود برسانند.
نجفی‌توانا در پاسخ به سوال دیگری مبنی بر اینکه شخصی که از او شکایت بی‌دلیل شده است چگونه می‌تواند از حیثیت لکه‌دار‌شده خود دفاع کند؛ توضیح می‌دهد: چنین شخصی می‌تواند با طرح شکایت افترا علیه شخصی که این شکایت غیرقانونی را مطرح کرده است برای اعاده حیثیت خود تلاش کند.
یعنی فرد بعد از اثبات بی‌گناهی خود می‌تواند طبق ماده 697 قانون مجازات اسلامی به عنوان مفتری شخص شاکی را تعقیب کند. معمولا در این خصوص شخص با طرح شکایت افترا به دادسرا، تقاضای تعقیب، تحقیق و محکومیت مفتری را می‌کند. در همین راستا مفتری احضار می‌شود و دفاعیات خود را ارایه می‌دهد؛ اما در صورت با اثبات سوء نیت وی، کیفرخواست صادر و پرونده برای رسیدگی به اتهام مربوط به دادگاه عمومی جزایی ارسال می‌شود.
 
اعاده حیثیت در قانون جدید مجازات اسلامی
قانون جدید مجازات اسلامی پس از رفت‌وآمدهای بسیار در مجلس شورای اسلامی و شورای نگهبان بالاخره برای اجرا به دولت ابلاغ شده است.
این کارشناس در بیان تفاوت‌های موجود میان اعاده حیثیت در قانون مجازات جدید و اعاده حیثیت در قانون مجازات مصوب 1370 اظهار می‌کند: در قانون مجازات اسلامی مصوب 1370 مجازات‌ها به 5 دسته حدود، قصاص، دیات، تعزیرات و کیفرهای بازدارنده تقسیم شده بودند. در قانون جدید، قسم آخر مجازات‌ها (یعنی مجازات‌های بازدارنده) حذف شد و سه بخش حدود، قصاص و دیات نیز مورد تغییر و بازبینی قرار گرفت.
با وجود این اتفاقات در بخش تعزیرات تحولی صورت نگرفت و از آنجا که اعاده حیثیت در بخش تعزیرات پیش‌بینی شده است در این باره تحولی صورت نگرفت و اعاده حیثیت به همان وضع سابق باقی ماند.
وی با بیان این که در رویه قضایی ما اصولا محاکم خسارات معنوی ناشی از جرم را مورد توجه قرار نمی‌دهند و در خصوص آنها حکم صادر نمی‌کنند؛ گفت: متاسفانه در خصوص مطالبه خسارات معنوی ناشی از ارتکاب جرم، رویه قضایی ما ساکت است و با اینکه قانون مسئولیت مدنی در این مورد صراحت دارد، رویه قضایی هیچ‌گونه واکنش مثبتی بروز نداده است؛ بنابراین با نگاه به رویه قضایی متوجه می‌شویم که درباره این دسته از خسارات از سوی دادگاه‌ها حکمی صادر نمی‌شود.
با توجه به آنچه این حقوقدان در گفت‌و‌گو با «حمایت» مورد تاکید قرار داد، برای اعاده حیثیت شخصی که با طرح شکایت واهی اعتبار او در جمع خویشان و آشنایان لکه‌دار شده است، دو راه وجود دارد؛ اولین راه طرح شکایت افتراست.
در صورتی که وقوع این جرم ثابت شود، مفتری که شکایت واهی مطرح کرده است مجازات خواهد شد و بدین ترتیب حیثیت لکه‌دار‌شده شهروندان جبران می‌شود. اما راهکار دیگری که برای جبران خسارت چنین اشخاصی وجود دارد، جبران خسارت معنوی آنهاست.
در ماده 1 قانون مسئولیت مدنی تاکید شده است: هركس بدون مجوز قانونی عمدا یا در نتیجه بی‌احتیاطی به جان یا سلامتی یا مال یا آزادی یا حیثیت یا شهرت تجارتی یا به هر حق دیگر كه به موجب قانون برای افراد ایجاد گردیده، لطمه‌ای وارد نماید كه موجب ضرر مادی یا معنوی دیگری شود مسئول جبران خسارت ناشی از عمل خود است.
چنانکه معلوم است ضرر معنوی به صراحت در این ماده از قانون مسئولیت مدنی قابل جبران اعلام شده است و این ماده می‌تواند مستندی برای دادگاه‌ها باشد تا با صدور رای به جبران خسارت معنوی وارد شده به شهروندان، از آنها در مقابل طرح شکایت‌های واهی و بدون پشتوانه حمایت شود. اما چنانکه این حقوقدان مورد تاکید قرارداد رویه قضایی تمایل چندانی به صدور رای به جبران خسارت معنوی از کسانی که با طرح شکایت واهی خسارت دیده‌اند وجود ندارد.

اوراق قرضه و سهام

نازنین بازدید : 157 یکشنبه 16 دي 1397 نظرات ()

اوراق بهادار (به انگلیسی: Securities) یک ابزار مالی قابل داد و ستد و مثلی (عوض دار) ای است که دارای ارزش مالی می باشد.
اوراق سهام عادی اصلی‌ترین ابزار قابل‌معامله در بورس تهران است. این ابزار، سند قابل‌معامله‌ای است که مبین میزان مشارکت و تعهدات و منافع صاحب آن در یک شرکت سهامی است. امروزه انتشار سهام برای تأمین منابع لازم در سرمایه‌گذاری‌های بزرگ روش متعارف و متداولی است که مستقیماً از پس‌اندازهای افراد تغذیه می‌شود.
متداول‌ترین نوع سهام، سهام عادی یا سهام معمولی است که دارندگان آن به مبلغ مساوی از حقوق و امتیازات واحدی برخوردارند. اکثریت سهام شرکت‌ها به صورت عادی منتشر می‌شود. از نظر تملک نیز سهام را می‌توان به دو دسته کلی سهام بانام و سهام بی‌نام تقسیم کرد. در انتشار سهام باید نکاتی مانند تعیین بهای اسمی، یکسان بودن بهای اسمی و با نام بودن سهام رعایت شود. به منظور ایجاد سهولت در معامله بهتر است بهای اسمی سهام، مضربی از ۱۰۰ یا ۱۰۰۰ باشد. . صاحبان سهام عادی علاوه بر دریافت سود سهام و حق رأی دادن، حق دیگری هم دارند که آن را حق‌تقدم خرید سهام می‌نامند. حق‌تقدم حقی است که به موجب آن دارندگان فعلی سهام عادی در خرید سهام جدیدالانتشار اولویت خواهند داشت.
سهام صرف‌نظر از شکل آن، نشان‌دهنده منافع مالک در شرکت است و از آن‌جاکه طلب و ادعای سهامداران در مورد دارایی‌های شرکت در مرحله آخر تمام طلب‌ها قرار دارد، منافع سهام به عنوان "منفعت باقیمانده" شناخته می‌شود.
گونه دیگر سهام، سهام ممتاز است که از نظر دریافت سود سهام و دریافت هرگونه وجهی در زمان انحلال شرکت یا توزیع دارایی‌ها نسبت به سهام عادی برتری دارد. برای نمونه هنگام توزیع سود سهام، ابتدا سهام ممتاز سود خود را دریافت می‌کنند.
 
سهام عادی
 
سهام عادى يک نوع دارائى مالى است که نشان‌دهنده مالکيت در يک شرکت است. از ويژگى‌هاى سهام عادى مى‌توان حق مالکيت، مسئوليت محدود سهامداران، حق رأى و کنترل شرکت و حق تقدم در خريد سهام جديد را نام برد.
 
سهام عادی یک نوع دارایی مالی است که نشان دهنده مالکیت در شرکت است از ویژگی های حق مالکیت مسئولیت محدود سهامداران حق رای کنترل شرکت حق تقدم در خرید سهام جدید .
 
سهام ممتاز
 
سهام ممتاز نوعي اوراق بهادار است كه دارندة آن نسبت به درآمدها و دارايي‌هاي شركت، حق يا ادعاي محدود و معيني دارد. اين نوع از سهام را به دو دليل ممتاز مي‌نامند:
 
سود اين سهام قبل از سهام عادي پرداخت مي‌شود.
در زمان انحلال شركت يا فروش دارايي‌ها، بعد از تسوية بدهي‌هاي شركت، ابتدا صاحبان سهام ممتاز حقوق خود را دريافت مي‌كنند و سپس باقيماندة دارايي‌ها به صاحبان سهام عادي مي‌رسد.
 
سهام ممتاز را اوراق بهادار تركيبي نيز مي‌نامند چون ويژگي‌هاي سهام عادي و اوراق قرضه را با هم دارا هستند.
سهام ممتاز از نظر نداشتن سررسيد و همچنين هزينة مالياتي، شبيه سهام عادي‌اند؛ اما با توجه به دريافت سود ثابت همانند اوراق قرضه، در گروه اوراق بهادار با درآمد ثابت قرار مي‌گيرند. ويژگي‌هاي سهام ممتاز به شرح زير است:
 
سهام ممتاز براي صاحبان آن دربردارندة نوعي حق مالكيت در شركت است.
سهام ممتاز بدون سررسيد است.
شركت انتشاردهنده الزامي ندارد دارايي‌هاي خود را وثيقه يا رهن اين اوراق قرار دهد، زيرا سهامداران ممتاز داراي حق مالكانه هستند.
به دارندگان اين سهام سود پرداخت مي‌شود. پرداخت سود مستلزم اين است كه شركت سود داشته باشد.
دارندگان سهام ممتاز از نظر دريافت سود سهام بر دارندگان سهام عادي حق‌تقدم دارند.
معمولاً سهام ممتاز بدون حق رأي هستند. يعني دارندگان اين سهام به هنگام انتخاب هيأت مديره و يا ساير امور مربوط به ادارة شركت حق رأي ندارند و نمي‌توانند در تصميم‌گيري‌هاي شركت دخالت كنند.
 
حق تقدم
 
صاحبان سهام عادی علاوه بر دریافت سود سهام و حق رأی دادن، حق دیگری هم دارند که آن را حق‌تقدم خرید سهام می‌نامند. معمولاً در اساسنامه‌ي شرکتها بر اساس حقوق مدنی یا فقه اسلامی قید می شود که در صورت انتشار سهام جدید برای فروش، سهامداران فعلی در خرید آن اولویت دارند. این حق، همه‌ي دارندگان سهام شرکت را که دارای حق رأی بوده و یا ادعایی بر اندوخته‌های شرکت داشته باشند، مجاز می‌نماید تا نسبت به مالکیت در سهام و پذیره‌نویسی آن اقدام نمایند. سهام منتشره قبل از عرضه برای عموم مردم، به سهامداران شرکت عرضه می‌شود.‌ از آنجا که سهامداران شرکت نیز خواهان حفظ حقوق و موقعیت خود در شرکت هستند، انتظار دارند در هنگام افزایش سرمایه و انتشار سهام جدید از سوی شرکت، نسبت به سایر خریداران اولویت داشته باشند. آنها در استفاده یا صرف‌نظر کردن از این حق، مختار هستند. اما از آنجا که معمولاً قیمت پیشنهادی فروش سهام شرکت، کم‌تر از قیمت بازار سهام است (قیمت پذیره‌نویسی معمولاً حدود 20- 15 درصد زیر قیمت بازار در زمان اعلان حق تقدم تعیین می‌شود)، سهامداران از این حق‌تقدم استفاده می‌کنند. حق‌تقدم‌های ناشی از افزایش سرمایه شرکت‌ها همانند سهام، در بورس قابل معامله است.. در صورتی که سهامدار تمایلی به دریافت سهم جدید نداشته باشد، می‌‌تواند با مراجعه به کارگزار، گواهی‌نامه حق‌تقدم خرید سهم خود را بر پایه قیمت روز بازار، به فروش برساند. حق تقدم‌ها عمر کوتاهی دارند. چنانچه سهامداران در مهلت اعلام شده، اقدام به پذیره نویسی نکنند یا از فروش گواهی حق‌تقدم صرف‌نظر کنند، شرکت پس از اتمام دوره پذیره‌نویسی، گواهی‌های مذبور را در بورس اوراق بهادار در معرض فروش قرار می‌دهد و مبلغ حاصل از فروش را پس از کسر ارزش اسمی و هزینه‌های مربوط، به حساب سهامدار واریز می‌کند. طبق عرف یا مقررات، سهامداران به‌طور مساوی مستحق دریافت سهام می‌‌باشند.
 
شرکت‌ها از این منابع مالی برای اجرای یک پروژه جدید یا بازپرداخت بدهی‌های جاری استفاده می‌کنند. انتشار حق تقدم به معنی عرضه سهام عادی جدید به سهامداران موجود است تا آنها بتوانند به اندازه درصد مالکیت خود، سهام جدید را به قیمت معین و در مهلت تعیین شده پذیره نویسی نمایند. هدف از اعطای حق‌تقدم، در ابتدا حفظ کنترل سهامداران موجود بر ادارة شرکت و همچنین حفظ حقوق آنها در مقابل کاهش بهای سهام در نتیجه انتشار سهام جدید است. اگر شرکتی به سهامداران خود حق‌تقدم خرید سهام بدهد، آنان می‌توانند درصد مالکیت خود را در شرکت حفظ کنند.
 
يکي از مزاياي سهام در مقايسه با ساير انواع اوراق بهادار اين است که چون سهامداران يک شرکت، در واقع به نسبت سهم خود، مالک آن شرکت محسوب مي‌شوند، در خريد سهام جديد شرکت نيز اولويت قرار دارند. به اين اولويت، حق تقدم خريد سهام مي‌گوينـد.
 
به عنوان مثال، فرض کنيد شرکت الف قصد دارد با انتشار سهام جديد در بورس، سرمايـه خود را 20 درصـد افزايش داده و از 10 ميليارد تومان، به 12 ميليارد تومان برساند. باتوجه به اينکه قيمت اسمي هريک از سهام شرکت‌هاي پذيرفته شده در بورس، 100 تومان است، بنابراين شرکت مذکور براي آنکه سرمايه خود را 2 ميليارد تومـان افزايش دهد، بايد 20 ميليون سهم 100 تومانـي منتشر کند:
 
2000000000=100×20000000
 
طبيعتا در اين حالت، سهامداران فعلي شرکت الف براي خريد سهام جديد شرکت حق تقدم دارند و مي‌توانند به ميزان 20 درصد تعداد سهام موجود خود (يعني متناسب با درصد افزايش سرمايه شرکت) سهام جديد با قيمت 100 تومان بخرند، بنابراين، اگر فردي مالک 1000 سهم شرکت الف باشد، مي‌تواند يعني 200 سهم جديد با قيمت اسمي 100 تومان خريـداري کند.
 
200=20%×1000
 
سهم جایزه
 
 
زمانی که شرکت از ذخایر آزاد فراوانی برخوردار است، ممکن است بخشی از ذخایر خود را از راه انتشار سهام جایزه، در وجه سهامداران کنونی خود و به نسبت سهامی که در اختیار دارند، به سرمایه تبدیل کند. مدیران شرکت می‌توانند با انتقال بخشی از حساب ذخایر شرکت به حساب سرمایه سهمی و ثبت دفتری عملیات، این کار را انجام دهند. پس از انتشار سهام جایزه به طور معمول، قیمت سهام شرکت بسته به تعداد سهام جایزه منتشر شده در بازار سقوط می‌کند، اما از ‌آنجا که رقم سود هر سهم تغییری نمی‌کند، سهامدار شرکت که اکنون تعداد سهام او افزایش یافته است، پس از چندی با ترمیم قیمت سهام به سود دلخواهی دست پیدا می‌کند.
 
اوراق مشارکت
 
اوراق بهادار با نام يا بي‌نامي است كه به موجب قانون نحوه انتشار اوراق مشاركت با مجوز قانون خاص يا مجوز بانك مركزي، براي تأمين بخشي از منابع مالي مورد نياز جهت ايجاد، تكميل و توسعه طرح‌هاي سودآور توليدي، ساختماني و خدماتي شامل منابع مالي لازم براي تهيه مواد اوليه مورد نياز واحدهاي توليدي توسط دولت، شركت‌هاي دولتي، شهرداري‌ها و مؤسسات و نهادهاي عمومي غيردولتي و مؤسسات عام‌المنفعه و شركت‌هاي وابسته به دستگاه‌هاي مذكور، شركت‌هاي سهامي عام و خاص و شركت‌هاي تعاوني منتشر مي‌شود و به سرمايه‌گذاراني كه قصد مشاركت در اجراي طرح‌هاي ياد شده را دارند از طريق عرضه عمومي واگذار مي‌گردد.
 
مشتقات (Derivatives)
ابزار مشتقه، اوراق بهاداری هستند كه به خودی خود ارزش ذاتی ندارند و ارزش آن ها براساس دارایی اصلی دیگری تعیین می شود. به عبارت دیگر براساس یك دارایی اصلی یا زیربنایی، اوراق بهاداری فرعی ایجاد می شود. این اوراق بهادار با وجود آن كه ارزش ذاتی ندارند ولی مانند یك اوراق بهادار مستقل در بورس معامله می شوند. ابزار مشتقه ی بسیار متنوعی در بازارهای بین المللی وجود دارند ولی مهم ترین آن ها در ایران اختیار معامله و قرارداد آتی هستند كه در ادامه به طور خلاصه شرح داده می شوند.
 
اختیار معامله
اختیار معامله نوعی اوراق بهادار است كه در بازار بورس ایران وجود ندارد. اختیار معامله دو نوع كلی دارد: Call یا اختیار خرید و Put یا اختیار فروش. به طور كلی قراردادهای اختیار دربرگیرنده نوعی حق هستند كه می توان در صورت لزوم از آن ها استفاده كرد. در قرارداد اختیار خرید، خریدار حق خرید اوراق بهاداری را در زمانی مشخص می خرد (اختیار فروش نیز به همین شكل است). به عنوان مثال فرض كنید فردی حق خرید 1000 سهم شركت X را طی سه ماه آینده در قیمت 120 تومان به قیمت 200 تومان می خرد. طی سه ماه آینده سهم X تغییرات زیادی خواهد كرد. حال فرض كنید در زمان سررسید قیمت سهم افت كرده و 100 تومان باشد درنتیجه اختیار خرید برای خریدار سودی نخواهد داشت زیرا وی می تواند سهم را 120 تومان بخرد. دراینحالت وی 200 تومان (بهای اختیار خرید) را از دست داده است. حال اگر در زمان سررسید قیمت سهام 250 تومان باشد، خریدار می تواند اختیار خود را اعمال كرده و سهم را به قیمت 120 تومان از فروشنده اختیار خرید بخرد و در بازار 250 تومان بفروشد. توجه داشته باشید كه دارنده ی اختیار خرید مختار است كه سهام را بخرد ولی فروشنده ی آن مجبور است كه سهام را بفروشد. همین داستان در مورد اختیار فروش نیز وجود دارد. از نظر اعمال حق اختیار معاملات به دو دسته اروپایی و آمریكایی تقسیم می شوند. اختیار معاملات اروپایی را فقط می توان در زمان سررسید اعمال كرد ولی در مورد آمریكایی ها طی هر زمانی قبل از سررسید امكان اعمال وجود دارد.
به طور كلی مباحث مرتبط با اختیار معاملات پیچیده تر از سهام عادی بوده و سناریوها و حالات بسیار متعددی را شامل می شود. هدف از چنین ابزاری افزایش نقدشوندگی بازار، پوشش خطر برای معاملات سهام و كاهش هزینه ی سهام داران است. به عنوان مثال فرض كنید شما اختیار فروش 1000 سهم شركت X را در قیمت 200 تومان به قیمت 500 تومان بخرید (قیمت كنونی 220 تومان است). اگر طی سه ماه آینده قیمت سهم به 110 تومان برسد شما می توانید اختیار فروش خود را اعمال كرده و سهم خود را به فروشنده ی اختیار فروش، 200 تومان بفروشید و از بازار 110 تومان بخرید. در چنین حالتی شما در هر سهم 90 تومان سود كرده-اید. به عبارت دیگر شما از كاهش قیمت سهم سود كرده اید! در حالت های پیچیده تر می توان چندین اختیار معامله را تركیب كرد و نوعی استراتژی بوجود آورد (به عنوان مثال حالتی ایجاد كرد كه اگر قیمت سهمی تا سه ماه بعد بین 100 تا 300 تومان بود شما سود كرده و در غیراینصورت فقط مبلغ پرداختی بابت اختیار معامله را از دست دهید).
چنین ابزاری را ابزار مشتقه می گویند زیرا خود ماهیتی مستقل ندارند و برای سایر اوراق بهادار از قبیل سهام عادی، شاخص و قراردادهای آتی تعریف می شوند. بیشترین كاربرد اختیار معامله برای سهام عادی و شاخص است
 
قرارداد آتی
 
قرارداد آتی (futures contract) نوعی ابزار مشتقه است که قابلیت خرید و فروش در بازارهای مالی را دارد.[۱] در این قرارداد طبق عقد صلح یک طرف (فروشنده) توافق می کند در سر رسید معین ، مقدار معینی از کالای مشخص را در عوض قیمتی که الان تعیین می کنند به طرف دیگر (خریدار) تحویل دهد
 
صکوک
 
اصطلاح صکوک برگرفته از واژه عربی صک به معنای چک، نوشته بدهکار، سفته و قبض بدهی است و به طور معمول، به عنوان اوراق قرضه اسلامی تعریف می‌شود.
 
تمایزی که میان این دو تعریف از صکوک وجود دارد، اساسی و مهم است، چرا که با تاکید بر این تفاوت، هدف از به کارگیری صکوک به عنوان ابزاری جدید در بانکداری اسلامی، تقلید از اوراق قرضه مبتنی بر بهره در بانکداری معمول نیست، بلکه ایجاد ابزاری ابتکاری است که منطبق بر قوانین شریعت اسلام باشد.
 
صکوک به عنوان اوراق بهادار با پشتوانه مالی تعریف می‌شود که باید خود دارای ارزش باشد و نمی‌تواند براساس فعالیت‌های سفته بازی و سوداگرانه و در واقع فعالیت‌هایی که بدون خلق ارزش و کار صورت می‌گیرند، سودآوری داشته باشد.
 
اوراق بهادار صکوک منابع مالی را با پشتوانه ترازنامه و دارایی‌های فیزیکی شرکت‌های خاص جذب می‌کنند.
 
انواع صکوک
 
استفاده از لفظ صکوک جهت ابزارهای مالی اسلامی برای نخستین بار در سال 2002 در جلسه فقهی بانک توسعه اسلامی پیشنهاد شد. بعد از آن سازمان حسابداری و حسابرسی نهادهای مالی اسلامی اقدام به معرفی انواع صکوک نمود که عبارتند از:
 
صکوک مالکیت دارایی‌هایی که در آینده ساخته می‌شود
صکوک مالکیت منافع دارایی‌های موجود
صکوک مالکیت منافع دارایی‌‌هایی که در آینده ساخته می‌شود
صکوک صلم
صکوک استصناع
صکوک مرابحه
صکوک مشارکت
صکوک مضاربه
صکوک نماینده سرمایه‌گذاری
صکوک مزارعه
صکوک مساقات
صکوک ارائه خدمات
صکوک حق‌الامتیاز

ثبت شرکت در مناطق آزاد

نازنین بازدید : 158 سه شنبه 04 دي 1397 نظرات ()

فصل اول ــ تعاريف
ماده 1ـ در اين تصويب‏نامه واژه‏هاي زير به جاي عبارت‏هاي مشروح مربوط به كار مي‏رود:
1ـ1ــ كشور: كشور جمهوري اسلامي ايران
2ـ1ــ منطقه: هريك از مناطق آزاد تجاري ــ صنعتي
3ـ1ــ سازمان: سازمان هر يك از مناطق آزاد تجاري ــ صنعتي است كه به موجب قانون تأسيس شده‏اند.
4ـ1ــ قانون: قانون چگونگي اداره مناطق آزاد تجاري ــ صنعتي مصوب 7/6/1372مجلس شوراي اسلامي
5 ـ1‌ــ شوراي‏عالي: شوراي‏عالي مناطق‏آزادتجاري ــ صنعتي جمهوري اسلامي ايران
6 ـ1ــ واحد ثبتي: مرجع ثبت شركت‏ها و مالكيت‏هاي صنعتي و معنوي هر يك از سازمان‏هاي مناطق آزادتجاري ــ صنعتي
7ـ1ــ شعبه شركت يا مؤسسه: شعبه يك شركت يا مؤسسه، شخص حقوقي است كه در منطقه توسط شركت يا مؤسسه اصلي كه در خارج ازمنطقه ايجاد شده تشكيل شده است و اكثريت سهام آن متعلق به شركت يا مؤسسه مذكور مي‏باشد و اين شخص حقوقي تازه تأسيس، شركت يا مؤسسه فرعي آن محسوب مي‏شود.
7ـ1ــ نماينده شركت يا مؤسسه: نماينده يك شركت يا مؤسسه،شخص حقوقي يا حقيقي است كه آن شركت يا مؤسسه به آن اختيارات لازم را داده است و تعهدات آن در سمت نمايندگي شركت يا مؤسسه، تعهدات شركت يا مؤسسه اختياردهنده محسوب مي‏شود.
 
-------------------------------------------------------------
 
فصل دوم ــ ايجاد و وظايف واحد ثبتي
ماده 2ـ سازمان هر منطقه به منظور انجام امور ثبتي شركت‏ها و مالكيت‏هاي صنعتي و معنوي در آن منطقه، واحدي را به نام واحد ثبت شركت‏ها و مالكيت‏هاي صنعتي و معنوي تأسيس مي‏كند.
 
ماده 3ـ وظايف واحد ثبتي عبارتنداز:
1ـ3ــ ثبت شركت‏ها ومؤسسات غيرتجاري ايراني و خارجي
2ـ3ــ ثبت علايم و اسامي تجاري و صنعتي
2ـ3ــ ثبت اختراعات و اشكال و ترسيمات صنعتي
2ـ3ــ ثبت دفاتر تجاري بازرگاني
5 ـ3ــ پلمپ دفاتر تجاري وغيرتجاري واقع در حوزه هر منطقه
6 ـ3ــ ثبت شركتها و مؤسسات اعتباري بارعايت آيين‏نامه اجرايي عمليات پولي و بانكي در مناطق آزاد
7ـ3ــ ثبت شركت‏هاي بيمه مقررات حاكم در مناطق آزاد
 
-------------------------------------------------------------
 
فصل سوم ــ تشريفات قانوني ثبت شركت‏ها و مالكيت‏هاي صنعتي و معنوي
ماده 4ـ هر شركت يا مؤسسه‏اي كه درمنطقه ثبت شود ومركز اصلي آن نيز در همان منطقه باشد شركت ايراني و ثبت شده درمنطقه محسوب مي‏شود.
تبصره 1ـ از تاريخ اجراي اين تصويب‏نامه هر شركت يا مؤسسه خارجي براي اينكه بتواند به وسيله شعبه يا نمايندگي درمنطقه به فعاليت‏هاي اقتصادي مبادرت نمايد بايد در كشور متبوع خود مطابق قوانين ومقررات جاري آن كشور - به تصديق نمايندگي جمهوري اسلامي ايران در آن كشور - شركت قانوني محسوب شود ودر واحد ثبتي منطقه نيز به ثبت رسيده باشد.
تبصره 2ـ هر شركت يا مؤسسه خارجي كه در تاريخ اجراي اين تصويب‏نامه در منطقه به وسيله شعبه يا نمايندگي به فعاليت‏هاي اقتصادي اشتغال داشته باشد بايد در ظرف سه ماه از تاريخ اجراي اين تصويب‏نامه تقاضاي ثبت نمايد. در غير اين صورت شركت مذكور اعتبار قانوني نداشته و مؤسسين آن در قبال اشخاص ثالث متضامنا مسؤول جبران خسارت وارد شده خواهند بود.
 
ماده 5 ـ انواع شركت‏ها ومؤسسات غيرتجاري مذكور در قانون تجارت وساير قوانين ايران مي‏توانند در واحد ثبتي منطقه به ثبت برسند مشروط بر آنكه موضوع فعاليت آنها قانوني باشد. در هر حال تأسيس و فعاليت شركت‏ها تحت قوانين موضوعه امكان‏پذير است.
 
ماده 6 ـ تمامي اشخاص حقوقي كه در منطقه فعاليت اقتصادي دارند، موظفند ظرف سه ماه از تاريخ اعلام واحد ثبتي وضعيت خود را با مفاد اين تصويب‏نامه و دستورالعمل‏هاي اجرايي آن تطبيق دهند. در غير اين صورت مرجع صالح به تقاضاي سازمان از ادامه فعاليت اشخاص مذكور جلوگيري خواهد نمود.
دستورالعمل ‏اجرايي اين ماده توسط سازمان هر منطقه تهيه و به اجرا گذاشته مي‏شود.
تبصره ـ سازمان ثبت اسناد و املاك كشور كليه سوابق ومدارك مربوط به اشخاص حقوقي كه قبل از تاريخ ايجاد واحد ثبتي منطقه در ساير نقاط كشور به ثبت رسيده‏اند و به موجب اساسنامه مربوط مركز اصلي (اقامتگاه) آنها، منطقه است . از سازمان مجوز فعاليت دريافت كرده‏اند بنا به تقاضاي واحد ثبتي براي آن واحد ارسال مي‏كند، همچنين سازمان ثبت اسناد واملاك كشور به منظور پيشگيري از تعيين نامهاي مشابه براي شركت‏هاي درحال ثبت با واحدهاي ثبتي مناطق همكاري خواهند نمود.
 
ماده 7ـ ثبت شركت و مؤسسه درمنطقه با ارايه مدارك و اسناد زير به واحد ثبتي منطقه به عمل خواهد آمد:
1ـ اظهارنامه ثبت
2ـ اساسنامه شركت
3ـ صورتجلسه مجمع عمومي مؤسسين
4ـ صورتجلسه اولين جلسه هيأت مديره
5 ـ گواهي بانكي ازيكي ازبانك‏هاي منطقه مبني بر توديع حداقل %35سرمايه نقدي
6 ـ مجوز فعاليت درمنطقه كه توسط سازمان صادر شده باشد.
تبصره 1ـ درمورد اشخاص حقوقي خارجي تهيه وارايه اصل اختيارنامه نمايندگي و مجوز تأسيس شعبه اشخاص مذكور در ايران كه شرايط تنظيم و صدور آنها مطابق قوانين و مقررات كشور متبوع اشخاص حقوقي خارجي ) به تصديق نمايندگي جمهوري اسلامي ايران در آن كشور( رعايت شده باشد ضرورت دارد، همچنين لازم است براي ثبت شعبه يا نمايندگي در ايران اشخاص حقوقي خارجي اظهارنامه ثبت شركت و رونوشت مصدق سند شركت دركشور متبوع را به زبان فارسي نيز ضميمه نمايند.
تبصره 2ـ كليه اسناد و مدارك موضوع ماده (8) اين تصويب‏نامه توسط اشخاص حقوقي خارجي بايد به صورت رسمي به زبان فارسي نيز تسليم شود.
تبصره 3ـ در كليه موارد پس از دريافت رسيد حق‏الثبت، اقدامات مربوط به ثبت و صدور گواهي مربوط صورت خواهدگرفت.
 
ماده 8 ـ اظهارنامه ثبت شعب و نمايندگي‏هاي اشخاص حقوقي خارجي علاوه برقيد تاريخ و امضاء بايد حاوي نكات زير باشد:
1ـ نام كامل شركت يا مؤسسه به زبان فارسي با علايم اختصاري و مشخصات آن
2ـ نوع شركت يا مؤسسه وموضوع فعاليت آن
3ـ مركز اصلي و اقامتگاه شركت يا مؤسسه درخارج از ايران
4ـ تابعيت شركت يا مؤسسه
5 ـ ميزان سرمايه شركت يا مؤسسه
6 ـ آخرين بيلان مالي شركت يا مؤسسه
7ـ مرجع ثبت، شماره محل (شهر وكشور) و تاريخ ثبت شركت يامؤسسه در خارج از ايران
8 ـ فعاليت مورد نظر شركت يا مؤسسه جهت اشتغال درمنطقه
9ـ ساير شعب و نمايندگي‏هاي شركت يا مؤسسه در ايران و اسامي مديران هركدام (در صورت تأسيس)
10ـ اقامتگاه شركت يا مؤسسه جهت اشتغال در ايران و منطقه و تعيين افراد صلاحيت‏دار دريافت كننده ابلاغ‏ها و اخطاريه‏ها
11ـ قبولي مدير يا مديران شعب ونمايندگي‏ها ذيل مجوز تأسيس يا اختيارنامه نمايندگي موضوع تبصره (1) ماده (7) اين تصويب‏نامه
12ـ نام و نام خانوادگي، اقامتگاه مديران يا اداره‏كنندگان شركت يا مؤسسه
تبصره ـ نام و نام خانوادگي، اقامتگاه و تابعيت وكيل، همچنين نسخه اصلي يا رونوشت مصدق وكالتنامه در صورتي كه اظهارنامه و تقاضاي ثبت به وسيله وكيل داده شده باشد تسليم شود.
 
ماده 9ـ اشخاص حقوقي پس از ثبت داراي شخصيت حقوقي خواهند بود و براساس قوانين ومقررات حاكم درمنطقه، فعاليت مي‏نمايند. واحد ثبتي سازمان موظف است سندي مشعر برثبت اشخاص حقوقي يا شعبه يا نمايندگي آنها كه ممهور به مهرواحد ثبتي است، به تقاضاكننده ثبت بدهد.
 
ماده 10ـ اشخاص حقوقي مكلفند به منظور ثبت هرگونه تغييرات در اساسنامه و تركيب هيأت مديره، بازرسان، صاحبان امضاي مجاز، كاهش يا افزايش سرمايه و انحلال شركت يا مؤسسه ظرف يك هفته مراتب را به صورت كتبي به واحد ثبتي منطقه اطلاع دهند. عدم اطلاع به موقع رافع مسؤوليت مديران اشخاص حقوقي مذكور نخواهد بود.
 
ماده 11ـ هر ذي نفعي مي تواند از مندرجات پرونده‏هاي ثبتي مربوط اطلاع يافته تقاضاي دريافت رونوشت مصدق نمايد.
 
ماده 12ـ واحدثبتي موظف است مراتب تأسيس شركت يا مؤسسه و تغييرات آن را حداكثر ظرف 10روز ازتاريخ ثبت به منظور درج در روزنامه رسمي جمهوري اسلامي ايران و روزنامه محلي به هزينه متقاضي به آن روزنامه اعلام نمايد.
 
ماده 13ـ تقاضاي ثبت علايم واسامي تجاري - صنعتي و ثبت اختراعات و اشكال و ترسيمات صنعتي درمنطقه به موجب اظهارنامه صورت مي‏گيرد و شرايط ثبت آن در واحد ثبتي طبق دستورالعمل اجرايي مصوب سازمان هر منطقه خواهدبود.
 
ماده 14ـ كليه اشخاص حقيقي ايراني كه طبق قانون تجارت به اموربازرگاني در منطقه مبادرت دارند موظفند نام خود يامديران خود را مطابق مقررات اين تصويب‏نامه حداكثر ظرف سه ماه از تاريخ اعلام واحد ثبتي در دفتر ثبت تجارتي واحد ثبتي به ثبت برسانند.
 
ماده 15ـ ثبت اسامي اشخاص حقيقي ايراني و خارجي در دفاتر ثبت با تنظيم و تسليم سه نسخه اظهارنامه كه حداكثر ظرف سه ماه از تاريخ اعلام واحدثبتي انجام مي‏گيرد و حاوي نكات زير مي‏باشد به عمل مي‏آيد:
1ـ نام و نام خانوادگي بازرگان
2ـ تاريخ و محل تولد، شماره شناسنامه ومحل صدور شناسنامه بازرگان و تصوير اوراق شناسنامه براي اشخاص حقيقي ايراني و گذرنامه براي اشخاص حقيقي خارجي
3ـ تابعيت اصلي و فعلي افراد مزبور در صورت تحميل تابعيت ديگر وتاريخ و چگونگي اخذ تابعيت مزبور
4ـ تاريخ ورود به منطقه و شماره ومحل صدور پروانه اقامت و محل اقامت اتباع خارجي
5ـ اقامتگاه قانوني اشخاص حقيقي
6 ـ شماره ثبت منگنه و پلمپ دفاتر تجاري كه به موجب بند) (5ماده ) (3اين تصويب‏نامه به عمل آمده است.
7ـ رشته فعاليت تجاري داخلي يا خارجي يا هر دو در هر مورد
8 ـ ساير مشخصات تجارتي بازرگانان از جمله شماره ثبت، علايم تجاري، كتاب رمز تجارتي و غيره.
 
ماده 16ـ واحد ثبتي مكلف است، پس از مفاد اظهارنامه در دفتر ثبت تجارتي، ظرف حداكثر دو روز از تاريخ تسليم، يك نسخه امضا شده از اظهارنامه ثبت را ممهور به مهر واحد به اظهاركننده تسليم نمايد و نسخه ديگر را به واحد ذي‏ربط در سازمان ارسال كند.
 
ماده 17ـ اظهاركننده موظف است ظرف مدت يك هفته هرگونه تغييراتي را در مفاد اظهارنامه، طي اظهارنامه جديدي كه در سه نسخه تنظيم مي‏شود تهيه و به واحد ثبتي سازمان تسليم كند تا در دفتر ثبت تجارتي واحد ثبتي قيد گردد.
 
ماده 18ـ اشخاص حقيقي و حقوقي كه طبق مقررات اين تصويب‏نامه اسم خود را ثبت مي‏نمايند مكلفند در سربرگ اوراق تجارتي و برگ‏هاي فروش و سفارش وهرنوع اسناد ومدارك تجارتي كه به كار مي‏برند ضمن درج عنوان تجارتي، شماره ثبت خود را نيز قيد نمايند.
 
-------------------------------------------------------------
 
فصل چهارم ــ ساير مقررات
ماده 19ـ پلمپ دفاتر تجارتي اشخاص حقيقي وحقوقي طبق دستورالعملي كه توسط سازمان هر منطقه تعيين مي‏شود صورت گرفته و پس از امضاي نماينده واحد ثبتي به مهر واحد مذكور ممهور خواهد شد.
 
ماده 20ـ هزينه‏هاي مربوط به ثبت شركت، مؤسسه و تغييرات آن همچنين ثبت علايم و اسامي تجاري و صنعتي و اختراعات و اشكال و ترسيمات صنعتي و نيز ثبت دفاتر تجارتي و پلمپ دفاتر تجاري وغيرتجارتي به موجب دستورالعملي كه با رعايت قوانين مربوط توسط سازمان هر منطقه تهيه مي‏شود، دريافت مي‏گردد.
 
ماده 21ـ از ادامه فعاليت متخلفين از اجراي مفاد اين تصويب‏نامه، بنا به تقاضاي سازمان، توسط نيروي انتظامي منطقه جلوگيري به عمل خواهد آمد. در هرصورت اين گونه اقدامات رافع مسؤوليت مديران شركت يا مؤسسه و اشخاص حقيقي متخلف در قبال اشخاص ثالث نخواهد بود.
 
ماده 22ـ دستورالعمل‏هاي اجرايي اين تصويب‏نامه و فرم‏هاي چاپي مربوط توسط سازمان هر منطقه حداكثر ظرف يك ماه از تاريخ تصويب اين تصويب‏نامه تهيه و به اجرا گذاشته خواهد شد.

موارد اتفاق آرا در شرکت تضامنی

نازنین بازدید : 167 سه شنبه 04 دي 1397 نظرات ()

شرکت تضامنی شرکتی است که برای امور تجاری بین دو یا چند نفر تشکیل می شود و در صورتی که دارایی آن برای تادیه تمام دیون کافی نباشد هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام دیون شرکت خواهد بود. بر قراری که برخلاف این ترتیب داده شده باشد در برابر اشخاص ثالث بی اعتبار است. ( م 116). در نام این نوع شرکت باید عبارت تضامنی و حداقل نام یکی از شرکاء و عبارت " شرکا" یا " و برادران " ذکر شود. ( م 117 ) زیرا اعتبار شرکت فرع بر اعتبار شرکا است. شرکت تضامنی مصداق کامل شرکت اشخاص است.

    موارد اتفاق آرا در شرکت تضامنی 

در موارد ذیل برای تصمیم گیری در شرکت تضامنی به تصریح قانون باید اتفاق آرا باشد :
الف) تقویم سهم الشرکه غیرنقدی
به موجب ماده 122 ق.ت، " در شرکت های تضامنی اگر سهم الشرکه یک یا چند نفر غیرنقدی باشد باید سهم الشرکه مزبور قبلاَ به تراضی تمام شرکا تقویم شود ".
ب) انتقال سهم الشرکه
به موجب ماده 123 ق.ت، " در شرکت تضامنی هیچ یک از شرکا نمی تواند سهم خود را به دیگری منتقل کند مگر به رضایت تمام شرکا ".
ج) معامله رقابتی شریک با شرکت
به موجب ماده 134 ق.ت، " هیچ شریکی نمی تواند بدون رضایت سایر شرکا ( به حساب شخصی خود یا به حساب شخص ثالث ) تجارتی از نوع تجارت شرکت نموده و یا به عنوان شریک ضامن یا شریک با مسئولیت محدود در شرکت دیگری که نظیر آن تجارت را دارد داخل شود ."
د) یکی از موارد اختصاصی انحلال شرکت
به موجب ماده 136 ق. ت یکی از موارد انحلال، تراضی تمام شرکا می باشد .
ه) تبدیل شرکت تضامنی به سهامی
به موجب ماده 135 ق. ت ، " هر شرکت تضامنی می تواند با تصویب تمام شرکا به شرکت سهامی مبدل گردد در این صورت رعایت تمام مقررات راجعه به شرکت سهامی حتمی است ".
در شرکت تضامنی و نسبی در مواردی که نصاب قانونی تصریح نشده باشد، نصاب تصمیم به اتفاق آرا می باشد مگر پیش بینی خلاف در اساسنامه یا شرکتنامه .
در ذیل به توضیح برخی از این موارد می پردازیم .

    انتقال سهم الشرکه

به لحاظ اهمیت شخصیت و اعتبار شخصی شرکا در شرکت تضامنی، انتقال سهم الشرکه آنان به دیگری ممکن نیست مگر با رضایت تمامی شرکا .
نکته :
- انتقال سهم الشرکه باید با اتفاق آرا باشد و فرقی نمی کند این انتقال به سایر شرکا باشد یا اشخاص خارج از شرکت .
- انتقال قهری در اثر فوت نیز طبق ماده 139 ق.ت، منوط به رضایت تمامی شرکا و ورثه می باشد.

    منع رقابت شریک با شرکت

به موجب ماده 134 ق.ت، هیچ شریکی بدون رضایت سایر شرکا نه شخصاَ و نه وکالتاَ نمی تواند تجاری از نوع تجارت شرکت بنماید و هم چنین به عنوان شریک ضامن یا با مسئولیت محدود نمی تواند در شرکت دیگری که مانند آن تجارت را دارد وارد شود. به نظر می رسد اگر شریکی بدون رضایت این معامله را انجام دهد، معامله غیرنافذ می باشد. این ماده در خصوص شریک ضامن شرکت مختلط سهامی نیز جاری می باشد. منع رقابت تجاری برای شریک می باشد پس مدیر غیرشریک حق انجام این معامله را دارد.
در ماده 133 لایحه، در رابطه با شرکت سهامی هیات مدیره و مدیر عامل از انجام معامله متضمن رقابت ممنوع شده اند.

مقررات مالیاتی برای شرکتها

نازنین بازدید : 234 دوشنبه 12 آذر 1397 نظرات ()

 برابر با قانون مالیاتی تمامی شرکت‎ها‎ موظف به پرداخت مالیات می‎باشند و در صورت سرپیچی از این قانون ملزم به پرداخت جرایم مالیاتی خواهند شد.

 
مقررات مالیاتی

 
برابر با قانون مالیاتی تمامی شرکت‎ها‎ (سهامی خاص و عام، با مسئولیت محدود، تعاونی و …) موظف به پرداخت مالیات می‎باشند  و در صورت سرپیچی از این قانون از تسهیلات، مزایا و معافیت‌های قانونی که برای آن‌ها در نظر گرفته شده محروم می‎گردند و ملزم به پرداخت جرایم مالیاتی نیز خواهند شد. تعیین مالیات شرکت‎ها‎، پس از ثبت آنها در اداره ثبت شرکتها و اخذ شماره ثبت صورت می‎گیرد.  بر اساس ماده ۱۰۵ قانون مالیات‎های مستقیم، مجموع درآمد شرکت‎ها از فعالیت‎های انتفاعی سایر اشخاص حقوقی که از منابع مختلفی در داخل کشور یا خارج از آن بدست می‎آید، بعد از کسر معافیت‌های در نظر گرفته شده، مشمول ۲۵ % مالیات می‎باشند.

 

مالیات بر درآمد شرکتهای تجارتی و غیر تجارتی

 

موسسات غیرتجاری ایرانی که با هدف تقسیم سود و منافع تاسیس نشده اما دارای فعالیت انتفاعی هستند، از کل درآمد مشمول مالیات فعالیت انتفاعی آنها، مالیات با نرخ مذکور اخذ می‎شود.

 

تقسیم بندی شرکتهای تجارتی مشمول مالیات

 

شرکت‎ها‎یی که ۱۰۰% سرمایه آنها به دولت یا شهرداری‎ها‎ تعلق دارد. این شرکتها باید طی ۴ ماه بعد از سال مالی به حوزه مالیاتی مرکزی شرکت مراجعه نموده، ترازنامه و حساب سود و زیان خود را به حوزه مزبور ارائه و مالیات متعلقه را پرداخت کنند. از کل درآمد مشمول مالیات، به نرخ ۱۰ درصد به عنوان مالیات اخذ می گردد و برای مابقی درآمد با کسر ۱۰ درصد مزبور، مطابق با ماده ١٣١ قانون مالیاتهای مستقیم اصلاحی ٧/٢/١٣٧١، مالیات تعلق می‎گیرد.

 

شرکتهایی که بخشی از سرمایه آنها به شکل مستقیم به دولت یا شهرداری‎ها‎ تعلق دارد به دو دسته تقسیم می‎شوند:

 

اول؛ شرکتهایی که سهام دولتی آنها بیش از ۵٠ درصد باشد که باید ترازنامه و حساب سود و زیان شرکت را ظرف مدت ۴ ماه پس از پایان سال مالی به حوزه مالیاتی محل مرکزی اصلی شرکت ارائه کنند. مالیات متعلقه ١٠% به نسبت درآمد سهم دولت بوده و بقیه به نرخ ماده ١٣١ قانون مالیاتی محاسبه می‎شود.

 

دوم؛ شرکتهایی که سهام دولتی آنها معادل ۵٠% و یا کمتر باشد که سهم دولت از معافیت مالیاتی برخوردار نیست اما سهم بخش خصوصی مشمول معافیت مالیاتی خواهد بود.

 

مقررات مالیاتی شرکتهای سهامی مختلط و تعاونی

 

بر طبق ماده ۱۳۱ ق.م.م، مالیات بر درآمد در شرکت‎های سهامی مختلط و تعاونی شامل سهم صاحبان سهام بی‎نام، اندوخته سهم صاحبان سهام بانام، شرکای ضامن و اعضای شرکتهای تعاونی، به نسبت سهم هر یک از آنها است و مابقی درآمد مشمول مالیات اعم از سود تقسیم نشده، به نسبت سهم هر یک از آنها خواهد بود..


 شرکتهای مشمول مالیات


    تمامی مالکین اعم از اشخاص حقیقی یا حقوقی نسبت به اموال یا املاک خود در داخل کشور طبق مقررات باب دوم قانون مالیاتهای مستقیم، موظف به پرداخت مالیات هستند.

 

    هر شخص حقیقی ایرانی مقیم ایران نسبت به کلیه درآمدهایی که در ایران یا خارج از ایران کسب می‎کند، مشمول مالیات است.

 

    هر شخص حقیقی ایرانی مقیم خارج از کشور، نسبت به تمامی درآمدهایی که در ایران کسب می‎نماید، ملزم به پرداخت مالیات می‎باشد.

 

    هر شخص حقوقی ایرانی نسبت به تمامی درآمدهایی که در ایران یا خارج از ایران بدست می‎آورد، موظف به پرداخت مالیات است.

 

    هر شخص تبعه خارجی نسبت به درآمدهایی که در ایران کسب می‎کند و همچنین نسبت به درآمدهایی که بابت واگذاری امتیازات یا سایر حقوق خود و یا دادن تعلیمات، کمک‎ها‎ی فنی و یا واگذاری فیلم‎ها‎ی سینمایی در ایران بدست می‎آورد، مشمول قانون پرداخت مالیات خواهد بود.

اخذ رتبه انفورماتیک

نازنین بازدید : 199 دوشنبه 12 آذر 1397 نظرات ()

رتبه بندی شرکت‎ها‎ی انفورماتیک در ۱۴ زمینه انجام می‎شود که به شرح زیر می‎باشند:

    سیستم‌های ویژه
    اتوماسیون صنعتی
    خدمات پشتیبانی
    تولید قطعات جانبی
    تولید دستگاه‌های جانبی
    آموزش و پروژه‎های پژوهش
    شبکه داده‌های مخابراتی و رایانه‎ای
    امنیت فضای تبادل و تولید اطلاعات
    خدمات شبکه‌های اطلاع‎رسانی Providers
    مشاوره و نظارت بر اجرای طرح‌های انفورماتیکی
    پشتیبانی و تولید نرم‌افزارهای پایه، سیستم و ابزارها
    پشتیبانی و تولید نرم‌افزارهای براساس سفارشات مشتری
    پشتیبانی و تولید بسته‌های نرم‌افزاری و نرم افزارهای حامل محتوا
    پشتیبانی و ارائه سخت‌افزاری Mainframe و غیر Mainframe 

آیین نامه اخذ رتبه در شرکت‎ها‎ی انفورماتیکی

آیین نامه اخذ رتبه برای شرکت‎ها‎ی انفورماتیکی که با هدف پویایی و توسعه این شرکت‎ها‎ بوده، توسط شورای عالی انفورماتیک صورت گرفته است که به شرح زیر می‎باشد:

ماده ۱: شرایط کلی رتبه بندی شرکت‎های انفورماتیکی با شرایط زیر می‎باشد:

    در اساسنامه آنها فعالیت‌های انفورماتیکی به شکل مستقیم بیان شده باشد.
    مدیر عامل شرکت انفورماتیکی باید دارای مدرک تحصیلی حداقل لیسانس در رشته‌های مرتبط و یا حداقل ۲ نفر کارشناس به صورت تمام وقت باشد.

تبصره: چنانچه یک شرکت انفورماتیکی فاقد این شرط باشد، دبیرخانه شورا باید وارد عمل شود.

    فرم خود اظهاری فهرست تفصیلی احراز صلاحیت توسط بخش مدیریت شرکت تمکیل شود.
    ارائه اظهارنامه مالیاتی سال گذشته شرکت که تمام صفحات آن با مهر حوزه مالیاتی زیربط سازمان امور مالیاتی ممهور شده باشد، الزامی است.

ماده ۲: ملاک‌های ارزیابی شرکت‎ها‎ی انفورماتیک برای اخذ رتبه نیروی انسانی، درآمد و رضایت مشتریان می‌باشد. محاسبه عامل درآمد به صورت محاسبه میزان درآمد مشمول مالیات اظهار شده در اظهارنامه‌های مالیاتی یا برگه قطعی مالیاتی شرکت می‌باشد. ملاک ارزیابی، میانگین دو سال آخر فعالیت ملاک است.

محاسبه عامل نیروی انسانی، میزان دستمزد اظهار شده در جدول مربوط به حقوق و دستمزد پرداختی اظهارنامه مالیاتی خواهد بود و سرانجام محاسبه امتیاز کل با فرمول حقوق پرداختی  ۶/۱ + درآمد مشمول مالیات  ۴/۰ = y بدست می‎آید.

ماده ۳: چنانچه یک شرکت انفورماتیکی بیش از دو سوم از مالکیت شرکت دیگری را داشته باشد، می‌تواند آن را به میزان درآمد و حقوق‌های پرداختی خود اضافه نماید. این کار با ارسال نامه‌ درآمد مشمول مالیات و حقوق پرسنل شرکت تابعه صورت می‎گیرد. برای انتقال امتیاز، شرکتها باید  صورتجلسه مجمع عمومی عادی شرکت مبنی بر موافقت اکثریت سهامداران با انتقال را تشکیل دهند. شرکتهایی که امتیاز خود را به شرکت دیگری انتقال می‌دهند، رتبه‌بندی امتیاز خود را به شرکت‎های مادر منتقل می‎کنند که در این صورت نمی‎توانند در هیچ مناقصه‎ای بطور مستقل شرکت نموده و قرارداد دولتی منعقد کنند.

ماده ۴: امتیاز هر رشته فعالیت شرکت انفورماتیکی از ضرب امتیاز کل شرکت در سهم فعالیت اظهار شده در فرم خوداظهاری بدست می‎آید. شرکت‎ها می‎توانند در هر دوره یکساله نسبت به سال قبل خود، در ارائه فرم خوداظهاری لیست پیوست ارائه شده به آنها، امتیازات خود را به رشته‎ها‎ی دیگر منتقل کنند.

ماده ۵: در برگ‎های احراز صلاحیت و رتبه بندی، شرکتهای انفورماتیکی در هر رشته اعلام و از ارائه امتیاز و یا رتبه کلی به شرکت خودداری می‎نماید.

ماده ۶:  در شرکتهای انفورماتیکی تازه تاسیسی که هنوز یک سال مالی از زمان تاسیس و یا فعالیت آنها نگذشته، مجاز به عدم ارائه اظهارنامه مالیاتی هستند.

ماده ۷: مقررات و آیین نامه انتقال به دوره زمانی ما بین تصویب طرح جدید تا ابلاغ نهایی آن برای اجرا، دوره انتقال نامیده می‌شود که در این مدت زمانی، شرکت‎هایی که اعتبار مجوز قبلی آنها به اتمام رسیده و یا بخواهند براساس طرح جدید رتبه‌بندی شوند، با ارائه مدارک زیر احراز صلاحیت و رتبه‌بندی می‌گردند.

    اظهارنامه ۲ سال متوالی
    فرم فهرست تفصیلی فعالیت
    مجوز قبلی احراز صلاحیت و رتبه‌بندی
    روزنامه رسمی تاسیس و تغییرات بعدی آن

در صورت عدم ارائه اظهارنامه مالیاتی، ارائه لیست بیمه ماهیانه یک سال آخر الزامیست

ماده ۸: دبیرخانه شورا و یا نماینده آن، پس از تطبیق مدارک ارائه شده با اطلاعات وارد شده، مجوز احراز صلاحیت و رتبه‌بندی جدید را در کوتاه‏ترین زمان صادر می‎نماید.

ماده ۹: هزینه‎ها‎یی که به ازای یک رتبه معین در هر رشته فعالیت که شرکت در آنها رتبه‎ای دریافت می‎کند، برحسب میلیارد ریال محاسبه می‎شود.

موارد ابطال و رد دفاتر از دیدگاه مالیاتی

نازنین بازدید : 198 چهارشنبه 09 آبان 1397 نظرات ()

در این مقاله سعی نموده‌ایم برخی از بندهای موجود در آئین‌نامه قوانین مالیاتی که موجب ابطال و رد دفاتر مالیاتی می‌شود را خدمتتان ارائه دهیم. پس در ادامه مقاله با ما همراه باشید.

مبنی بر ماده ۲۰ موجود در قوانین مالیاتی، تخلف از موارد ذیل موجب رد دفاتر مالیاتی خواهد شد:

درصورتی‌که دفاتر مالیاتی ارائه‌شده به ادارات، از پلمپ خارج‌شده باشد و یا یک یا چند برگ آن موجود نباشد، دفاتر از سوی اداره مالیات رد خواهد شد.

درصورتی‌که صاحبان دفاتر، فعالیت‌های مالی خود را به‌طور کامل در دفاتر ثبت نکنند و از درج برخی از آن‌ها امتناع ورزند بنا بر قانون مالیاتی، دفاتر تهیه‌شده رد خواهد شد.

کلیه دفاتری که رویدادهای مالی آن‌ها با استفاده از مواد پاک شونده (مثل گرافیت) تهیه‌شده باشد بنا بر قانون رد می‌شود.

بر طبق قانون کلیه اقداماتی هم چون: پاک کردن، تراشیدن و محو نمودن اطلاعات موجود در دفاتر منجر به رد آن‌ها خواهد شد.

با استناد به ماده ۱۵ آئین‌نامه، عدم ثبت عملیات شعب در دفاتر نیز منجر به رد آن‌ها خواهد شد.

بر اساس ماده ۱۳- تبصره ۳ موجود در آئین‌نامه مالیاتی، درصورتی‌که مودی اعلام نماید که دفاتر از دسترس وی خارج‌شده است (به‌عنوان‌مثال: سرقت شدن دفاتر مالی)، حکم ابطال کلیه دفاتر ذکرشده از سوی اداره مالیات رد خواهد شد.

مبنی بر تبصره‌های ۲ الی ۴ مواد ۱۳ و ۱۷ موجود در آئین‌نامه مالیاتی، تاخیر در تحریر دفاتر کل و روزنامه بیش‌ازحد مجاز تعیین‌شده، موجب رد و ابطال آن دفاتر خواهد شد.

در نظر نگرفتن تاریخ وقوع معاملات و تقدم بخشیدن به برخی از آن‌ها در ثبت، موجب ابطال خواهد شد.

درج نمودن کل یا قسمی از رویدادهای مالی در بین سطرها نیز خلاف قوانین مالی بوده و موجب رد دفاتر خواهد شد.

فاصله انداختن بیش‌ازاندازه در میان رویدادهای مالی و یا سفید گذاشتن برخی از صفحات نیز ابطال دفاتر روزنامه و کل را در پی دارد.

عدم ارائه برخی از دفاتر روزنامه و کل ثبت و پلمپ شده به ادارات مالیاتی نیز موجب رد شدن آن‌ها خواهد شد. بر طبق قانون، کلیه مودیان ملزم هستند دفاتر نانوشته را نیز به ادارات مالیاتی تحویل دهند. زیرا بر طبق قانون نمی‌توان از دفاتر سفید پلمپ شده نانویس در سال‌های آتی استفاده نمود (این کار نیز ابطال دفاتر را به دنبال خواهد داشت). بر اساس ماده ۳ این آئین‌نامه، استفاده از دفاتر پلمپ شده سال‌های گذشته تا مدت ۱۰ سال ممنوع می‌باشد.

تفاوت اندوخته با ذخیره

نازنین بازدید : 175 چهارشنبه 09 آبان 1397 نظرات ()

اصطلاحات موجود در علم حسابداری هر یک معانی متفاوتی دارند که در عمل باید هر یک از این اصطلاحات بررسی و تعریف شوند. با توجه به اینکه مدیریت شرکت ها با علم حسابداری سروکار دارد و اصطلاحات این علم نیز در نحوه مدیریت شرکت ها و سازمان ها دخیل است، لازم است تا برخی از این اصطلاحات به طور دقیق تعریف شوند. از جمله دو اصطلاح اندوخته و ذخیره است که بسیاری این دو را شبیه به هم می دانند، در حالی که تفاوت زیادی بین این دو اصطلاح وجود دارد که در زیر به آن می پردازیم.

اندوخته

اندوخته به مبلغی گفته می شود که از یک منبع مشخص تامین می شود که باید قبل از تقسیم سود در حسابی به این عنوان و به طور مجزا نگهداری شود. اندوخته نباید از چرخه دارایی شرکت خارج شود. همچنین برای خروج آن زمان و تاریخ تعیین نمی شود. بلکه مطابق با تصمیم سهامداران و قانون، اندوخته خرج می شود. زمانی که برای نگهداری اندوخته تصمیم گرفته می شود، باید حتما سودی وجود داشته باشد. در واقع اندوخته از سود شرکت برداشته می شود.
برای برداشت اندوخته از سود سال جاری، حداقل به میزان ۵ درصد برداشته می شود. تا زمانی که میزان اندوخته شرکت به ۱۰ درصد سرمایه شرکت برسد، این کار ادامه پیدا می کند. اما اینکه این مقدار بیشتر شود، به تصمیم سهامداران بستگی دارد.

ذخیره

ذخیره به مخزنی از هزینه هایی گفته می شود که شرکت موفق به پرداخت این هزینه ها نشده و الزاما آنها را در جایی نگه داشته است. برای میزان ذخیره سقف و حداکثری وجود ندارد و سهامداران نیز نمی توانند در تعیین آن دخالت کنند. ذخیره هزینه های گذشته را شامل می شود.


تمایز میان اندوخته و ذخیره

اندوخته و ذخیره در موارد زیر با یکدیگر متفاوت هستند:

کاربرد اندوخته و ذخیره

اندوخته به معنای محدودیت و تخصیص در سود انباشته است که مطابق با پیشنهاد هیات مدیره و با تصویب مجمع عمومی انجام می شود. همچنین براساس الزامات قانونی و یا به موجب مفاد قراردادها نیز اندوخته قابل انباشت است که یکی از روش های گزارشگری تخصیص و محدودیت در سود انباشته، نمایش جداگانه آن در ترازنامه است. اندوخته انواع مختلفی دارد که شامل اندوخته احتیاطی (عمومی)، اندوخته قانونی، اندوخته اختیاری (قراردادی) و … می باشد.
این در حالی است که اصطلاح ذخیره به معنای حسابهای دارایی شرکت است که اینگونه حسابها بیانگر کاهش شناسایی شده در بهای تمام شده برخی اقلام دارایی شرکت می باشد و موجب انعکاس داراییها مذکور به خالص ارزش بازیافتنی می شود. از جمله ذخیره می توان به ذخیره کاهش ارزش موجودیها، ذخیره مطالبات مشکوک الوصول و سرمایه گذاریها اشاره کرد.

نحوه بهره برداری

از دیگر تفاوت های میان اندوخته و ذخیره نحوه بهره برداری و استفاده از آن می باشد. با توجه به اینکه اندوخته از سود حاصل است، هر زمانی که سهامداران بخواهند می توانند آن را برداشت کنند. در واقع اندوخته یک نوع محدودیت در تقسیم سود است و جزو حقوق صاحبان سهام به شمار می رود که آنها تصمیم گیرنده اصلی برای مصرف اندوخته هستند.
اما از آنجا که ذخیره نوعی بدهی است که زمان تسویه و یا تعیین مبلغ آن همراه با ابهام همراه است و از سایر بدهی‌ها متمایز می شود، در مورد زمان تسویه و یا مبلغ آن ابهام وجود دارد که در این صورت سهامداران نمی توانند برای برداشت و مصرف آن تصمیم بگیرند. در صورتی که ذخیره معیارهای زیر را احراز کرده باشد، شناسایی می شود:

    خروج منافع اقتصادی برای تسویه تعهد
    قابلیت محاسبه مبلغ تعهد به گونه‌ای اتکاپذیر
    تعهد فعلی (قانونی یا عرفی) واحد تجاری

مسئولیت شرکای شرکت تجاری در برابر ثالث

نازنین بازدید : 205 شنبه 14 مهر 1397 نظرات ()

    مقدمه

یکی از مزایای شخصیت حقوقی شرکت تجاری، محدودیت و یا ممنوعیت مراجعه طلبکاران شرکت به شرکای شرکت و در نتیجه ایجاد امنیت نسبی برای سرمایه شخصی آنان است. این امنیت اگرچه وجه مشترک همه انواع شرکت های تجاری است اما میزان آن بسته به نوع شرکت متفاوت است. در یک تقسیم بندی کلی می توان شرکت ها را از این حیث به دو گروه تقسیم نمود :
- شرکت های بامسئولیت محدود شامل شرکت های سهامی عام و خاص و با مسئولیت محدود
- شرکت های بامسئولیت نامحدود شامل شرکت تضامنی و شرکت نسبی

    الف. مسئولیت شرکای شرکت سهامی و با مسئولیت محدود در برابر ثالث

- مفهوم مسئولیت محدود :
اصطلاح مسئولیت محدود برخلاف معنی لغوی آن به معنی عدم مسئولیت شرکا در برابر طلبکاران شرکت است. به عبارت دیگر شرکا با تسلیم آورده خویش به شرکت، شخصیت مستقلی را به وجود می آورند که راساَ پاسخگوی دیون خویش است. البته چنانچه شریکی آورده تعهد شده خویش را به شرکت تسلیم ننموده باشد، بدهکار شرکت محسوب شده و بدیهی است که طلبکار شرکت می تواند جهت مطالبه طلب خویش بدهی اشخاص ثالث به شرکت و از جمله شرکا را توقیف نماید.
- مطالعه قانون :
ماده یک لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت، مقرر می دارد :
" شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است ".
تکیه بر ظاهر این ماده ممکن است گمراه کننده بوده و چنین برداشت شود که شرکا علاوه بر آورده به شرکت، به اندازه مبلغ اسمی سهم خویش نیز دارای مسئولیت هستند. در ماده 94 قانون تجارت نیز همین مسامحه مشهود است :
" شرکت بامسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکا بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است ".
- مسئولیت شرکا در مورد تقویم نادرست آورده های غیرنقدی :
عدم غیرنقدی تظاهر به وجود شرکتی با سرمایه غیرواقعی نموده و اشخاص ثالث را به معامله با شرکت امیدوار سازند. طریق منطقی مقابله با این سوء نیت آن است که طلبکاران شرکت در صورت عدم کفایت سرمایه شرکت که ناشی از تقویم نادرست آورده های غیرنقدی باشد، بتوانند به اندازه تفاوت قیمت اسمی و واقعی به شرکایی که مسبب این امر بوده اند رجوع نمایند.
لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت در مواد 76 و 78 و 82 برای ایجاد هر دو نوع شرکت سهامی عام و خاص، تقویم آورده های غیرنقدی توسط کارشناس رسمی دادگستری را الزامی نموده و بدین ترتیب احتمال بروز سوء استفاده را تقلیل داده است. معذلک ماده 23 همان قانون مقرر می دارد :
" موسسین شرکت نسبت به کلیه اعمال و اقداماتی که به منظور تاسیس و به ثبت رسانیدن شرکت انجام می دهند مسئولیت تضامنی دارند ".
باید توجه داشت که برای اجرای این ماده در مورد شرکت سهامی عام تمییز موسسان از پذیره نویسان کاملاَ آسان است اما در مورد شرکت های سهامی خاص باید همه شرکا را موسس نیز قلمداد نمود.
ماده 98 قانون تجارت در مورد شرکت بامسئولیت محدود دارای حکم صریح تری است :
" شرکا نسبت به قیمتی که در حین تشکیل شرکت برای سهم الشرکه های غیرنقدی معین شده در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت تضامنی دارند ."

    ب. مسئولیت شرکای شرکت تضامنی در برابر ثالث :

در شرکت تضامنی همچنان که از نامش پیداست هر شریک به تنهایی مسئول تادیه تمامی دیون شرکت است. ماده 116 قانون تجارت نیز به این مسئولیت تصریح دارد :
" شرکت تضامنی شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی برای امور تجاری بین دو یا دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود. اگر دارایی شرکت برای تادیه تمام قروض کافی نباشد هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است ..."
بدیهی است که مسئولیت تضامنی صرفاَ برای حمایت از طلبکاران شرکت است والا مسئولیت نهایی هر شریک به نسبت آورده اوست.  بنابراین چنانچه هر شریک زائد بر نسبت آورده خویش به شرکت، دیون شرکت را تادیه نموده باشد حق دارد نسبت به زائد به سایر شرکا مراجعه نماید.
- مسئولیت شرکای شرکت نسبی در برابر ثالث :
شرکت نسبی از این حیث به شرکت مدنی شبیه است زیرا هر شریک به نسبت آورده خویش پاسخگوی دیون شرکت است. ماده 183 قانون تجارت مقرر می دارد :
" شرکت نسبی شرکتی است که برای امور تجاری در تحت اسم مخصوصی بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکا به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته ."
- شرط تحقق مسئولیت شرکا در برابر ثالث :
وجود طلب به خودی خود، مجوز رجوع طلبکاران شرکت به شرکای شرکت تضامنی نیست زیرا در این صورت، فایده فرض شخصیت حقوقی برای شرکت و امنیت حاصل از آن برای شرکا منتفی خواهد شد. از همین رو منطقی است که حق رجوع طلبکاران به شرکا لااقل معلق به رجوع به شرکت و تحقق عدم تادیه دین از سوی شرکت باشد.
قانون تجارت در این زمینه احتیاط بیشتری معمول داشته و پیش از انحلال شرکت تضامنی رجوع به شرکا را ممکن ندانسته است. ماده 124 مقرر می دارد :
" مادام که شرکت تضامنی منحل نشده مطالبه قروض آن باید از خود شرکت به عمل آید و پس از انحلال طلبکاران شرکت می توانند برای وصول مطالبات خود به هر یک از شرکا که بخواهند و یا به تمام آن ها رجوع کنند ..."
توجه به اسباب انحلال شرکت تضامنی که در ماده 136 احصا شده است حاکی از آن است که طلبکاران شرکت نمی توانند مستقیماَ تقاضای انحلال شرکت را بنماید بلکه ناگزیرند تقاضای صدور حکم ورشکستگی شرکت را بنماید که نتیجه قهری آن انحلال شرکت است.

روش های افزایش سرمایه به اعتبار تاثیر آن در تعداد شرکا و نسبت سهم هر یک

نازنین بازدید : 194 شنبه 14 مهر 1397 نظرات ()

افزایش سرمایه در شرکت های سهامی عبارت است از " افزایش اسمی میزان سرمایه ثبت شده شرکت ". به عبارت دیگر افزایش سرمایه یعنی افزایش تعداد سهام منتشره توسط شرکت های سهامی.
در این مقاله روش های افزایش سرمایه به اعتبار تاثیر آن در تعداد شرکا و نسبت سهم هر یک مورد بررسی قرار می گیرد .


- ساده ترین روش افزایش سرمایه آن است که تعداد شرکا و همچنین نسبت سهم هر یک تغییر ننماید.
- روش دیگر آن است که تعداد شرکا تغییر ننماید اما نسبت سهم آنان تغییر یابد.
- بیشترین تاثیر هنگامی است که تعداد شرکا افزایش یابد و در نتیجه نسبت سهام نیز به هم بخورد.
برگزیدن هر یک از روش های فوق بستگی به شرایط شرکت و شرکا دارد ؛ در شرکتی کوچک که روابط شرکا کاملاَ دوستانه است، طبیعتاَ رغبتی به افزودن تعداد شرکا وجود ندارد مگر اینکه وضعیت مالی نامناسب شرکا، آنان را وادار به افزایش سرمایه شرکت از طریق پذیرش شریک جدید بنماید. متقابلاَ وجود اختلال در نظام تصمیم گیری شرکت ممکن است این تمایل را ایجاد کند که افزایش سرمایه از طریق افزایش تعداد شرکا، زمینه بر هم خوردن نسبت سهام را نیز فراهم کند. مثلاَ چه بسا در شرکتی سهامی که یک شریک آورنده 60% سرمایه شرکت است، این تمایل ایجاد شود که با پذیرش یک شریک جدید علاوه بر افزایش سرمایه، تسلط یک شریک بر تصمیمات شرکت از بین برود. ( توجه دارید که تمایل به سلب تسلط یک شریک بر تصمیمات شرکت، برای تحقق این خواسته کافی نیست. نظام تصمیم گیری موجود شرکت باید قابلیت این تحول را دارا باشد و یا آنکه شرایط به گونه ای باشد که شریک مسلط، به این امر تن در دهد).

    میزان افزایش سرمایه و روش آن

بدیهی است که قبل از هر چیز باید میزان سرمایه مورد نیاز معین شده و آنگاه راجع به روش افزایش سرمایه تصمیم گرفته شود؛ افزایش سرمایه با حفظ تعداد شرکا و نسبت سهم هر یک و یا افزایش سرمایه بدون حفظ تعادل موجود ؟
اگر روش اول برگزیده شود تنها تصمیم مهمی که باقی می ماند تعیین منبع افزایش سرمایه است . اگر روش دوم برگزیده شود راه دشواری پیش روست و باید راجع به مسائل متعدد دیگری نیز تعیین تکلیف گردد.

    تصمیم راجع به ایجاد حق تقدم یا سلب حق تقدم

اگر برای مشارکت شرکای فعلی در افزایش سرمایه حق تقدم قائل شویم به این معناست که مهلتی نیز در نظر گرفته شود تا آنان بتوانند در صورت تمایل، حق تقدم خویش را اعمال نمایند. نتیجه پذیرش حق تقدم آن است که احتمالاَ نسبت سهم فعلی شرکا به نفع بعضی از آن ها تغییر یابد.
اگر برای شرکای فعلی حق تقدم قائل نشویم در این صورت تعیین مهلت جهت اعمال حق تقدم مفهومی ندارد اما باید تصمیم گرفت که سلب حق تقدم به نفع شخص یا اشخاص معین باشد و یا به نفع همگان. در شرکت های بزرگ مانند شرکت سهامی عام، این مسئله اهمیت چندانی ندارد اما در شرکت های کوچک، معمولاَ سلب حق تقدم به نفع شخص یا اشخاص معین است، به این معنا که شخصیت اشخاصی که به جمع شرکای فعلی می پیوندند حائز اهمیت است و بعلاوه بر هم زدن نسبت موجود سهم شرکا و دستیابی به نظمی جدید نیز مورد نظر است.
این را نیز اضافه می کنیم که ممکن است فقط حق تقدم بعضی شرکا سلب گردد و نه همه آن ها .

    مطالعه قانون درباره ایجاد و سلب حق تقدم

لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت در ماده 166 به حق تقدم صاحبان سهام شرکت در خرید سهام جدید و اوصاف آن تصریح دارد :
" در خرید سهام جدید، صاحبان سهام شرکت به نسبت سهامی که مالکند حق تقدم دارند و این حق قابل نقل و انتقال است. مهلتی که طی آن سهامداران می توانند حق تقدم مذکور را اعمال کنند کمتر از شصت روز نخواهد بود. این مهلت از روزی که برای پذیره نویسی تعیین می گردد شروع می شود ".
با توجه به این ماده به نظر می رسد که چنانچه راجع به سلب حق تقدم و یا محدود ساختن آن ها سکوت اختیار شود به این معناست که حق تقدم مذکور در ماده 166 برای مدت شصت روز قابل اعمال است.
ماده 167 به جواز سلب حق تقدم تصریح دارد :
" مجمع عمومی فوق العاده که افزایش سرمایه را از طریق فروش سهام جدید تصویب می کند یا اجازه آن را به هیات مدیره می دهد می تواند حق تقدم صاحبان سهام را نسبت به پذیره نویسی تمام یا قسمتی از سهام جدید از آنان سلب کند ..."
به علاوه با توجه به تبصره ماده 167 و صدر ماده 168 تردیدی باقی نمی ماند که ممکن است حق تقدم بعضی از سهامداران به نفع بعضی دیگر از سهامداران سلب گردد و یا آنکه حق تقدم بعضی سهامداران با هدف ورود شرکای جدید که از پیش تعیین شده اند سلب گردد. تبصره ماده 167 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت مقرر می دارد :
" گزارش هیات مدیره مذکور در این ماده باید مشتمل بر توجیه لزوم افزایش سرمایه و سلب حق تقدم از سهامداران و معرفی شخص یا اشخاصی که سهام جدید برای تخصیص به آن ها در نظر گرفته شده است و تعداد و قیمت اینگونه سهام و عواملی که در تعیین قیمت در نظر گرفته شده است باشد ..."
ماده 168 نیز مقرر می دارد :
" در مورد ماده 167 چنانچه سلب حق تقدم در پذیره نویسی سهام جدید از بعضی از صاحبان سهام به نفع بعضی دیگر انجام می گیرد سهامدارانی که سهام جدید برای تخصیص به آن ها در نظر گرفته شده است حق ندارند در اخذ رای درباره سلب حق تقدم سایر سهامداران شرکت کنند. در احتساب حد نصاب رسمیت جلسه و اکثریت لازم جهت معتبر بودن تصمیمات مجمع عمومی سهام سهامدارانی که سهام جدید برای تخصیص به آن ها در نظر گرفته شده است به حساب نخواهند آمد .

ضمانت اجرای کیفری نقض حقوق ناشی از ثبت طرح صنعتی

نازنین بازدید : 180 شنبه 17 شهريور 1397 نظرات ()

ضمانت اجرای کیفری در کنار بقیه ضمانت اجراها از جمله سازوکاری است که می تواند در جلوگیری از تجاوز به حقوق ناشی از ثبت طرح صنعتی و پیشگیری از آن نقش مهمی در نظام های داخلی داشته باشد. اهمیت جنبه عمومی جرائم مربوط به نقض حقوق مالکیت صنعتی از جمله طرح های صنعتی به اندازه ای است که در اکثر نظام های ملی علاوه بر جبران خسارات وارده و ضمانت اجرای مدنی، ضمانت اجراهای کیفری نیز پیش بینی شده است.
با توجه به عمومات حقوق جزا، اعمال ضمانت اجرای کیفری نیازمند این است که مرتکب عالماَ و عامداَ اعمالی را انجام دهد که ناقض حقوق انحصاری صاحب طرح صنعتی شود.
در برخی از کشورها جرائم نقض مشمول مرور زمان است و چنانچه تا مدت معین در رابطه با نقض حقوق انحصاری ناشی از ثبت طرح تعقیب کیفری صورت نگیرد، طرح دعوی کیفری امکان پذیر نخواهد بود.
همچنین در برخی از نظام های ملی، ضمانت اجراهای کیفری در رابطه با نقض حقوق انحصاری ناشی از ثبت طرح، در قوانین و مقررات جزایی پیش بینی شده است و در این نظام ها در قوانین و مقررات مربوط به طرح صنعتی ضمانت اجرای کیفری پیش بینی نشده است.
در موافقتنامه تریپس به کشورهای عضو اجازه داده شده است که تحت شرایطی برای تجاوز به حقوق مالکیت معنوی از جمله طرح صنعتی ضمانت اجرای کیفری تعیین کنند.
با توجه به قسمت اخیر ماده 61 موافقتنامه تریپس، اعضاء می توانند در سایر موارد نقض حقوق مالکیت معنوی، به ویژه در مواردی که ارتکاب آن ها تعهمدی و در مقیاس تجاوزی بوده، آیین های دادرسی و مجازات های کیفری را معمول دارند.
با توجه به ماده فوق روشن است که اختیارات کشورها و انعطاف موافقتنامه تریپس در خصوص ضمانت اجرای کیفری به حدی است که در صورت عدم پیش بینی ضمانت اجرای کیفری در قوانین ملی کشورها، نمی توان مغایرتی بین قوانین ملی و موافقتنامه تریپس احراز کرد. البته با توجه به تاکید موافقت نامه تریپس به موضوع اجراء این نحوه نگارش قابل ایراد است اگرچه در وضعیت فعلی جرم زدایی و کیفر زدایی کی از سیاست مورد قبول نظام های کیفری است.
در قانون مصوب 1386 ایران برای مرتکب نقض ضمانت اجرای کیفری پیش بینی شده است. با توجه به ماده 61 قانون، هر شخصی که با علم و عمد مرتکب عملی شود که طبق مواد 15، 28 و 40 نقض حقوق به شمار آید یا طبق ماده 47 عملی غیرقانونی تلقی شود، مجرم شناخته شده و علاوه بر جبران خسارت به پرداخت جزای نقدی از ده میلیون (10.000.000) ریال تا پنجاه میلیون (50.000.000) ریال یا حبس تعزیری از نود یک روز تا شش ماه یا هر دوی آن ها محکوم می شود.
با توجه به مراتب فوق ذکر نکات ذیل ضروری به نظر می رسد :
1- در قانون مصوب 1386، مجازات نقض حق ناشی از ثبت طرح صنعتی در مجموعه قوانین و مقررات مربوط به مالکیت صنعتی پیش بینی شده است که این اقدام قانونگذار قابل دفاع به نظر می رسد.
2- مجازات جزای نقدی با توجه به نرخ تورم مناسب به نظر نمی رسد و نمی تواند قابلیت پیشگیری لازم را داشته باشد بویژه اینکه قاضی می تواند ناقض را صرفاَ به پرداخت جزای نقدی محکوم کند.
3- با توجه به اصول حاکم بر حقوق جزاء ، اعمال مجازات کیفری به شرط اینکه متجاوز دارای علم و عمد باشد قابل دفاع به نظر می رسد.
4- در رابطه با اینکه جرائم مربوطه به نقض حقوق ناشی از ثبت طرح صنعتی قابل گذشت است یا خیر مقرره ای در قانون نیامده است و این امر می تواند برای محاکم ایجاد اشکال کند.
5- در صورتی که عمل نقض توسط اشخاص حقوقی یا به صورت سازمان یافته صورت گیرد، نحوه تعیین مجازات در قانون مصوب 1386 مشخص نشده است و تبعیت از عمومات حقوق جزاء شاید بتواند در خصوص مورد راهگشا باشد.
6- با توجه به ماده 61 قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386 و ماده 340 قانون آیین دادرسی کیفری و رای وحدت رویه شماره 744- 19/ 8 / 1394 هیات دیوانعالی کشور به نظر می رسد که دعاوی کیفری مربوط به نقض حق در حوزه مالکیت صنعتی به طور مستقیم در دادگاه کیفری 2 قابل طرح و رسیدگی است.

اقدامات لازم برای ثبت برند دوغ

نازنین بازدید : 194 شنبه 17 شهريور 1397 نظرات ()

دوغ یکی از سالم ترین نوشیدنی های سنتی ایران است که مصرف آن خصوصاَ در فصول گرم سال بسیار توصیه می شود. این نوشیدنی برخلاف آبمیوه های صنعتی و نوشابه های گازدار برای کودکان بالای یک سال مناسب بوده و می تواند پروتئین ، چربی ، ویتامین های B,D کلسیم و همچنین آب مورد نیاز بدن را تا حدودی تامین کند.
دوغ به دلیل طبیعت سرد، علائم گرمازدگی ، خستگی و عطش را التیام بخشیده و مانند ماست، حاوی میکروارگانیسم های زنده و مفیدی است که از رشد و تکثیر بسیاری از باکتری های مضر در دستگاه گوارش جلوگیری می کند.
از آن جا که دوغ برای سلامت بدن بسیار مفید است، دارای میزان مصرف بالایی است ؛ بنابراین رقابت در این زمینه نیز شدید است. در این میان، تنها تولیدکنندگانی توانسته اند به اصطلاح نبض بازار را در دست بگیرند و گوی سبقت را از دیگر رقبای خود بربایند که از برند قوی و مرتبط با این محصول بهره جسته اند. در واقع، یک  برند قدرتمند ، ارزش اعتباری و اجتماعی بالایی داشته و همین مهم، درتعیین میزان موفقیت یک محصول در بازار، بسیار پراهمیت می باشد.


ثبت علامت تجاری ( برند / مارک ) ، مستلزم تکمیل و تسلیم فرم اظهارنامه، عدم مغایرت با ضوابط و مقررات قانونی و همچنین عدم ثبت یا تشابه علامت مورد نظر تحت اسم دیگر می باشد. مرجع ثبت علائم تجاری و اختراعات ، " اداره کل مالکیت صنعتی " است که برای ثبت علامت تجاری یک تولید کننده باید کلیه مدارک لازم قانونی را داشته تا با رعایت کامل مقررات مراحل قانونی ثبت آن طی شود. مدارک لازم برای ثبت نام تجاری یا برند شامل تکمیل دو نسخه اظهارنامه علامت، مدارک مثبت هویت متقاضی که برای اشخاص حقیقی کپی شناسنامه و کپی کارت ملی و برای اشخاص حقوقی آخرین روزنامه رسمی دلیل مدیریت ، کپی شناسنامه و کارت ملی صاحبان امضاء می باشد است . همچنین در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی ( وکیل، دارنده یا دارندگان حق امضا برای اشخاص حقوقی و ... ) به عمل آید مدارک آن باید ضمیمه گردد.
متقاضیان محترم ثبت برند دوغ ، به نکات ذیل توجه فرمایند :
1- ثبت آب های معدنی گازدار، شربت ها ، آب های میوه ، نوشیدنی ها که در تحت اسم و ظروف مشخصی به معرض فروش گذاشته می شوند الزامی است. این اجناس، اعم از آنکه در ایران ساخته شده یا در خارج ساخته شده و وارد کشور شود و در بازار ، تحت اسم مشخصی که بر روی برچسب آن زده می شود، در معرض فروش قرار گیرد باید دارای علامت صنعتی یا تجاری بوده و در روی برچسب، به نکات ذیل تصریح شود :
الف- اسم تجاری و نشانی سازنده جنس، با قید کشور مبدا ب- شماره ثبت علامت در ایران و شماره و تاریخ اجازه " وزارت بهداشت و درمان و امور پزشکی " ، برای ساختن و یا به معرض فروش گذاشتن جنس در ایران .
2- کسانی که عالماَ محصولی را به معرض فروش گذاشته یا بفروشند که دارای علامتی نباشد که برای آن محصول اجباری است ؛ همچنین کسانی که علامت تجاری اجباری را در روی محصولی که اجباراَ باید دارای آن علامت باشد استعمال نکنند به موجب قانون مجازات اسلامی به حبس تا شش ماه محکوم خواهند شد.
3- در صورتی که علامت به صورت حروف لاتین باشد باید کارت بازرگانی داشته باشید.
4- نام های عام محصولات یا اسامی جغرافیایی که خریدار را نسبت به مبدا و کیفیت محصولات گمراه کند، علامت مشخصه تجاری محسوب نمی شود.
5- برای ثبت برند، داشتن شرکت الزامی نیست. شما متقاضی عزیز می توانید برند خود را به صورت شخصی و یا شرکتی ( حقوقی ) ثبت کنید . هر دو برند از لحاظ اعتبار تفاوتی ندارند و از یک میزان از اعتبار برخوردار هستند.
6- برای ثبت برند تاریخ تقاضای ثبت آن هم بسیار مهم است. اگر یک علامت تجاری هم زمان دو متقاضی برای ثبت داشته باشد، متقاضی ای که تاریخ تقاضای آن ارجحیت داشته باشد اجازه ی به ثبت رساندن آن را دارد.
7- برند تجاری شما در کنار یک شکل یا لوگو قابل ثبت می باشد و پیشنهاد ما نیز به شما همین است زیرا در ذهن مخاطب بهتر و سریعتر جای می گیرد.

لیست طبقه بندی علامت تجاری

به طور کلی برند به 45 طبقه تقسیم بندی شده که هر طبقه از تعدادی کالا و خدمات تشکیل گردیده و با توجه به حوزه فعالیت هر شخص برند مورد نظر آن در طبقه مخصوص به خود به ثبت خواهد رسید.

لیست طبقه بندی علائم تجاری :

طبقه ١ - مواد شيميائی مورد استفاده در صنايع ، علوم عكاسی و همچنين كشاورزی ، باغبانی و جنگلبانی ؛ رزين های مصنوعی پردازش نشده ، پلاستيكهای پردازش نشده ؛ كودهای گياهی ؛ تركيبات اطفاء حريق ؛ مواد آبكاری و جوشكاری فلزات؛ مواد شيميائی برای نگهداری مواد غذائی ؛ مواد دباغی ؛  چسب های صنعتي .

طبقه ٢- رنگ روغن ؛ جلا ؛ لاك ؛ مواد ضد زنگ زدگی و جلوگيری كننده از فاسد شدن چوب ؛ مواد رنگی؛ مواد تثبيت رنگ ؛ رزين يا صمغ های خام طبيعی ؛ فلزات به صورت پودر يا ورق برای نقاشان ساختمان ؛ چاپگرها و هنرمندان.

طبقه ٣- تركيبات سفيد كننده و ساير مواد مخصوص شستشوی لباس ؛ مواد مخصوص تميزكردن، براق كردن، لكه گيری و سائيدن ؛ صابون ، عطريات ، روغن های اسانس ، مواد آرايشی ؛ لوسيونهای مو ؛ گرد و خميردندان .

طبقه٤- روغن ها و گريس های صنعتی؛ روان كننده ها ؛ تركيبات گردگيری ، مرطوب كردن و جذب رطوبت ؛ انواع سوخت ( شامل سوخت موتور) و موادروشنائی، انواع شمع و فتيله چراغ.

طبقه ٥- مواد داروئی و بيطاری ؛ مواد بهداشتی برای مصارف پزشكی ؛  مواد رژيمی برای مصارف پزشكی ، غذای كودكان  ؛ انواع گچ شكسته بندی ، لوازم زخم بندی ؛ مواد پركردن دندان ، موم دندان سازی ؛  ضدعفونی كننده ها ؛ مواد نابودكننده حشرات موذی ؛  قارچ كش ، مواد دفع نباتات هرزه .

طبقه ٦- فلزات عادی و آلياژهای آنها ؛ مواد ساختمانی فلزی ؛ ساختمانهای فلزی قابل حمل ؛ مواد فلزی خطوط مجراهای فلزی گاوصندوق اجناس ساخته شده از فلزات عادی كه در طبقات ديگر ذكر نشده اند؛ سنگهای معدنی فلزات

طبقه ٧- انواع ماشين و ماشين های افزار ؛ انواع موتور ( استثناء موتور وسائط نقليه زميني) ؛ قفل وبست و حلقه های اتصال قطعات ماشين ها و قطعات انتقال قوه ( به غير از اتصالات و اجزائ انتقال قوه وسائط نقليه زمينی) ؛ لوازم و ابزاركشاورزی ( به استثنای ابزارهای دستی ) ؛ ماشين جوجه كشی .

طبقه ٨- انواع ابزار ولوازم دستی ( كه با دست كارمی كنند) ؛ سرويس كارد و قاشق و چنگال ، سلاح كمری، تيغ.

طبقه ٩- اسباب و آلات علمی،  دريانوردی، مساحی، عكاسی، سينمايی، بصری، وزن كردن، اندازه گيری، علامت دادن، كنترل ومراقبت (نظارت)، نجات و آموزش ؛ اسباب و لوازم هدايت ، قطع و وصل ، تبديل ، ذخيره سازی، تنظيم يا كنترل جريان برق،  آلات واسباب ضبط ، ماشين های فروش خودكار ومكانيسم دستگاه هايی كه با سكه كار مي كنند ،صندوق های ثبت مبلغ دريافتی،  ماشين های حساب ، تجهيزات داده پردازی و رايانه ای؛ دستگاه آتش نشاني .

طبقه ١٠- آلات وابزار جراحی،  پزشكی، دندانسازی وبيطاری، اندام های مصنوعی، دندان و چشم مصنوعی؛ اقلام ارتوپدی؛ مواد بخيه زنی

طبقه ١١- دستگاه های روشنائی، حرارتی، مولد بخار، طبخ ، خنك كردن ، تهويه، تامين آب بهداشتی

طبقه ١٢- وسايط نقليه ، دستگاه های حمل و نقل زمينی ، دريائی و هوائی .

طبقه ١٣- اسلحه گرم ؛ مهمات و انواع پرتابه ( از قبيل موشك، خمپاره و غيره) ؛ مواد منفجره؛ مواد وسايل آتش بازی
طبقه ١٤- فلزات گرانبها وآلياژهای آنها و كالاهائی كه با فلزات گرانبها ساخته شده يا با آنها روكش شده اند ودرساير طبقات ذكر نشده اند؛ جواهرات ، سنگ های گرانبها ؛ اسباب و لوازم ساعت سازی و زمان سنجی .

طبقه ١٥- آلات موسيقی .

طبقه ١٦- كاغذ مقوا و كالاهای ساخته شده ازآن ها كه در طبقات ديگر ذكر نشده اند ؛ مطاب چاپ شده ، مواد صحافی، عكس؛ نوشت افزار ؛ چسب برای مصارف تحريری يا خانگی؛ لوازم نقاشی؛ قلم مو نقاشی؛ ماشين تحرير و لوازم ملزومات دفتری ( به استثنای مبلمان) مواد آموزشي و تدريس ( به استثنای دستگاه ها)؛ موادپلاستيكی برای بسته بندی ( كه در سايرطبقات ذكر نشده اند) ؛حروف و كليشه چاپ.

طبقه ١٧- لاستيك ، كائوچو ، صمغ، آزبست ( پنبه نسوز) ، ميكا ( سنگ طلق) و كالاهای ساخته شده از اين مواد كه در طبقات ديگر ذكر نشده اند ؛ پلاستيك دارای شكل و قالب خاص برای استفاده در توليد ساير كالاها ؛ مواد بسته بندی،  در پوش گذاری،  انسداد و عايق بندی ؛ لوله های قابل ارتجاع غير فلزی .

طبقه ١٨- چرم و چرم مصنوعی و كالاهای ساخته شده از آنها كه در طبقات ديگر ذكر نشده اند؛ پوست حيوانات ؛ چمدان ؛ كيسه و كيف های مسافرتی؛ چتر، چترآفتابگير و عصا ؛ شلاق ؛ يراق و زين و برگ.

طبقه ١٩- مواد و مصالح ساختماني ( غير فلزی) ؛ لوله های غير فلزی سخت و غير قابل انعطاف برای استفاده درساختمان ؛ آسفالت ؛ قيرو قطران ؛ ساختمانهای متحرك غير فلزی، بناهای يادبود غير فلزی .

طبقه ٢٠- مبلمان و اثاثيه ، آئينه ، قاب عكس ؛ كالاهای ساخته شده از چوب ، چوب پنبه ،نی ،حصير ، شاخ ، استخوان، عاج، استخوان آرواره نهنگ ، صدف ،كهربا ،صدف مرواريد، كف دريا وبدل كليه اين مواد يا ساخته شده از پلاستيك ( كه در ساير طبقات ذكر نشده اند).

طبقه ٢١- ظروف خانگی يا لوازم آشپزخانه ( كه از فلزات قيمتی ساخت يا روكش نشده اند)؛ شانه وابر و اسفنج ؛ انواع برس و قلم مو ( به استثنای قلم موهای نقاشی ) ؛ مواد ساخت برس ؛ لوازم نظافت و تميزكاری؛ سيم ظرف شويی؛ شيشه كارشده يا نيمه كارشده ( به استثنای شيشه مورد استفاده در ساختمان ها) شيشه آلات ، اشياء ساخته شده از چينی و سفال كه در طبقات دیگر ذكر نشده اند.

طبقه ٢٢- طناب ، ريسمان ، تور ، چادر،  سايبان ، برزنت ( تارپولين ) ، بادبان وشراع ، کيسه و گونی كه در طبقات ديگر ذكر نشده است؛ مواد لایی و لايه گذاری و پوشال) به استثنائ لاستيك و پلاستيك ) ؛ مواد خام ليفی برای نساجی.

طبقه ٢٣- انواع نخ ورشته برای مصارف پارچه بافی و نساجی .

طبقه ٢٤- محصولات نساجی و پارچه ای كه درطبقات ديگر ذكر نشده اند؛ انواع روتختی و روميزی

طبقه ٢٥- انواع لباس و پوشاك ، پاپوش و پوشش سر.

طبقه ٢٦- انواع توری و قلاب دوزی روبان ، بند (نوار) حاشيه وقيطان ؛ دکمه قزن قفلی، سنجاق و سوزن ته گرد ؛ گل های مصنوعي .

طبقه ٢٧- انواع فرش ، قاليچه ، حصير وزيرانداز، لينويوم و ساير كف پوش ها، آويزهای ديواری ( غير پارچه ای).

طبقه ٢٨- انواع بازی و اسباب بازی؛ لوازم ورزشی و ژيمناستيك كه در طبقات ديگرذكر نشده اند ؛ تزئينات درخت كريسمس.

طبقه ٢٩- گوشت ،گوشت ماهی، گوشت طيور وشكار، عصاره گوشت؛ سبزيجات وميوه جات به صورت كنسرو ،خشك شده و پخته شده، انواع ژله، مربا وكمپوت ،تخم مرغ ،شیر و محصولات لبنی، روغن ها و چربی های خوراکی.
طبقه ٣٠ – قهوه ،چای، كاكائو، شكر، برنج ، نشاسته كاسار يا مانيوك ( تاپيوكا)، نشاسته نخل خرما) ساگو)، بدل قهوه ،آرد و فراورده های تهيه شده از غلات ،نان ،نان شيرينی، شرينی جات شيرينی يخی؛ عسل ، ملاس يا شيره قند، مايه خمير، گرد مخصوص شيرينی پزی يا پخت نان؛ نمك خردل ؛ سركه؛ انواع سس ( چاشنی ) ادويه جات ، يخ .

طبقه ٣١- محصولات كشاورزی، باغداری و جنگلبانی و دانه هايی كه در طبقات ديگر ذكر نشده اند ؛حيوانات زنده ؛ ميوه و سبزيجات تازه؛ بذر ؛ گياهان وگل های طبيعی؛ غذای حيوانات ؛ مالت ( جو سبز خشك شده ).

طبقه٣٢- ماء الشعير؛ آب های معدنی و گازدار و ساير نوشيدني های غير الكلی؛ آب ميوه وشربتهای ميوه ای؛ شربت و تركيبات مخصوص ساخت نوشابه.

طبقه ٣٣-.........................

طبقه ٣٤- تنباكو،  لوازم تدخين ؛ كبريت .

طبقه ٣٥- تبليغات ؛ مديريت تجاری؛ امور اداری تجارت ؛ كارهای دفتری و اداری .

طبقه ٣٦- بيمه؛ امور مالی، امور پولی، امور مربوط به معاملات املاك و مستغلات .

طبقه ٣٧- ساختمان سازی، تعميرو بازسازی، خدمات نصب.

طبقه ٣٨- مخابرات از راه دور.

طبقه٣٩- حمل و نقل ، بسته بندی و نگهداری كالاها؛ تهيه مقدمات و ترتيب دادن مسافرت ها .

طبقه ٤٠- بهسازی و عمل آوری مواد.

طبقه ٤١- آموزش و پرورش ؛دوره های كارآموزی و تعليمی؛ تفريح و سرگرمی، فعاليت هاي ورزشی و فرهنگی .

طبقه ٤٢- خدمات عملی و فن آوری و تحقيق و پژوهش و طراحي در اين زمينه ؛خدمات تجزيه و تحيل و تحقيقات صنعتی؛ طراحی و توسعه نرم افزار و سخت افزار رایانه ای .

طبقه ٤٣- خدمات عرضه اغذيه و نوشابه ، تامين مسكن و محل اقامت موقت.

طبقه ٤٤- خدمات پزشكی ، خدمات بيطاری، مراقبت های بهداشتی و زيبائی برای انسانها يا حيوانات ، خدمات كشاورزی ، باغداری و جنگلداری .

طبقه ٤٥- خدمات شخصی يا اجتماعی كه توسط ديگران برای رفع نيازهای افراد ارائه می شوند ، خدمات امنيتی برای محافظت از افراد ،اموال و دارائيها ، خدمات حقوقی ...
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره تخصصی با ما تماس حاصل فرمایید.

طرح اصلاحی آیین نامه ثبت شرکتها

نازنین بازدید : 178 سه شنبه 30 مرداد 1397 نظرات ()

نظر به مقررات قانون عهد نامه عمومی پاریس مصوب دهم اسفند ماه ۱۳۳۷ مربوط به حمایت مالکیت صنعتی و ماده ۹ قانون ثبت شرکتها مصوب خرداد ماه ۱۳۱۰ ماده ۴۵ قانون ثبت علایم تجارتی و اختراعات مصوب اول تیر ماه ۱۳۱۰ و ماده ۱۱و۱۵ و مواد ۵۸۲ و ۵۸۵ قانون تجارت مصوب اردیبهشت ۱۳۱۱ وزارت دادگستری مقرر می دارد.
مفاد طرح اصلاحی آیین نامه ثبت شرکتها

ماده اول : اداره ثبت شرکتها و علایم تجارتی و اختراعات اداره کل ثبت در تهران از این تاریخ به نام (اداره ثبت شرکتها و مالکیت صنعتی ) نامیده می شود و دارای وظایف زیر خواهد بود .

ثبت شرکتهای تجارتی ایران حوزه تهران و همچنین ثبت کلیه شرکتهای خارجی در ایران و موسسات غیر تجارتی ایرانی حوزه تهران و ثبت کلیه موسسات خارجی در ایران .
ثبت علایم تجاری و اختراعات و نام تجاری و اشکال و ترسیمات صنعتی .
ثبت دفتر تجاری و پلمپ دفاتر تجارتی و غیر تجارتی حوزه تهران.

تبصره : اداره ثبت شرکتها و مالکیت صنعتی عنوان شعبه مخصوص دفتر دادگاه شهرستان تهران را برای اجرای مفاد مواد ۶و۷ قانون ثبت علایم تجارتی و اختراعات مصوب اول تیر ماده ۱۳۱۰ دارد و رئیس این اداره نسبت به قبول یا رد تقاضانامه های مربوط به ثبت شرکتها تجارتی و موسسات غیر تجارتی و علایم تجارتی واختراعات اتخاذ تصمیم نموده و گواهی نامه های ثبت را امضاء خواهدکرد .
ماده دوم : علاوه بر انجام وظایف قانونی ، اداره ثبت شرکتها و مالکیت صنعتی موظف است در موضوع حمایت مالکیت صنعتی با در نظر گرفتن احتیاجات و مقتضیات اوضاع اقتصادی کشور تعهدات بین المللی طرح های قانونی و آیین نامه های اجرایی آن را به کمک (کمیته مشورتی ) تهیه و پیشنهاد نمادید .

ماده سوم : کمیته مشورتی از نمایندگاه وزارتخانه های زیر در محل اداره ثبت شرکتها و مالکیت صنعتی تشکیل می شود :

    اداره حقوقی وزارت دادگستری
    اداره حقوقی وزارت امور خارجه
    وزارت بازرگانی
    وزارت صنایع و معادن .

کمیته مزبور به دعوت رئیس اداره ثبت شرکتها و مالکیت صنعتی وی یا هر یک از وزارتخانه های ذینفع تحت ریاست رئیس اداره ثبت شرکتها و مالکیت صنعتی تشکیل خواهد شد ، در هر دعوتنامه دستور جلسه نیز ذکر خواهد شد .

تبصره ۱ : کمیته هر وقت مقتضی بداند می تواند از نمایندگان سایر وزارتخانه ها و موسسات و کارشناسان و اشخاص مطلع برای شرکت در جلسات خود دعوت نماید ولی اتخاذ تصمیم نهایی در هر موضوع با اعضای ثابت کمیته مشورتی خواهد بود .

تبصره ۲ : در صورتی که طرح قانونی و آیین نامه های اجرایی که کمیته مزبور و یا کارشناسان مربوطه تهیه می نماید احتیاج به پرداخت حق الزحمه داشته باشد از محل هزینه مقدماتی ثبت کل تامین و پرداخت خواهدشد .

ماده چهارم : در هر محلی که اداره یا دایره یا شعبه موجود است برای ثبت شرکتها داخلی و پلمپ دفاتر تجارتی و ثبت نام تجارتی و موسسات غیر تجاری متصدی مخصوصی از طرف اداره کل ثبت تعیین خواهدشد .

ماده پنجم : اداره ثبت شرکتها در تهران و دوایر ثبت شرکتها در شهرستان ها در ثبت شرکت نامه قائم مقام دفتر خانه های رسمی می باشد .

گواهی ارزش افزوده چیست ؟

نازنین بازدید : 159 سه شنبه 30 مرداد 1397 نظرات ()

در ابتدا برای اینکه با موضوع گواهی ارزش افزوده آشنا شوید باید معنای ارزش افزوده را کاملا متوجه شوید . مالیات بر ارزش افزوده به مجموعه مالیات هایی گفته می شود که به طور غیر مستقیم بر اجناس و خدمات تعلق می گیرد و مصرف کننده آن را همراه با بهای واقعی و در ازای دریافت کالا و یا خدمات پرداخت می نماید و در مقابل دریافت کننده نیز موظف می باشد این مبلغ را به خزانه دولتی واریز نماید .

به این نکته باید توجه داشت که فروشنده و یا ارائه دهنده خدمات نیز در خیلی از موارد خریدار محسوب می شود و این مالیات را پرداخت می نماید ، بنابراین قانون مجاز دانسته تا مالیات های پرداختی محاسبه گردد و از مالیات پرداختی به دولت کسر گردد و ما به تفاوت به دولت پرداخت گردد.
گواهی مالیات بر ارزش افزوده چیست

گواهی ارزش افزوده یکی از مهمترین موارد در اجرای نظام مالیاتی می باشد و اخذ این مجوز یکی از ضروریات فعالیت اقتصادی می باشد . توجه به این نکته لازم است که در برخی از موارد فروشندگان کالا و ارائه دهندگان خدمات بدون داشتن آگاهی کافی از قوانین رایج بر مالیات بر ارزش افزوده اقدام به احتساب این مالیات و دریافت آن از مشتریان می نمایند این در حالی است که اخذ مجوز های لازم و انجام کلیه مراحل ثبت نام و تکمیل پرونده مالیاتی نزد سازمان مربوطه ضروری می باشد و در غیر این صورت دریافت این مالیات غیر قانونی است و می بایست از صوورتحساب فروشندگان کسر گردد . بنابراین دریافت این مبلغ به عنوان مالیات تنها با مجوز سازمان مالیات بر ارزش افزوده و با نام ( گواهینامه ثبت نام ) قابل انجام می باشد.

مراحل ثبت ارزش افزوده

ارائه یک نسخه ثبت نام اولیه همراه با مدارک مدارک ثبت نام اولیه ارزش افزوده
دریافت رمز عبور
ارائه تمامی مدارکی که در سطر بعدی به آن اشاره می نماییم به اداره دارایی :
اظهار نامه برای ۳ ماهه ‎ها ‎ی سالهای قبل از تاسیس تا سالی که قرار است ارزش افزوده ثبت نام و گواهی صادر شود
برگ اولیه، مرحله دوم ثبت نام، شناسه کاربری و رمز عبور
کپی کلیه قرار دادها

مدارک لازم جهت ثبت نام اولیه ارزش افزوده

    کد اقتصادی
    کپی مدارک اعضای شرکت اعم از شناسنامه و کارت ملی (براساس آخرین تغییرات)
    آگهی تاسیس شرکت
    آخرین تغییرات شرکت
    وکالتنامه
    آدرس کامل سکونت پیمانکار
    تلفن ثابت و همراه پیمانکار و در صورت امکان مدیر عامل
    کد پستی پیمانکار
    گواهی صلاحیت یا نام شرکت در سایت رتبه بندی
    کد پستی دفتر و یا در صورت نبود کد پستی محل فعالیت یا منزل

مدارک لازم برای مرحله آخر ارزش افزوده

نام بانک شرکت
نام شعبه
شماره حساب
تلفن ریئس هیات مدیره
کد اقتصادی
کد پستی و ادرس رئیس هیات مدیره
آخرین تغییرات
مدارک اخرین اعضا

در حال حاضر در برخی از ادارات سازمان مالیات بر ارزش افزوده به غیر از مراحل فوق اشخاص را ملزم به گرفتن تاییدیه ماده ۱۶۹ مکرر قانون مالیاتهای مستقیم می نمایند طبق این دستور هر یک از اشخاص حقیقی و حقوقی در پایان هر دوره ۳ ماهه باید خرید ها و فروش خود را در نرم افزار online یا offline ثبت کرده و در حوزه مشخص شده در منطقه خود ارائه کرده و تاییدیه سازمان مالیات بر ارزش افزوده را دریافت کنند . در غیر اینصورت سازمان مالیات بر ارزش افزوده به هیچ عنوان گواهینامه فوق را صادر نمی کند .  این گواهینامه بنا به تشخیص حوزه مالیات بر ارزش افزوده، بصورت ۶ ماهه یا یک ساله صادر می شود ، که بعد از پایان تاریخ اعتبار اشخاص حقیقی و حقوقی ملزم به تمدید اعتبار از حوزه مالیاتی می باشند .کلیه خریداران موظند هنگام پرداخت مبلغ مالیات بر ارزش افزوده در صورتحساب فروشندگان ، گواهینامه ثبت نام را از آنها درخواست کرده و پس از رویت آن ، و اعتبار تاریخ ، نسبت به پرداخت آن اقدام نمایند .

ثبت شرکت خدماتی

نازنین بازدید : 180 سه شنبه 16 مرداد 1397 نظرات ()

شرکت های خدماتی شرکت هایی هستند که با در اختیار گرفتن پرسنل خبره در حوزه ای خدماتی اقدام به یاری رساندن به سایر شرکت ها و ارگان ها می نمایند. این شرکت ها دارای حوزه های متنوع و گسترده ای می توانند شکل بگیرند و بسته به نوع تخصص نیرو ها و پرسنل خود می توانند در یک حوزه یا جند حوزه به فعالیت بپردازند . از جمله حوزه هایی که این شرکت ها در آن شکل گرفته و به ارائه خدمات می پردازند می توان به حوزه های نظافتی ، تربیتی ، حمل و نقل ، چا و تکثیر ، امور تاسیسات و خدمات فنی ساختمانی ، نگهداری و خدمات گلخانه ای و فضای سبزی ،تعمیرات و نگهداری در زمینه های مختلف ، فرهنگی و هنری و… اشاره کرد .


هر چند با توجه به گسترش علم و تکنولوژی و فناوری هر روزه به دامنه فعالیت این نوع شرکت ها افزوده می شود ولی این فقط دانش و تخصص صاحبین شرکت و پرسنل و متخصصین شرکت است که دامنه فعالیت شرکت را مشخص کرده و به صاحبین ایده اجازه ورود و ثبت شرکت در این زمینه را خواهد داد و نوع ثبت شرکت انها در کل تفاوتی با هم نداشته و همه این نوع فعالیت ها در غالب شرکت خدماتی شناخته شده و قابل ثبت می باشد هر چند دریافت مجوز از مراجع ذی صلاح کاملا بستگی به نوع خدماتی خواهد داشت که شما تمایل به ورود به آن را دارید. بنابراین شما می توانید با اتکا به تخصص و تعیین نوع خدمات قابل ارائه خود و دریافت مجوز در صورت نیاز از مرجع مربوطه اقدام به ثبت شرکتی خدماتی با استفاده از مشاورین و تخصص افراد ذی صلاح کنید .

ثبت برخی از شرکت های خدماتی نیازمند اخذ مجوز معتبر اولیه از نهدهای ذی ربط خود را دارد . مانند شرکت های خدماتی چاپ و تکثیر و حمل و نقل که به ترتیب باید از وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی و پایانه های باربری و یا مسافر بری ابتدا مجوز فعالیت صادر شود و سپس مراحل بعدی ثبت شرکت انجام شود .

ولی در بسیاری از شرکت های خدماتی دیگر نیازی به دریافت مجوز اولیه نیست و می توان بدون این مجوز مراحل ثبت شرکت را تا انتها انجام داد .

مراحل ثبت شرکت خدماتی

مراحل ثبت شرکت های خدماتی نیز مانند سایر شرکت ها دارای پیچیدگی ها و قوانین و مقررات خاص خود می باشد و باید مطابق با آئین نامه ا و دستورالعمل های ثبت شرکت های خدماتی روال کار انجام شود . این شرکت ها نیز در اداره ثبت شرکت ها ثبت می شوند . برای ثبت شرکت های خدماتی تنها می توان در دو قالب اقدام نمود . این شرکت ها یا باید بصورت سهامی خاص و یا بصورت مسئولیت محدود و با موضوع بازرگانی خواه فعالیت اصلی آنها بازرگانی باشد خواه نباشد به ثبت برسند .

در صورتیکه خواهان ثبت شرکت خدماتی خود در قالب شرکت سهامی خاص باشید تعیین حداقل سه نفر عضو الزامی است .برای ثبت این شرکت باید حداقل صد هزار تومان سرمایه اولیه در نظر گرفت که از این مبلغ ۳۵% آن باید در نزد یکی از بانک های ذی صلاح سپرده گذاری شده باشد. همچنین تعیین یک نفر به عنوان بازرس اصلی و یک نفر به عنوان بازرس علی البدل نیز الزامی است . پس از تعیین و تهیه موارد فوق الذکر باید کپی مدارک شناسایی اعضاء به همراه گواهی عدم سوء پیشینه آنها به همراه اقرارنامه ای که ذیل آن توسط اعضاء امضاء شده است باید ارائه گردد.

برای این منظور باید به دو نکته توجه داشت. اولا چنانچه شرکت خدماتی مورد درخواست برای ثبت نیازمند مجوز از مراجع ذی صلاح می باشد باید قبلا مجوز دریافت و به همراه مدارک ارائه شود و در صورتیکه این اقدامات توسط وکیل شرکت انجام می شود باید سند وکالتنامه ایشان امضاء و تنظیم شده باشد.

برای ثبت شرکت خدماتی در قالب شرکت با مسئولیت محدود حداقل همان میزان سرمایه اولیه یعنی صد هزار توامان مورد نیاز می باشد و الزامی به سپرده کردن مبلغی برای ثبت وجود ندارد و اعضا ء می توانند تعهد نامهای برای تامین سرمایه در مدت مشخص را ارائه نمایند . اعضاء می توانند حداقل دو نفر باشند و ارائه کپی مدارک شناسایی اعضاء به همراه گواهی عدم سوء پیشینه آنها نیز الزامی است .

همچنین همانند ثبت شرکت سهامی باید اقرارنامه ای تهیه و توسط اعضاء امضاء شود و در صورتیکه مجوزی برای ثبت مورد نیاز است تهیه شده باشد. برای انجام امور ثبتی شرکت خدماتی با مسئولیت محدود توسط وکیل نیز باید حتما وکالتنامه تایید شده وکیل ارائه شود .

با تهیه تمامی مدارک فوق اکنون نوبت تهیه اظهار نامه ، اسانامه و صورتجلسات مجمع عمومی شرکت می باشد که باید تهیه شده و به اداه ثبت شرکت ها تسلیم شود. شرکت های با مسئولیت محدود در این مرحله نیازمند شرکتنامه نیز می باشند که باید مانند سایر مدارک تهیه و تسلیم شود .

تفاوت ثبت شرکت سهامی عام و سهامی خاص

نازنین بازدید : 184 سه شنبه 16 مرداد 1397 نظرات ()

در موارد مختلف تفاوت بین ثبت شرکت سهامی عام و  ثبت شرکت سهامی خاص باید به این موضوع نیز اشاره کرد که این شرکت ها برخلاف تفاوت هایی که با هم دارند ، دارای نقاط مشترک زیادی نیز می باشند و جز یک خانواده محسوب می شوند اما در میزان سرمایه و سهام این دو شرکت وجود دارد که عامل تفاوت آنها می باشد ، ما در این مقاله قصد بررسی این تفاوت ها را داریم به همین منظور در ابتدای مطلب تعریف کوتاهی از این نوع شرکت ارائه خواهیم کرد

تفاوت ثبت شرکت سهامی عام و سهامی خاص

شرکت های سهامی ، شرکت هایی هستند که سرمایه موجود در این شرکت ها بصورت سهام در آمده و بین شرکا تقسیم می شود. در این شرکت ها سرمایه تامین شده به قطعات بسیار کوچکی از سهام تقسیم می شود و در بین شرکا نسبت به سرمایه ای که می آورند تقسیم می شود و هر چه سرمایه یا آورده نفرات بیشتر باشد قطعات سهام بیشتری به آنها تعلق خواهد گرفت شرکت های سهامی به دو دسته کلی عام و و خاص تقسیم می شوند .

جهت اعلام تفاوت شرکت های سهامی عام و خاص به بررسی نحوه واگذاری سهام و خصوصیات کلی هر یک از این انواع می پردازیم :

خصوصیات ثبت شرکت سهامی خاص

تنها با سرمایه ی محدود به خود موسسین که به عنوان دارایی شرکت می آورند فعالیت می کند و تمامی سرمایه این شرکت باید توسط موسسین خود تامین شود.
این شرکت برای انجام فعالیت های اقتصادی بوجود می اید و در زمینه بازرگانی ، تجاری ، علمی ، مشاوره ای ، پزشکی و خدماتی و امثال ان می توانند فعالیت کنند .
این شرکت معمولا پیرامون یک موضوع اصلی و جندین موضوع فرعی وابسته به موضوع اصلی فعا لیت می کند.
در این شرکت برای انتقال سهام باید از مدیران و مجمع عمومی فوق العاده اجازه دریافت شود زیرا در شرکت های سهامی خاص سهام با نام می باشد و انتقال سهام در دفاتر رسمی و بصورت محضری انجام می شود .
در شرکت سهامی خاص با سرمایه یک میلیون ریال به ثبت می رسد که از این سرمایه ۳۵ درصد آن در حساب شرکت سپرده شود که این میزان باید از موسسین شرکت تامین شود .
در این شرکت تعداد موسسین در بدو تاسیس تنها با ۳ نفر به استناد خواسته های قانونی تا سیس می شود .
در این شرکت عبارت سهامی خاص در عنوان شرکت اورده می شود و این موضوع در مستندات و اوراق رسمی هم در نظر گرفته می شود.

خصوصیات ثبت شرکت سهامی عام

این شرکت ها معمولا بزرگ و با دامنه وسیعی هستند این شرکت ها با پشتوانه سرمایه ای که از طریق فروش و عرضه سهام به مردم به دست می اورند .
این شرکت قدرت زیادی دارد و در ابعاد بسیار بزرگ و یا ابعاد بین المللی و بازهای خیلی وسیع حضور دارد .
هیچ محدودیتی برای فعالیت ندارد و به راحتی در همه موضعات تجاری می توانند وارد شوند ولی عمده هدف ثبت این شرکت ها تامین و خواسته های نا محدود و کلان جامعه می باشد فعالیت این شرکت ها همانند شرکت های نفتی و پتروشیمی ، شرکت های نیرو ، شرکت های استخراج معادن ، شرکت های بازرگانی خارجی بزرگ ، موسسات مالی و بانک ها ، که در قالب سهامی عام به ثبت می رسند.
این شرکت چون اهداف بزرگی دارد در نتیجه به سرمایه زیادی نیاز دارد و این نیازمندی با مشارکت عده زیادی از مردم می باشد وقتی مردم زیادی در یک شرکت سهامدار باشند موضوع و اهداف اقتصادی دولت به مردم هم کشیده می شود .
این شرکت تنها شرکتی می باشد که سهام ان در بورس عرضه می شود.
ثبت شرکت سهامی عام مخصوص افراد خاصی نمی باشد .
در این شرکت سهامدار بدون نیاز و کسب اجازه از هر یک از موسسین و مجامع شرکت به راحتی می تواند سهام خود را منتقل کند .
این شرکت با سرمایه حداقل ۵ میلیون ریال قابل ثبت می باشد و باید حداقل ۲۰ در صد سرمایه توسط موسسین و مابقی توسط عرضه سهام به مردم تامین می شود.
در نام و اوراق و مستندات این شرکت ها باید ( عبارت سهامی عام ) بصورت خوانا و شفاف قید شود


تعداد صفحات : 3

تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • آمار سایت
  • کل مطالب : 102
  • کل نظرات : 0
  • افراد آنلاین : 1
  • تعداد اعضا : 0
  • آی پی امروز : 18
  • آی پی دیروز : 20
  • بازدید امروز : 87
  • باردید دیروز : 33
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 120
  • بازدید ماه : 686
  • بازدید سال : 31,319
  • بازدید کلی : 109,658